دانلود پایان نامه

سابقه مهاجرت مردم افغانستان به ایران که در ابتدا عمدتاً ناشی از مشکلات اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بود، به قرن نوزدهم برمی گردد که همواره به صورت فردی یا گروهی به کشورهای همسایه مهاجرت می کردند. افغان های شیعه طی قرون متمادی برای زیارت به ایران می آمدند. ولی اولین جابجایی دسته جمعی افغان ها به ایران به دهه 1850 میلادی باز می گردد که طی آن 500 خانوار هزاره به ایران مهاجرت کردند و در جم و بخراز ساکن شدند. همچنین در حدود 15000 خانوار افغانی (تقریباً 168000 نفر) طی سال های 1880 تا 1903 در تربت جام استان خراسان مستقر شدند. این تعداد حدود 90 درصد جمعیت محلی را در بر می گرفت(موسوی، 1997: 148؛ محمودیان، 1386: 48؛ محمودیان و دیگران، 2008: 4؛ صفری و دیگران، 2013: 24). اما مهاجرت عمده ی افغان ها به ایران در نتیجه اشغال این کشور توسط شوروی سابق، طی سال های 1358 تا 1368 اتفاق افتاد. در اثر این حمله، حدود 5/2 میلیون افغانی به ایران مهاجرت کردند( کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، 2004: 9). بنابر نوشته جانسون «از زمان تجاوز شوروی به افغانستان، جنگ در آن کشور باعث شد که بیش از 6 میلیون نفر از مردم، از طریق مرزها به ایران یا پاکستان بگریزند. قبل از هجوم آوارگان به ایران 600 هزار افغانی در آنجا کار می‌کردند که در اثر رونق ناشی از ترقی ناگهانی بهای نفت به ایران کشانده شده بودند. آوارگان با استفاده از روابط خود در شهرها و روستاها مستقر شدند و با مردم بومی عجین گشتند؛ … درنهایت احتمالاً دو میلیون و هشتصد هزار آواره در ایران گرد آمده بودند. در حقیقت، سازمان‌های غیر دولتی و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل به جز از طریق تأمین تعداد محدودی کمک، هیچ ارتباطی با آنها نداشتند، در حالی که دولت ایران به طور کلی مسئولیت آوارگان را به دوش گرفته بود و از آن زمان بیش از یک میلیون نفر به افغانستان مراجعت کردند، بسیاری از آنها نه از روی رغبت بلکه تحت فشار حکومت ایران به افغانستان بازگشتند» (جانسون 1381: 70). بعد از خروج ارتش شوروی از افغانستان در سال 1368 بسیاری از مهاجرین به افغانستان باز گشتند اما این بازگشت، با شروع جنگ و ناآرامی های داخلی متوقف شد. جنگ های داخلی موج جدیدی از مهاجرت افغانها به ایران را موجب شد. مهاجران جدید عمدتاً از شهرها و متعلق به طبقات اجتماعی متوسط و تحصیل کرده بودند. این افراد در ایران تحت عنوان پناهندگان طبقه بندی شدند. با سقوط دولت مرکزی در سال 1371، در حدود 4/1 میلیون افغانی از ایران خارج شدند(جانسون، 1381: 70). موج بعدی مهاجرت افغان ها به ایران بعد از به قدرت رسیدن طالبان طی سال های 1373 تا 1380 اتفاق افتاد. بعد از سقوط طالبان در سال 1380، قراردادی سه جانبه برای بازگشت افغان ها به کشور خود، بین ایران، افغانستان و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل امضا شد. بر اساس داده های طرح آمایش1384 از مهاجرین افغانی در ایران، تا اوایل سال 1385، در حدود 5/1 میلیون مهاجر افغانی به افغانستان باز گشتند.
جدول شماره 2-3: تعداد مهاجرین افغانی در ایران طی سال های 1359 تا 1385 را نشان می دهد.
سال
تعداد
سال
تعداد
1359
200000
1373
1623331
1360
500000
1374
1429038
1361
800000
1375
1414659
1362
1200000
1376
1411759
1363
1500000
1377
1400722

مطلب مرتبط :   تحقیق درموردهوش سازمانی، استان مازندران، ادارات ورزش، ضریب همبستگی

دسته بندی : علمی