دانلود پایان نامه

اختراع بتواند محصول دارویی خود را تا زمانی که امکان دارد بفروشد. بدین ترتیب صاحب حق اختراع می تواند انحصار و قدرتش در کنترل قیمت ها را حفظ کند، اما مصرف کنندگان به دلیل تأخیر در ارائه محصولات ژنریک متضرر می شوند. این امر قابل پذیرش نیست که شرکت ها به رقبای خود مبالغی را پرداخت کنند تا آنها وارد بازار نشوند و با این کار ورود داروهای ارزان تر به بازار را به تأخیر بی اندازند. این گونه توافقات به طور مستقیم به بیماران و سیستم بهداشت ملی آسیب می رساند.331
– امتناع از اعطای لیسانس اختراعات ضروری: از دیگر رویه هایی که در این زمینه به عنوان رفتار ضد رقابتی و زیان آور شناخته شده است، امتناع از استفاده از اختراع مورد حمایت و اعطای لیسانس می باشد. در برخی از شرایط خاص، امتناع صاحب حق مالکیت فکری از لیسانس فناوری مورد حمایت، ممکن است سوء استفاده ضد رقابتی از حق در نظر گرفته شود. در شرایطی که امتناع از اعطای لیسانس سوء استفاده محسوب شود، صدور لیسانس اجباری مسلماً می تواند یک راه موثر باشد. برای مثال،کمیته رقابت آفریقای جنوبی در سال 2002 و 2003 در رابطه با رویه شرکت های دارویی اصلی مانند گلاکسو اسمیت کلاین (GSK) و بوهرینگر اینگلهایم(BI) ، در خصوص داروهای مربوط به ایدز شکایت هایی دریافت کرد. این شکایت ها در رابطه با قیمت گذاری افراطی داروهای دارای حق ثبت اختراع و امتناع از اجازه دسترسی به تسهیلات ضروری برای رقبا بود. به عبارت دیگر، شرکت های دارویی مذکور از اعطای لیسانس اختراعات خود به شرکت های ژنریک امتناع می کردند، در حالی که کشور آفریقا مرکز اصلی شیوع بیماری ایدز است و این بیماری در این کشور یک چالش بزرگ بهداشت و درمان عمومی می باشد. در نهایت شرکت ها با هم توافق کردند که به شرکت های ژنریک قرارداد لیسانس اعطا کنند و به این شرکت ها اجازه دهند که محصولات ژنریک خود را در منطقه بفروشند و در مقابل نیز حق الامتیاز بیشتر از 5% فروش خالص را دریافت نکنند. این توافق شرکت های ژنریک را قادر به تولید کرد و منجر به کاهش قیمت ها به نفع بیماران شد.332 علاوه بر این، لیسانس محصولات دارویی همراه با شرایط خاص از جمله محدود کردن منطقه توزیع و فروش فناوری بهداشتی و یا لیسانس محصولات خاص بهداشتی، می تواند سبب ایجاد رویه های ضد رقابتی در بازار شود.
در نهایت می توان به تخصیص مناطق جغرافیایی و یا تقسیم بندی بازار توسط تولیدکنندگان دارو اشاره کرد. رقبا ممکن است به دنبال مهار رقابت، هر یک از مناطق جغرافیایی را بین خود تقسیم کنند و توافق کنند که محصولاتشان را به قلمرو اختصاصی یکدیگر عرضه نکنند. در مجموع، لازم است که دولت ها در مقابل این رویه ها برای جلوگیری از آثار زیان بار آنها بر اقتصاد و سلامت عمومی اقدامات ضد رقابتی مناسبی درنظر داشته باشند؛ و از طریق ضمانت اجرای حقوق رقابت، رقابت غیر منصفانه در این زمینه را کنترل کنند.
گفتار چهارم: ضمانت اجرای حقوق رقابت
اقدامات اصلاحی برای جبران اعمال ضد رقابتی در رابطه با دسترسی به تکنولوژی های بهداشتی، ممکن است توسط مقامات دولتی و یا بخش خصوصی انجام شود. البته در بسیاری از حوزه های قضایی، سازمان های دولتی مجری اصلی اجرای حقوق رقابت هستند. رایج ترین شکل جبران رفتار ضد رقابتی، توافق و مصالحه بین دولت و عامل رویه های ضد رقابتی و پذیرش رفتار غیر قانونی و تعهد او برای متوقف کردن این رویه ها می باشد. چنین حل و فصلی ممکن است شامل پرداخت هزینه هایی به عنوان خسارت و یا مجازات نیز باشد. علاوه بر این، در چنین شرایطی معمولا حکم بازداشت متهم نیز صادر می شود تا از اعمال ضد رقابتی بیشتر جلوگیری شود و متهم ملزم به بازگرداندن شرایط به حالت قبل از انجام اعمال ضد رقابتی می شود. رفتار ضد رقابتی همچنین ممکن است مشمول مجازات کیفری از جمله جریمه قابل توجه و زندان باشد. برای اجرای اقدامات جبرانی دستورات متفاوتی نیز ممکن است صادر شود. برای مثال، الزام شرکت های دارویی متهم به قیمت گذاری بیش از حد، به اعطای لیسانس به اشخاص ثالث برای استفاده از فن آوری های خاص و یا الزام آنها به عرضه محصولات پایین تر از قیمت تعیین شده.333
در سال2003، کمیسیون رقابت آفریقای جنوبی با دو شرکت بزرگ داروسازی در رابطه با این اتهام که دو شرکت با دریافت قیمت های بیش از حد بالا و امتناع از صدور لیسانس به تولیدکنندگان ژنریک، از موقعیت خود در بازار داروهای ضد ویروس سوء استفاده کرده اند توافقی را منعقد کرد. کمیسیون موافقت کرد که جریمه ای را تحمیل نکند در مقابل شرکت ها متعهد شدند که اعطای لیسانس به تعدادی از تولیدکنندگان ژنریک را گسترش دهند و به لیسانس گیرنده ها اجازه صادرات داروها به سایر کشورهای آفریقایی با پرداخت حق الامتیاز کمتر از 5 درصد فروش خالص را بدهند. در سال 2007، نیز به دنبال شکایت در خصوص امتناع از اعطای لیسانس یک سوم شرکت های بزرگ داروسازی، به صدور لیسانس تولید و فروش داروهای ضد ویروسی توافق شد. توافقات انجام شده تأثیر قابل توجه ای در کاهش قیمت داروهای مذکور در آفریقای جنوبی داشته است.334
کمیسیون تجارت فدرال ایالات متحده آمریکا نیز در مواردی که شرکت های ژنریک برای کنترل بازار در خصوص فن آوری های پزشکی، موافقت نامه های ضد رقابتی منعقد کرده اند قوانین ضمانت اجرای حقوق رقابت را اعمال کرده است. برای مثال، در سال2000، کمیسیون تجارت فدرال آمریکا متوجه شد که چهار شرکت برای تأمین مواد اولیه داروی لورازپام مواف
قت نامه های لیسانس انحصاری منعقد کرده اند، که منجر به افزایش چشمگیر قیمت این محصول شده بود. در اقدامی برای جلوگیری از چنین رفتاری و برای جبران ضرر و زیان رفاه عمومی، کمیسیون دستور داد که یک شرکت مبلغ 100 میلیون دلار به مصرف کنندگان و سازمان های دولتی که در نتیجه افزایش قیمت ها متحمل ضرر شده بودند، بپردازد. کمیسیون همچنین تأثیر ادغام شرکت های ژنریک بر کاهش رقابت را نیز مورد بررسی قرار داده است. برای مثال، در مورد ادغام دو شرکت ژنریک در سال 2006، کمیسیون مذکور شرکت ها را ملزم کرد که سرمایه معینی را برای تولید 15 محصول ژنریک ارائه دهند.335 بنابراین، قواعد ضمانت اجرای حقوق رقابت نقش مهمی در حفظ و افزایش رقابت برای تحریک نوآوری و کاهش قیمت در بازارهای دارویی دارد، همچنین ابزار مفیدی برای جلوگیری از سوء استفاده از حقوق مالکیت فکری می باشد. البته حقوق رقابت دارندگان حقوق مالکیت فکری را از بکار گرفتن حقوق انحصاریشان منع نمی کند، بلکه نقش ضمانت اجرای حقوق رقابت، ارائه اقدامات اصلاحی در مواقع نیاز است. این قوانین در مقابل رفتارهای ضد رقابتی برای به تأخیر انداختن ورود محصولات ژنریک ضروری است.
گفتار پنجم: مصادیق اقداماتی که سبب افزایش رقابت می شود
مقامات رقابتی در کشورها باید تلاش کنند قبل از تحقق رویه های ضد رقابتی که نیاز به جبران داشته باشند، اقداماتی در راستای افزایش رقابت انجام دهند. وجود داروهای مبتکرانه و نوآوری توسط شرکت های دارویی به منظور پیشرفت درمان های جدید در برابر بیماری های مختلف حیاتی است. به دنبال نوآوری های مبتکرانه، جایگزین های ژنریک با افزایش رقابت سبب کاهش قیمت داروها می شوند که این امر به کاهش هزینه های مراقبت های بهداشت عمومی کمک می کند. در بسیاری از کشورها، هزینه داروهای تجویز شده اصلی یا ژنریک تا حد زیادی توسط سیستم بهداشت عمومی بازپرداخت می شوند. به عبارت دیگر، داروها بر عهده بودجه عمومی هستند به همین دلیل دولت ها معمولاً در روند رقابت، به منظور منفعت محصولات ژنریک، مداخله و از ابزارهای گوناگونی برای افزایش رقابت ژنریک استفاده می کنند. برخی کشورها رژیم جایگزین های ژنریک را به صورت الزامی اجرا می کنند، به این صورت که داروخانه ها را به ارائه داروهای ژنریک به جای داروهای اصلی مجبور می کنند. روش دیگر برای افزایش ورود داروهای ژنریک ایجاد مشوق های مختلف در این زمینه است. برای مثال، پزشکان باید به تجویز محصولات ژنریک تشویق شوند، در این صورت زمانی که محصول ژنریک نسخه می شود مسئول داروخانه نیز به توزیع محصولات ژنریک روی می آورد.336 از جمله اقدامات دیگری که سبب افزایش رقابت بین محصولات اصلی و ژنریک می شود عبارت است از:
– روش بازپرداخت: بسیاری از کشورها مراحل اداری و نظارتی برای ورود محصولات ژنریک به بازار و بازپرداخت آنها را تسهیل کرده اند. در این کشورها داروهایی که تجویز می شوند اگر در لیست داروهای خاص باشند هزینه آنها بازپرداخت می شود. بنابراین یک ابزار برای افزایش رقابت های ژنریک ایجاد فهرستی از داروهای ژنریک قابل پرداخت می باشد.
– داروهای قابل جایگزینی: محصولات ژنریک می توانند از طریق اقداماتی در مرحله نسخه نویسی ترویج پیدا کنند. بدین ترتیب برخی کشورها لازم دانسته اند که پزشکان به جای نام تجاری داروها، نام غیر اختصاصی بین المللی ( نام عمومی برای محصولات دارویی که حاوی همان مواد هستند) داروها را نسخه کنند، این اقدام سبب قابلیت جایگزینی داروها می شود.
– صدور لیسانس اجباری: کشورهایی که با فشار مشکلات بهداشت عمومی مواجه اند، از جمله کشورهای در حال توسعه، ممکن است در برخی مواقع شرکت های دارویی اصلی را برای صدور لیسانس اجباری به تولیدکنندگان داروهای ژنریک ملزم کنند. صدور لیسانس اجباری سبب می شود در کشورهایی که داروهای اصلی ضروری با قیمت مناسبی در دسترس نیستند، این داروها برای مصرف کنندگان زودتر و ارزان تر فراهم شوند. اما این اقدام باید در شرایط خاص و با احتیاط انجام شود تا سبب بی انگیزه شدن داروسازان مبتکر نشود.
در مجموع، مقامات رقابتی باید به منظور افزایش توجه دیگر بخش های دولتی در مورد آثار ضد رقابتی برخی اقدامات خاص در رابطه با صنعت داروسازی اقداماتی انجام دهند. همچنین باید برای بالا بردن سطح آگاهی و حذف موانع رقابتی اصلاحات نظارتی تصویب کنند. همکاری مقامات رقابتی با سازمان های دیگر از جمله سازمان مالکیت فکری و یا مقامات بهداشتی نیز می تواند در جهت اجرای رقابت موثر در بخش دارویی سودمند باشد.337 مقامات مذکور باید علاوه بر رسیدگی به رفتارهای ضد رقابتی در بازارهای خصوصی، در رابطه با رقابت در بازارهای عمومی در زمینه تکنولوژی های پزشکی نیز نظارت داشته باشند. در واقع نقش تهیه و توزیع بخش دولتی را نباید در زمینه بهداشت عمومی دست کم گرفت. سیاست های مناسب در زمینه تهیه و تأمین دولتی می تواند رقابت را به حداکثر برساند. بنابراین سیاست ها و قوانین رقابتی در زمینه تدارکات عمومی به منظور محافظت در برابر رفتارهای ضد رقابتی نیاز به تکمیل مقررات و رویه ها دارد.338 علاوه بر این، اگرچه دولت ها باید بر تقویت ظرفیت های ملی برای تنظیم رفتار ضد رقابتی در کشورشان تمرکز کنند، در بسیاری از موارد توجه به عوامل بین المللی که بر قابلیت رقابت در بازار تأثیر می گذارد نیز اهمیت دارد.
در زمینه رقابت سوابق اداری و قضایی، دکترین و رهنمودهای مهمی وجود دارد. کشورهای توسع
ه یافته دارای سابقه و تجربه قابل توجهی در زمینه توسعه و اجرای حقوق رقابت هستند. این کشورها اصول و شرایطی را برای استفاده از حقوق رقابت در رابطه با حقوق مالکیت فکری ترسیم کرده اند. با وجود استفاده قابل توجهی که کشورها از انعطاف ها می کنند، اما در رابطه با سیاست ها و حقوق رقابت، بسیاری از کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط قواعد رقابتی را اجرا نمی کنند. این کشورها نیز باید از سیاست ها و حقوق رقابت برای کاهش هزینه های درمانی استفاده بیشتری بکنند، هرچند که اخیراً منابع و توجه بیشتری به اجرای حقوق رقابت اختصاص داده اند. البته ساخت نهادهای ذی ربط و کسب تجربه برای استفاده از دکترین در این زمینه به زمان نیاز دارد. استفاده از ظرفیت قواعد حقوق رقابت با مسائل دیگری از جمله ضمانت اجرا و منابع مالی در ارتباط می باشد، که اغلب کشورهای درحال توسعه و کمتر توسعه یافته فاقد توانایی استفاده از این قواعد برای دستیابی به اهداف خود به ویژه در زمینه بهداشت عمومی هستند. قوانین رقابت در

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه با موضوعخلیج فارس، انقلاب مصر، ساختار سیاسی، عامل اقتصادی
دسته بندی : علمی

پاسخی بگذارید