مطالعه تاثیر حاکمیت شرکتی بر حق الزحمه حسابرسی- قسمت ۹

هزینهﻱ ریخته یا از دست رفته[۲۲] : «هزینهﻱ ریخته یا از دست رفته» به هزینه ای اطلاق می شود که در گذشته واقع شده است و در نتیجه، بر تصمیمات و هزینهﻫﺎﻱ آتی اثر ندارد و نمی توان آن را از طریق اقدامات فعلی یا آتی برگشت داد و یا تغییری در آن ایجاد کرد. نمونه بارز این گونه هزینه ها، هزینه تحصیل تجهیزاتی است که قبلاً خریداری شده و هزینه ی موجودی هایی است که قبلاً تحصیل شده اند.
هزینه تفاضلی[۲۳] : «هزینهﻱ تفاضلی» به اختلاف بین هزینهﻫﺎﻱ دو راه کار مختلف گفته می شود. هنگامی که با مسئله انتخاب از بین راه کارهای گوناگون روبرو هستیم، توجه به هزینهﻫﺎﻱ تفاضلی به جای پرداختن به هزینهﻫﺎﻱ کل و انباشته، اولویت پیدا می کند. در تصمیم گیری های گوناگون، معطوف داشتن توجه به اختلاف بین هزینه ی راه کارهای متفاوت و مقایسه آنها، با ملحوظ داشتن جمع هزینه این راه کارها گویاتر، راحت تر و مؤثر تر است. هزینه ی تفاضلی را بعضاً هزینهﻱ افزایشی[۲۴] و هزینهﻱ نهایی[۲۵] نیز می نامند.
هزینهﻱ قابل اجتناب[۲۶] : هزینهﻫﺎیی هستند که هنگام انتخاب یک راهکارازمیان راهکارهای مختلف، بتوان آن راحذف کرد.
هزینهﻱ غیرقابل اجتناب[۲۷] : هزینهﻫﺎیی می باشند که بین راهکارهای مختلف ثابت می مانند و تغییر نمی کنند. به بیانی دیگر،هزینهﻫﺎیی که حتی باحذف بخشی از واحد و یا یک فعالیت همچنان استمرار خواهد داشت.
هزینهﻱ مربوط یا مرتبط[۲۸] : هزینهﻫﺎیی هستند که در شرایط خاص تصمیم گیری مؤثر واقع می شوند، و با یک تصمیم گیری خاص مرتبط هستند و به عنوان هزینهﻫﺎﻱ مورد انتظار آتی که موجب تفاوت بین راهکارهای مختلف می شود، تعریف شده است. بنابراین در تصمیم گیری خاص مدیریت اثر گذار بوده و برای محاسبه بهای تمام شده، مربوط تلقی شده و منظور می گردد. هر هزینه برای اینکه هزینه مربوط محسوب شود باید دارای دو ویژگی زیر باشند:

  1. انتظار وقوع این اقلام در دوره های مالی آتی وجود داشته باشد.
  2. مقدار این اقلام برای هر یک از راه حل ها متفاوت باشد.

هزینه ارزش افزوده[۲۹] ، هزینه بدون ارزش افزوده[۳۰] : طبقه بندی دیگری که در سالهای اخیر در هزینه انجام گرفته است، بر این اساس پایه گذاری شده است که بهای تمام شده به ارزش یک محصول یا خدمات یا بدون اثرات ظاهری روی ارزش بازار یا رضایت مشتری متحمل می شود، اضافه می کند. «هزینه ی ارزش افزوده» عبارت است از هزینه ی یک فعالیت عملیاتی که ارزش بازار یک محصول یا خدمات را افزایش می دهد. یک «هزینه ی بدون ارزش افزوده» عبارت است از هزینه ی یک عملیات، یا یک فعالیت پشتیبانی که هزینه ی یک محصول یا خدمت را اضافه می کند، اما ارزش بازار آن را افزایش نمی دهد.
استهلاک ماشین آلات که ترکیبی از خط موقتی درمحصول نهایی می باشد، هزینه ارزش افزوده است، استهلاک اتومبیل واحد فروش یک هزینه ی بدون ارزش افزوده است. هزینهﻫﺎﻱ متحمل شده که کیفیت یک محصول را بهبود بخشد، هزینه ارزش افزوده است، اگر مشتری تمایل به پرداخت بیشتر برای کیفیت بالاتر داشته باشد. اما اگر چنین پرداختی از سوی مشتری انجام نگیرد، آن هزینه ها، هزینه های بدون ارزش افزوده اند، زیرا ارزش بازار محصولات را افزایش نمی دهد. هزینهﻫﺎﻱ فعالیت های مدیریت مانند حسابداری و یا حقوق و دستمزد کارکنان، هزینهﻫﺎﻱ بدون ارزش افزوده هستند، آنها برای عملیات واحد اقتصادی ضروری و است، اما ارزش محصول را اضافه نمی کنند.
هزینهﻱ نهایی[۳۱] و هزینهﻱ میانگین[۳۲] : در یک وضعیت خاص، مفهوم هزینهﻱ تفاضلی، هزینهﻱ نهایی است. «هزینهﻱ نهایی» به هزینهﻱ اضافی که در صورت تولید یک واحد محصول اضافی، واقع خواهد شد، اطلاق می گردد. «هزینهﻱ میانگین» هر واحد محصول برابر است با جمع هزینه ها تقسیم بر مقدار محصول ساخته شده.
هزینه استاندارد[۳۳] : به هزینهﻱ برآوردی یا بودجه شده ساخت یک واحد محصول مشخص یا انجام یک خدمت که به عنوان الگو و شاخصی برای مقایسه و ارزیابی عملکرد بکار گرفته می شود، اطلاق میگردد. از این هزینه های هدف اغلب در فرایند بودجه بندی نیز استفاده می شود.
هزینه های مشترک[۳۴] : هزینه هایی که در فرآیند مشترک ساخت و قبل از این که محصولات مشترک به شکل مجزا ظاهر و قابل شناسایی شوند، واقع می گردد. به بیان دیگر، جمع تمام هزینه هایی که در فرآیند مشترک ساخت تا نقطه تفکیک، صرف ساخت محصولات مشترک می شود.
هزینه های مجزا[۳۵] : به هزینه هایی اطلاق می شود که برای پردازش محصولات مشترک بعد از نقطه تفکیک واقع می گردد. ویژگی این گونه هزینه ها، سهولت ردیابی مستقیم آنها با هریک از محصولات مشترک است. این هزینه ها جزء هزینه های فرآیند مشترک ساخت نیست و به مراحل بعد از نقطه تفکیک محصولات مشترک مربوط می شود.
هزینه قابل کنترل[۳۶] : هزینهﻫﺎیی که تحت کنترل و نفوذ مؤثر شخصی معین در درون واحد اقتصادی بوده، به گونه ای که در کوتاه مدت برمبلغ آن هزینه اثر گذارد.
هزینه غیر قابل کنترل[۳۷] : هزینهﺍﻱ که نمی توانددر سطح و توسط یک مدیر معین تغییر کند یا تحت تاثیر قرار گیرد.
هزینه متغیر[۳۸] و هزینه ثابت[۳۹] : یکی از طبقه بندی های مهم هزینه، مبتنی بر تحلیل تغییر در هزینه ها به واسطه تغییر در حجم فعالیت شرکت است.
هزینهﻫﺎﻱ متغیر: هزینهﻫﺎﻱ متغیردر مجموع متناسب با تغییر در سطح فعالیت و یا به بیان دیگر، متناسب با تغییر در محرک هزینه، تغییر می کنند. به طور خلاصه می توان گفت با تغییر در حجم فعالیت، جمع هزینهﻫﺎﻱ متغیر به تناسب این تغییر، افزایش یا کاهش می یابد، اما هزینهﻫﺎﻱ متغیر برای هر واحد فعالیت همچنان ثابت باقی می ماند. مانند مواد مستقیم، دستمزد مستقیم کار، همچنین هزینهﻫﺎﻱ دیگری از قبیل: سربار متغیر ساخت، هزینهﻫﺎﻱ متغیر فروش و اداری، کمیسیون فروش و حمل و نقل و …
هزینهﻫﺎﻱ ثابت :  به هزینهﻫﺎیی گفته می شود که اگرسطح فعالیت یا محرک هزینه تغییر کند، در مجموع بدون تغییر باقی بماند. در واقع اگر سطح فعالیت افزایش یابد، هزینه ی ثابت هر واحد محصول کاهش خواهد یافت، و اگر سطح فعالیت کاهش یابد، هزینه ی ثابت هر واحد محصول افزایش می یابد.
هزینهﻫﺎﻱمختلط[۴۰] : هزینهﻱ مختلط مشخصاتی از هر دو هزینهﻱ متغیر و ثابت را دارند. برای مثال روی یک دامنه حجم تولید، بهای تمام شده مختلط به جمع ریالی ثابت می ماند و از این رو آن یک بهای تمام شده ثابت خواهد بود. روی دامنه ی دیگر تولید، بهای تمام شده مختلط ممکن است به نسبت تغییرات در سطح تولید تغییر نماید، و از این رو آن یک بهای تمام شده متغیر خواهد بود. بهای تمام شده مختلط هر از گاهی اشاره به بهای تمام شده نیمه متغیر یا بهای تمام شده نیمه ثابت دارد. مثل هزینه های آب، برق، تلفن.
هزینه های غیرتولیدی[۴۱] : سایرگروه های عمده هزینه براساس حوزه های کارکرد، علاوه برهزینه های ساخت، به شرح ذیل است:
هزینه های تجاری[۴۲] : هزینه هایی که توسط شرکتهای بازرگانی، برای تحصیل کالا به منظور فروش مجدد آن ها، واقع می شود. (هزینه حمل، بیمه و …)
هزینه های عمومی، اداری و تشکیلاتی[۴۳] : هزینه هایی هستند که مزیت انجام آن ها عاید بیش از یک موضوع هزینه در شرکت می شود و مرتبط با کوشش های اداره امور شرکت می باشند. (هزینه امور مالی، حسابداری،حسابرسی … و هزینه های مرتبط با روابط عمومی شرکت.)
هزینه های تحقیق و توسعه[۴۴] : شامل کلیه هزینه های مرتبط با تولید وایجاد یک محصول جدید و یا ارائه خدمتی نو. باتوجه به افزایش رقابت جهانی و کاربرد تکنولوژی های نوین در ساخت و ارائه محصولات و خدمات، از اهمیت بیشتری برخوردار است. (هزینه راه اندازی آزمایشگاه های تحقیقاتی، آزمون محصولات تازه و … )
هزینه های توزیع،فروش وبازاریابی[۴۵] : هزینه هایی است که به منظور به  فروش رساندن کالا و ارائه خدمات رخ می دهد وشامل هزینه های دریافت سفارش، حمل ونقل، انبارداری، تبلیغات فروش، توزیع محصولات ساخته شده ونظایر آن است.
۲-۵-۲-هزینه حسابرسی جزءکدام هزینه ها طبقه بندی می شود؟
در طبقه بندی هزینه ها در حسابداری صنعتی هزینه وحق الزحمه حسابرسی در صورت های مالی جزء هزینه های اداری وعمومی طبقه بندی شده ودر یادداشت های توضیحی صورت های مالی مبلغ دقیق آن در بند۲۵ یا۲۶ یا۲۷ آورده می شود.همچنین هزینه حسابرسی طبق ماده ۱۴۸قانون مالیات های مستقیم، جزء هزینه های قابل قبول مالیاتی نیز محسوب می شود:
ماده ۱۴۷:هزینه های قابل قبول برای تشخیص درآمد مشمول مالیات به شرحی که ضمن مقررات این قانون مقرر می گردد عبارت است از هزینه هایی که در حدود متعارف متکی به مدارک بوده و منحصرا” مربوط به تحصیل درآمد موسسه در دوره مالی مربوط به رعایت حد نصاب های مقرر باشد. در مواردی که هزینه ای در این قانون پیش بینی نشده یا بیش از نصاب های مقرر در این قانون بوده ولی پرداخت آن به موجب قانون و یا مصوبه هیات وزیران صورت گرفته باشد قابل قبول خواهد بود .
تبصره : از لحاظ مقررات این فصل موسسه عبارت است از کلیه اشخاص حقوقی و همچنین صاحبان مشاغل موضوع بندهای الف و ب ماده ۹۵ این قانون
ماده ۱۴۸: هزینه هایی که حائز شرایط مذکور در ماده فوق می باشد به شرح زیر در حساب مالیاتی قابل قبول است :(طبق بند ۱۷ماده ۱۴۸):
۱۷- حق الزحمه های پرداختی متناسب با انجام کار شده از قبیل حق العمل دلالی , حق الوکاله- حق المشاوره- حق حضور- هزینه های حسابرسی و خدمات مالی و اداری و بازرسی , هزینه های نرم افزاری , طراحی و استقرار سیستم های مورد نیاز , سایر هزینه های کارشناسی در ارتباط با فعالیت موسسه و حق الزحمه بازرس قانونی
۲-۵-۳-حق الزحمه حسابرسان
حق‌الزحمه حسابرسان برای تهیه گزارش حسابرسی صورت‌های مالی از دو بخش تشکیل می‌شود که بخش اصلی آن حقوق و مزایای حسابدار رسمی ‌و همکاران او در رده‌های مختلف حرفه‌ای بوده و بخش اندکی نیز برای جبران مسوولیت‌های حسابرس در پاسخگویی به مقامات موضوع قانون تجارت است. حق‌الزحمه حسابرسان برای تهیه گزارش حسابرسی مالیاتی به‌رغم رسیدگی کامل به حساب‌های درآمد و هزینه درصدی پایین از حق‌الزحمه حسابرسی صورت‌های مالی است.‌
آیا بدعت‌گذار ‌این شیوه تعیین نرخ، آگاه بود که سازمان امور مالیاتی استعلام‌هایی را برای حسابدار رسمی‌ارسال خواهد کرد که یک ماه وقت او صرف پاسخگویی به استعلام شود. در ‌این میان نقش سازمان حسابرسی غیرقابل انکار است. سازمان حسابرسی در تعیین حق‌الزحمه خود از فرمول‌هایی خاص استفاده کرده و مشتریان خود را صورتحساب می‌کند.
نرخ‌های موردعمل سازمان حسابرسی به عنوان تنها موسسه حسابرسی دولتی مبنایی برای چانه زنی در واگذاری کارهای شرکت‌های دولتی شده است. مسولیت سازمان حسابرسی قابل مقایسه با موسسات حسابرسی بخش خصوصی نیست. در موسسات حسابرسی بخش خصوصی شرکا و مدیران مسوولیت حرفه‌ای، مالی و حیثیتی دارند، در صورتی که هیچ‌یک از مدیران سازمان حسابرسی در هر سطحی چنین وجه الضمانی برای کار خود نمی‌دهند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.