اضطراب چیست و چه بر سر انسان می آورد؟ [قسمت دوم-آخر]

مشکل اضطراب گسترده، مشکل وحشت زدگی، اضطرابای اجتماعی، فوبیاها، ترس از دست دادن فرد یا مکانی خاص، وسواسای فکری-عملی و اضطرابای به وجود اومده به وسیله یه ضایعه روحی روانی، مسائلی بود که در قسمت اول مطلب «اضطراب چیه و چه بر سر آدم می آورد؟» در مورد اونا صحبت کردیم.

در قسمت دوم تلاش داریم دور و بر دلایل ایجاد شکلای جور واجور این اضطرابا و اختلالای روانی، علائم و نشونه ها و راه های درمان اون صحبت کنیم.

مشکل اضطراب ممکنه به وسیله فاکتورهای محیطی، ژنتیکی، عوامل پزشکی، تغییرات شیمیایی در مغز، مصرف بیشتر از اندازه مخدرها و نوشیدنیای الکلی یا ترکیبی از همه اینا شکل بگیره. بیشتر اما دلیل اصلی روی دادن اضطراب، استرس بیشتر از اندازه س.

معمولا، اضطراب عکس العمل به فشارهای بیرونیه اما شاید تلقین منفی (این عادت که به خود بقبولانیم همیشه بدترین اتفاق قراره اتفاق بیفته) هم دلیل ایجاد احساس اضطراب شه.

اضطراب به وجود اومده به وسیله عوامل خارجی و محیطی

فاکتورهای محیطی که شکلای جور واجور مختلفی از اضطراب رو بوجود میارن عبارت ان از:

  • ترومای به وجود اومده به وسیله اتفاقاتی مثل تجاوز، گروگان گرفته شدن، یا مرگ شخصی نزدیک
  • استرس به وجود اومده به وسیله روابط شخصی، ازدواج، دوستی و طلاق
  • استرس کاری
  • استرس تحصیلی
  • استرس مالی
  • استرس به وجود اومده به وسیله یه فاجعه طبیعی
  • کمبود اکسیژن در ارتفاعات

استرس به وجود اومده به وسیله عوامل پزشکی

اضطراب با فاکتورهای پزشکی مثل کم خونی، آسم، عفونتا و شکلای جور واجور مشکلات قلبی در ارتباطه. بعضی از این عوامل در رابطه عبارت ان از:

  • استرس به وجود اومده به وسیله یه مریضی بسیار جدی
  • مشکلات جانبی داروها
  • روبرو شدن با علائم یه مریضی
  • کمبود اکسیژن در نتیجه آمفیزم و آمبولی ریوی

اضطراب به وجود اومده به وسیله مصرف زیادتر از اندازه مواد و نوشیدنیای الکلی

تخمین زده شده، در حدود نصف بیماران درگیر با بیماریای روانی که از سرویسای سلامتی واسه درمان مریضی خود مثل GAD، مشکل وحشت زدگی یا فوبیاهای اجتماعی استفاده می کنن، به خاطر این مراجعه می کنن که وابستگی به الکل یا بنزودیازپاین دارن. کلا، اضطراب از این مسائل هم سر میگیره:

  • مصرف مواد مخدری مثل کوکایین یا آمفتامینا
  • ترک مواد مخدر مثل هروئین یا داروهایی مثل ویکودین، بنزودیازپاین و باربیتوراتا

اضطراب به وجود اومده به وسیله عوامل ژنتیکی

این مسئله به وسیله بعضی از محققین گفته شده که فردی با سابقه خانوادگی در مورد اضطراب، شانس بیشتری در نمایش دادن این حالت روحی داره. جدا از تموم موارد دیگه، بعضی آدما به دلیل کدهای ژنتیکی شون شانس بالاتری در دچار شدن به اینجور اختلالایی رو دارن.

اضطراب به وجود اومده به وسیله تغییرات شیمیایی مغز

انتقال دهنده های عصبی یا نوروترنسمیترها، یکی از بخشای اساسی سیستم عصبی بدن هستن و تحقیقات نشون داده که در صورت داشتن اندازه نامتناسب از اونا می تونه دلیل مشکل اضطراب گسترده شه.

وقتی که انتقال دهنده های عصبی به شکل درستی کار نمی کنن، راه های ارتباطی مغز به هم ریخته و مرکز کنترل بدن ممکنه به درستی عمل نکنه. اینجور مسئله ای منتهی به اضطراب هم می شه.

اضطراب چیجوری تشخیص داده می شه

یه روان دکتر، روان شناس یا متخصص حرفه ای سلامت روح و روان معمولا می تونه این مشکل رو تشخیص داده و دلایل اونو هم شناسایی کنه. دکتر معمولا یه گذشته مختصری از فرد و داروهای مصرفی رو جویا می شه، بعد بررسی فیزیکی انجام داده و اگه لازم باشه دستور انجام آزمایش رو میده.

البته، هیچ تست آزمایشگاهی نمیشه مشخص کنه که این مریضی در بدن فرد دیده می شه یا خیر، اما با به کار گیری یافته های اون میشه متوجه شرایط خاصی در بدن شد که شاید نقشی در ایجاد مریضی داشته باشن.

واسه تشخیص مشکل اضطراب گسترده (GAD)، فرد باید این سه عامل رو داشته باشه تا متخصص متوجه اون شه:

  • دست کم به مدت ۶ ماه، در کلی روزا، دور و بر رویدادها و فعالیتای جور واجور شدیدا نگران و مضطرب باشه.
  • کنترل کردن نگرانی خود رو سخت بدونه.
  • دست کم دارای سه ویژگی از این علائم مربوط به اضطراب باشه: بی قراری، خستگی، زودرنجی، تنش عضلانی، مشکل در خواب، مشکل در تمرکز.

علائم مشکل اضطراب

به جز علائم روحی که شدیدترین بخش این اختلالا به حساب میان، معمولا فردی که از مریضی رنج می بره یه سری علائم فیزیکی هم از خود نشون میده که به تشخیص مریضی کمک بسیاری می کنه. از جمله اونا میشه به موارد زیر اشاره کرد:

  • لرز
  • سوزش معده
  • تهوع
  • اسهال
  • سردرد
  • کمردرد
  • تپش قلب
  • خواب رفتن اعضای بدن مثل دست یا پا
  • عرق کردن یا برافروخته شدن
  • بی قراری
  • سریع خسته شدن
  • مشکل در حفظ تمرکز
  • زودرنجی
  • تنش عضلانی
  • ادرار تکراری
  • مشکل در خواب
  • واکنشای ترس تکراری

کسائی که از مشکل وحشت زدگی رنج می برن هم ممکنه تجربه های مشابهی نسبت به کسائی که به GAD گرفتار هستن به دست بیارن. علاوه بر این علائم، تنگی نفس، گیجی، احساس خفگی و درد سینه رو هم باید به نشانگان این افراد اضافه کرد.

در مورد مبتلایان به PTSD باید مرور خاطرات گذشته و تجربه دوباره تروما، زیادتر از اندازه مراقب دور و بر خود بودن، آسیب پذیری روحی-روانی و دوری از افراد یا مکانای خاص رو هم اضافه کرد.

درمان اضطراب

اضطراب رو میشه با مراجعه به روان درمان یا به صورت جداگونه درمان کرد. در آخر، نوع درمان وابسته دلیل ایجاد اضطراب و اولویتای مریض فرق داره. بیشتر، درمان ترکیبیه از روان درمانی، رفتار درمانی و مصرف داروها.

بعضی وقتا، اعتیاد به الکل، افسردگی و یا هر دو این موارد با هم به اندازه ای تاثیر قدرتمندی روی فرد دارن که باید منتظر موند تا این دو تحتِ کنترل فرد درآمده و بعد به درمان اضطراب فکر کرد.

خوددرمانی

در بعضی موارد، اضطراب رو در خونه و بدون نظارت هیچ پزشکی هم میشه درمان کرد. با این حال، در صورتی خوددرمانی شدنیه که فرد کلا دلیل اضطراب رو پیدا کرده باشه و بتونه اونو از بین برده یا از اون دوری کنه. ورزشای جور واجور و راهکارهای متنوعی واسه کنترل مسئله پیشنهاد شده:

  • یاد بگیرین که استرس رو در زندگی خود مدیریت کنین. مواظب فشارها و ضرب الاجلا باشین و واسه یه مدت از درس و کار کنار بکشین و واسه خودتون زمان بذارین.
  • تکنیکا متنوعی از آروم سازی رو بیاموزید. اطلاعات در مورد متودهای تمدد اعصاب و تکنیکای مدیتیشن رو میشه در کتاب و اینترنت پیدا کرد.
  • تنفس شکی رو تمرین کنین. یعنی عمیق و آهسته به واسطه بینی، هوا رو وارد ناحیه شکمی کرده و بعد آهسته از راه دهن هوا رو خارج کنین. تنفس عمیق به مدت طولانی، به خاطر اکسیژن زیاد می تونه دلیل سرگیجه شه.
  • به جای تلقین تفکرات منفی، با خودتون در مورد مسائل مثبت و باورهای درست تون صحبت کنین. لیستی از این موارد مثبت جفت و جور کرده و جانشین لیست تفکرات منفی خود کنین.
  • تصور داشته باشین که به طرف شکست دادن مشکلات و ترساتون بر اومدید.
  • با شخصی که حامی تونه صحبت کنین.
  • مدیتیشن کنین.
  • ورزش کنین.
  • حمامای گرم و طولانی داشته باشین.
  • در اتاقی تاریک استراحت کنین.

داروهای مورد استفاده

بنزودیازپاینا معروف ترین رده داروهایی هستن که واسه درمان اضطراب به کار می رن اما به دلیل طبیعت معتادکننده ای که دارن، مصرف شون تازگیا با کم شدن مواجه شده. از شناخته شده ترین بنزودیازپاینا میشه به دیازپام (والیوم)، آلپرازولام (زاناکس)، لورازپام (آتیوان) و کلونازپام (کلونوپین) اشاره کرد.

در پژوهشای گذشته، بنزودیازپاینا شدیدا مورد انتقاد بودن. تحقیقات جدید دانشگاه بوردو فرانسه نشون میده بزرگسالانی که بنزودیازپاین مصرف می کنن، شانس خیلی بیشتری در مورد بروز جنون طی ۱۵ سال پس از (یا بین) مصرف دارن. تقریبا ۳۰ درصد فرانسویای بالغ، بنزودیازپاین مصرف می کنن.

داروهای ضدافسردگی هم واسه اضطراب به کار می رن. از جمله اونا میشه به سرترالین (زُلُفت)، پاروکستین (پاکسیل)، فلوکستین (پروزاک)، سیتالوپرام (لکساپرو) و ونلافاکسین (افکسور) اشاره داشت. با این حال، داروهای ضد افسردگی هم دلیل تهوع و ناتوانی جنسی می شن.

از اضطراب چیجوری میشه جلوگیری کرد؟

با اینکه مشکل اضطراب قابل پیشگیری نیس ولی راه هایی واسه کاهش خطر درگیر شدن با اون هست که از جمله اونا میشه به موارد زیر اشاره کرد:

  • مصرف کمتر کافئین، چای، نوشابه و شکلات
  • مشاوره با دکتر یا داروساز در مورد داروهای گیاهی که مصرف می شه.
  • ورزش همیشگی
  • خوردن غذاهای سالم
  • داشتن الگوی خواب ثابت
  • مشاوره و دریافت پشتیبانی پس از یه واقعه بد
  • دوری از الکل و مخدرها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *