دانلود پایان نامه

کننده‌ها یا بازدارنده‌های مناسبی که می‌توانند پاسخ‌ها را تغییردهند رابه کار برند. فرزندانی که با روش بکر تربیت شوند دارای ویژگی‌های مانند شرطی شدن، سلطه پذیری واجرا کننده‌های دستورهای دیگران هستند تربیت فرزندان براساس روس بکر مستلزم کاربست راهبردهای زیر است:

1. کاربست تشویق وتنبیه بر اساس احساسات وعواطف فرزندان خود.

2. قبل از به کارگیری تقویت کننده ها و تشویق وبازدارنده ها (تنبیه) در خصوص رفتار فرزندان باید توجیه نمود. زیرا استدلال، قدرت، خلاقیت، آنهارا افزایش ومطالب جدیدی به آن‌ها یاد می‌دهد.
3. دقت کنید اگرتنبیه منطقی در زمان متناسب ومتناسب اعمال
شودمنجربه ایجاد تغییرات مطالب می‌شود.
4. فرزندان دارای تفاوت‌های فردی هستند لذا هرگز آنها را با همدیگر مقایسه نکنید .
2-31-نظریه‌ی کانتور
کانتور (1953) نظریه‌ی آموزش والدین را مطرح نمود. دراین روش از والدین در یک فضای آرام وبا تفاهم دورجمع می شوند وتحت نظر مشاوران یا روانشناسان مجرب که فنون تربیت کودک را خوب می‌دانند به تجزیه وتحلیل اختلالات رفتاری فرزندان خود می‌پردازند. (البته والدین شرکت کننده از حضور مشاور یا روانشناس آگاهی ندارد) و هر یک در خصوص مشکلات مطرح شده راه حلی ارائه می دهدکه پس از اصلاح یا تأیید آن مورد استفاده‌ی والدین قرار می‌گیرد. این روش می‌تواند اطلاعات فراوانی در خصوص تربیت فرزندان به والدین ارائه دهد. کاربست این روش مستلزم توجه و لحاظ نمودن راهبردهای زیر است:
1. لازم است موضوعات مورد بحث ازمشکلاتی باشندکه شرکت کنندگان با آن مواجه وبا توافق آن‌ها باشد.
2. اهداف وضرورت رااز قبل برای آن‌ها مشخص کنید.
3. عوامل اجتماعی ـ فرهنگی ـ سیاسی ـ اقتصادی ـ ارزشی ـ وغیر… را بررسی ومشخص نمایید بر اساس آن‌ها برای آن‌ها برنامه ریزی کنید ( به نقل ازخورشیدی،1384).
2-32- پیشینه پژوهش
2-33-پژوهش های انجام شده در داخل کشور
رسولی، امیدیان و سامعی (1392) در پژوهشی اثربخشی آموزش شناختی- رفتاری به مادران برکاهش اختلال کاستی- توجه / بیش فعالی کودکان آنها و افزایش شادکامی والدین را بررسی کردند. یافته ها نشان داد دارو درمانی و آموزش به مادران هر دو موثر است و منجر به کاهش علائم شده است اما تفاوت بین دارو درمانی و آموزش به مادران نیز معنا دار است و این نشان می دهد آموزش به مادران به همراه دارو در مانی در کاهش علایم موفق تر است. به علاوه تاثیر آموزش به مادران در افزایش شادکامی آنها معنادار است. همچنین یافته ها حاکی ازآن است افزایش شادکاهی مادران می تواند شادکامی پدران را که در جلسات آموزشی حضور نداشتند به دنبال داشته باشد.
دادستان، قنبری و حیدری (1392) در پژوهشی اثر بخشی آموزش رفتاری والدین بر کاهش مشکلات برونی سازی شده کودکان 7 تا 9 سال بررسی کردند. نتایج نشان داد که والدین گروه آزمایش در پایان دوره آموزشی در مشکلات کلی برونی سازی شده و رفتارهای پرخاشگرانه کاهش معناداری را نسبت به گروه کنترل گزارش کردند در حالی که رفتارهای قانون شکنی در دو گروه تفاوتی نداشتند.
سرابی جماب و همکاران (1391). تاثیر برنامه اموزش والدین و پروراندن مهارتها بر استرس مادران کودکان مبتلا به اتیسم در پژوهشی بررسی کردند. یافته ها نشان دادند که برنامه اموزش والدین و پروراندن مهارتها، استرس مادران را در دوره پس ازمون و پیگیری کاهش داده است.
علیزاده (1391) در پژوهشی تدوین برنامه آموزش والدین برای خانواده های دارای فرزندان با اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی و تأثیر آن برکاهش نشانه ها و کارکرد خانواده را مورد بررسی قرار داد. نتایج به دست آمده در این پژوهش نشان داد که آموزش والدین توانسته است بر کاهش میزان استرس والدین، افزایش شیوه فرزندپروری مقتدرانه (پدر و مادر) و کاهش شیوه فرزندپروری سهل گیر پدر تأثیر معنادار داشته باشد. همچنین لازم به ذکر است که آموزش والدین بر کاهش نشانه ها، شیوه فرزندپروری خودکامه (پدر و مادر ) و سهل گیر (مادر) تأثیر معنادار نداشت. نتایج مربوط به آزمون پیگیری نیز نشان داد که شیوه فرزندپروری خودکامه مادر در افزایش یافته است.
خوشابی، قدیری و جزایری (1385) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که برنامۀ آموزش مدیریت والدین به تنهایی در کاهش نشانه های اصلی اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی و مشکلات رفتاری این کودکان تأثیری ندارد ولی درمان ترکیبی یعنی آموزش والدین و دارو درمانی در کاهش مشکلات یادگیری و نیز مشکلات روان تنی کودکان تأثیر معناداری دارد.
زرگری نژاد و یکه یزدان دوست (1386) با انجام تحقیقی در رابطه با آموزش والدین دریافتند که آموزش والدین بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان کودکان دارای اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی مؤثر، اما بر بیش فعالی، تکانشگری و بی توجهی آنان بی تأثیر است.
حاجی سید رضی و همکاران (1391) در پژوهشی اثر بخشی آموزش والدین بر روش های فرزند پروری مادران و مشکلات رفتاری کودکان بررسی کردند. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد برنامه آموزش والدین، بهبود روش های فرزندپروری و بعد کنترل قاطعانه مادران گروه آزمایش را بدنبال داشت. تفاوت معناداری در دیگر ابعاد روش های فرزند پروری و مشکلات رفتاری کودکان بین گروه های ازمایشی و گروه گواه نشد.
اسماعیلی نسب و همکاران (1389) در پژوهشی به مقایسه اثربخشی دو روش آموزش والدین با رویکرد آدلری و رفتاری بر کاهش شدت نشانه های اختلال سلوک در کودکان پرداختند. بر اساس نتایج به دست آمده، در دو گروه آدلری و رفتاری، نسبت به گروه گواه، کاهش معناداری در شدت نشانه های اختلال سلوک مشاهده شد ولی بین دو روش، تفاوت معناداری نبود. این نتایج در مورد نشانه های دو اختلال بی اعتنایی مقابله ای و نارسایی توجه/ بیش فعالی در این کودکان نیز صادق بود.
بلالی و آقایوسفی (1390) در پژوهشی اثربخشی برنامه آموزش والدین بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان را بررسی نمودند. نتایج نشان داد که مشکلات رفتاری آزمودنیهای گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه بهطورمعناداری کاهش یافت، به علاوه پس از گذشت 4 ماه نتایج مداخله در کودکان گروه آزمایشی پایدار بود.
کنگرلو و همکاران(1391) در تحقیقی تاثیر آموزش خانواده درکاهش مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به اختلال کمبود ADHD توجه و بیش فعالی را بررسی کردند. میانگین پرخاشگری در کودکان قبل از آموزش والدین 61/7 و پس از اموزش به 32/6 ولی در کودکانی که والدین آنان آموزشی دریافت نکردند کاهش مشکلات رفتاری دیده نشد. به عبارتی، در گروه آزمایشی کاهش قابل توجهی در خصوص مشکلات رفتاری کودکان مبتلا به بیش فعالی، نسبت به گروه کنترل، دیده شد.
حاجبی و همکاران (1384) در پژوهشی تأثیر آموزش مدیریت رفتاری به والدین کودکان پیش دبستانی مبتلا به اختلال بیش فعالی با کمبود توجه را مورد بررسی قرار دادند. نمره های مقیاس ارزیابی کانرز والدین و آزمون تعامل والد – کودک پیش از آموزش مدیریت رفتاری والدین و پس از آن تفاوت معنی داری را نشان دادند.
سهرابی و همکاران (1393) در پژوهشی اثربخشی آموزش والدینی بارکلی بر کاهش نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای در کودکان پیش دبستانی را مورد بررسی قرار دادند. براساس نتایج به دست آمده، در گروه آزمایش، نسبت به گروه گواه، در مراحل پس آزمون کاهش معناداری در شدت نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای مشاهده شد. نتایج پژوهش بیانگر این مطلب است که نافرمانی کودکان گروه آزمایش به طور معناداری کاهش یافته است و بین اثربخشی آموزش والدینی بارکلی بر کاهش نافرمانی مقابله ای دختران و پسران تفاوت معناداری وجود ندارد.
حاجی سید جوادی و همکاران (1392) در پژوهشی اثربخشی آموزش رفتاری بارکلی به والدین کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه- بیش فعالی در کاهش علایم را مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد آموزش رفتاری بارکلی در والدین بر میزان کاهش علایم کودکان مبتلا تأثیر معنی داری داشت و موجب کاهش علایم در گروه مداخله در مقایسه با گروه گواه شد. اندازهگیری مکرر، ماندگاری تأثیر آموزش والدین بر کاهش علایم را تأیید کرد.
کلانتری، نشاط دوست و زارعی(1380) تاثیر آموزش رفتاری والدین و دارو درمانگری بر میزان علایم فزون کنشی کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه / فزون کنشی را مورد بررسی قرار دادند. نتایج تحقیق نشان داد که آموزش رفتاری والدین، بر اساس ارزیابی والدین در مرحله بعد از درمان و پیگیری، بطور معنی داری میزان علایم فزون کنشی کودکان مورد مطالعه را کاهش داده است، اما بر اساس ارزیابی معلمان، تفاوت معنی داری بین میانگین های میزان علایم فزون کنشی گروه آموزش رفتاری والدین و گروه گواه در مرحله بعد از درمان و پیگیری وجود نداشت. از طرف دیگر، نتایج تحقیق نشان داد که دارودرمانی، در مرحله بعد از درمان، به طور معنی داری تاثیر چشمگیری بر کاهش میزان علایم فزون کنشی کودکان مورد مطالعه داشته است.
عربی و همکاران(1392) در پژوهشی اثربخشی آموزش مدیریت والدین برکاهش علائم اختلال های بیرونی شده کودکان دچار نقص توجه/ بیش فعالی را مورد بررسی قرار دارند. یافته ها نشان داد آموزش مدیریت والدین، نشانه های اختلال ها ی رفتاری و نشانه های بیرونی شده، از جمله پرخاشگری، تکانشگری، بیش فعالی و اضطراب کودکان دچار نقص توجه/ بیش فعالی را در مقایسه با گروه گواه و پیش آزمون به طور معناداری کاهش داده است.
پارسا و همکاران (1388) در تحقیقی تاثیر آموزش گروهی والدین کودکان 4 تا 10 ساله مبتلا به اختلال نقصان توجه- بیش فعالی بر اختلالات رفتاری فرزندان آنها را بررسی کردند. یافته ها نشان داد علی رغم بهبود معنادار هر دو گروه در ارزیابی درون گروهی قبل و بعد، میزان کاهش نمرات خرده مقیاس های رفتاری سلوک ، اضطراب ، شاخص بیش فعالی و نمره کل پرسشنامه در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد معنادار بود. در حالی که در خرده مقیاس های یادگیری ، تکانشی بیش فعالی و مشکلات روان تنی تغییر معناداری ایجاد نشد.
2-34-پژوهش های انجام شده درخارج کشور
سینگ و همکاران (2010) در پژوهشی به بررسی تاثیر آموزش به والدین در رفتارهای کودکانADHD پرداختند. نتایج نشان داد ارائه ی آموزش آگاهی به والدین، بدون تمرکز بر کاهش مشکلات رفتاری، می تواند تعاملات مثبت بین والدین و کودکانشان را ارتقاء بخشد و رضایت کودکان از والدینشان را افزایش دهد.
تحقیق دانفورث و همکاران (2006) اثرات آموزش گروهی والدین را در رفتار والدین با کودک دارای اختلال بیش فعالی / کمبود توجه و رفتار پرخاشگرانه_منحرافانه آنها آزمایش نمودند در نتیجه این آزمایش بیش فعالی، رفتارهای پرخاشگرانه کودکان کاهش یافت، رفتار والدی بهبود یافت و استرسهای والدین کم شد.
لیز و رونان وکوین (2006) در پژوهش خود در مورد آموزش مدیریت والدین به مادران تنها که کودکان با اختلال نارسایی توجه /بیش فعالی دارند ، عملکرد و کارا یی خانواده را در محیط بالینی و گروهی مورد ارزیابی قرار داد. به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که بهبودی در گزارش های والد و معلم در ارتباط با رفتار با کودک مشاهده شده، و از سوی دیگر، مشکلات کارکرد خانواده و استرس آنها بهبود یافته است.
کرنیز و همکاران در سال (2004) پژوهشی را با عنوان بهبود الگوی آموزش رفتار والدین برای خانواده هایی که فرزندان بیش فعال دارند، انجام دادند. نتایج بیانگر ان بود که آموزش رفتار والدین بر کاهش رفتارهای بیش فعالی فرزندان موثر است.
پژوهش نیکسون(2002) اثربخشی برنامه آموزش والدین را بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان پیش دبستانی اثبات کرد.
وبستر، استراتون و هوون(1998) در تحقیقی اثربخشی برنامه آموزشی والدین را بر مشکلات کودکان دارای اختلال رفتاری و بزهکار بررسی نمودند و دریافتند برنامۀ آموزش والدین می تواند مشکلات رفتاری این کودکان را کاهش دهد.
سرکتیچ و دوماس (1982) در فراتحلیل 26 پژوهش کنترل شده دریافتند که برنامه های آموزش والدین رفتاری در کاهش کوتاه مدت رفتار ضد اجتماعی در خانه و مدرسه مؤثر بوده اند و سازگاری شخصی والدین را نیز بهبود بخشیده اند.
برستان و آیبرگ (1998) 82 پژوهش با رویکرد رفتاری را در مورد کودکان مبتلا به اختلال سلوک بررسی و آنها را در کاهش رفتارهای نامناسب کودکان، مؤثر تشخیص دادند.
در پژوهش فراتحلیلی دیگری، موگان و همکاران (2005) ، نتایج 79 پژوهش چاپ شده بین سالهای 1996-2001 بررسی و دریافتند که آموزش والدین با رویکرد رفتاری، در کاهش رفتارهای مخرب کودکان، مؤثر بوده است.
برادلی و همکاران( 2002 به نقل از برادلی،2003) در تحقیق جامعی، 22 والد را به شیوه رفتاری مورد آموزش قرار دادند و دریافتند که این روش سبب کاهش معنی دار مشکلات رفتاری کودکان شد و نتایج درمان تا یک سال بعد نیز باقی ماند.
در تحقیق فیلان (2003، به نقل از گوتییرز،2006) نیز کاربرد روش اموزش رفتاری سبب کاهش اختلالات رفتاری کودکان شد. والدین تغییرات رفتاری حاصل از این روش را بسیار مفید تر ازآموزش ارتباطی گزارش کرد ه اند.
کازدین و وایتلی (2000، به نقل از کازدین،2002) طی تحقیقی برای آموزش رفتاری والدین جهت کاهش استرس آن ها انجام دادند.خانواده از127 کودکان سنین 6 تا 14 سال بودند BPT در 16 جلسه فردی ارائه شده است که هر جلسه شامل 50 دقیقه بود .تحقیقات شامل تغییرات مثبت والدین و کودکان بود.
چاکو و همکاران(2009) در تحقیق خود به این نتیجه رسیدند که آموزش رفتاری والدین موجب بهبود هر چه بیشتر ارتباط جسورانه متقابل والدین وفرزندان واختلال وآسیب های ناشی از این رفتار واسترس ونگرانی والدین می گردد.

مطلب مرتبط :   پایان نامه با واژه های کلیدیعملیات بانکی، قبول سپرده، بانک کشاورزی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

فلدمان و ورنر(2002) در تحقیق خود به این نتیجه رسیدند که آموزش رفتاری والدین برای درمان مشکلات رفتاری کودکان مؤثر واقع شده است .
فصل سوم
روش شناسی پژوهش
3-1- طرح پژوهش
در این پژوهش از روش تحقیق نیمه تجربی از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. گروه‌های آزمایش و کنترل به روش تصادفی انتخاب و جایگزین شدند. از هردو گروه پیش و پس آزمون گرفته شد، تفاوت بین پیش آزمون و پس آزمون هر گروه از نظر معنی دار بودن آماری مورد بررسی قرار گرفت. بدین صورت اثربخشی آموزش رفتاری والدین به عنوان متغیر مستقل اعمال گردید تا تأثیر آن بر استرس والدینی مادران دارای کودک معلول به عنوان متغیر وابسته مشخص گردد.
طرح کلی پژوهش در جدول 4-3 ارائه شده است
جدول 4-3 طرح آزمایش
گروه‌ها
انتصاب تصادفی
پیش آزمون
اعمال متغیر مستقل
پس آزمون
کنترل
R
T1

T2
آزمایش
R
T1
X
T2
3-2- جامعه آماری
جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران دارای کودکان معلول مراجعه کننده به مدرسه کودکان استثنایی (یادبود) منطقه 10 تهران می باشد.
3-3- نمونه آماری و روش نمونه گیری
به منظور اجرای این پژوهش، ابتدا از میان مادران دارای کودکان معلول مراجعه کننده به مدرسه و متقاضی شرکت در پژوهش 67 نفر از آنان که به منظور شرکت در کلاسها اعلام آمادگی نمودند، مورد بررسی قرار گرفتند. و در مرحله بعد تعداد 30 نفر که در پرسشنامه استرس والدینی نمره بالاتری را نسبت به دیگران گرفتند، و پس از در نظر گرفتن ملاک های ورود به پژوهش ( اعم از 1. داشتن رضایت و تعهد به شرکت در 8 جلسه آموزش رفتاری 2. عدم اعتیاد به مواد مخدر 3. عدم مصرف قرص های روان پزشکی 4. حداقل سواد دیپلم) به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و در گام بعدی به صورت تصادفی در دو گروه (15 نفر گروه آزمایش) و ( 15 نفر گروه کنترل) جایگزین شدند.
لازم به ذکر است برای طرح‌های تجربی حجم نمونه با تعداد 15 تا 20 نفر آزمودنی کفایت می‌کند (عریضی و فراهانی،1387).
3-4- ابزارهای اندازه گیری:
در این پژوهش به منظور اندازه گیری متغیرهای مورد نظر از ابزارهای زیر استفاده شده است:
پرسشنامه منابع و استرس (QRS): این پرسشنامه، ابزار روانسنجی مهمی در زمینه اندازه گیری استرس خانواده‌هایی است که کودکان مبتلا به

مطلب مرتبط :   مقاله درباره تحلیل واریانس

دسته بندی : علمی

پاسخی بگذارید