Comments: 0 Posted by: 99 Posted on: می 29, 2020

در این روش مریض معتاد می تونه با یه برنامه ریزی منظم و دقیق و با اراده ی قوی و محکم، روزانه از ماده مخدری که استفاده می کنه کم کنه تا اون رو در مدت ۲ تا ۳ هفته به صفر برسونه. در این روش مریض نیاز داره که زیر نظر روان دکتر معالج از داروهای تجویز شده استفاده کنه. داروهای تجویز شده بیشتر داروهاییه که در رشته روان پزشکی به کار برده می شه و موجب می شه که علایم وابستگی روانی و جسمی مریض معتاد به اون اندازه کم بشه که فرد معتاد احساس نیاز به ماده مخدر نداشته باشه. از خصوصیات این روش اینه که فرد می تونه به فعالیت های روزمره خود بپردازه (کاپلان و سادوک، ۲۰۰۶؛ ترجمه پورافکاری، ۱۳۸۶).

معتاد

۲-روش به کار گیری داروهای ترک اعتیار به طور سرپایی

در این روش فرد معتاد به وسیله دکتر، درمان خود رو شروع می کنه و داروهایی واسه ایشون تجویز می شه که شامل داروهای اعصاب و داروهاییه که ماده مخدر نیستن، اما اثراتی مثل ماده مخدر  دارن. در این روش به بیمارتوصیه می شه که اصلا از ماده مخدر استفاده نکنه. اثرات درمانی داروهای تجویز شده و این که به چه اندازه باید تجویز شه بستگی به نوع ماده مخدر مصرفی و مقدار اون داره. در این روش بیشتر پیشنهاد می شه که مریض معتاد به مدت چند روز تا یه هفته در منزل استراحت کرده و بعد به کارای روزمره خود بپردازه.هم اینکه در این روش از داروهایی استفاده می شه که باعث رفع بعضی از علائم ترک می شن(مانند کلونیدین، بوپرنورفین، …) به همراه این داروها از داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد درد غیر مخدر، داروهای ضد تهوع، داروهای خواب آور هم استفاده می شه. با در نظر گرفتن اینکه مصرف هر کدوم از داروهای گفته شده فواید و مشکلات خاص خود رو داره، نظارت حرفه ای و تخصصی در طول انجام سم زدایی لازمه(کاپلان و سادوک، ۲۰۰۶؛ ترجمه پورافکاری، ۱۳۸۶).

افسردگی

۳-روش به کار گیری داروهای ترک اعتیاد با بستری شدن در بیمارستان

اعتیاد

این روش مانند روش دومه. فرقش اینه که فرد معتاد در بیمارستان بستری می شه و کلیه امور درمانی با نظارت دکتر معالج انجام می شه. از امتیازات این روش اینه که مریض معتاد از نزدیک مورد مراقبت های لازم پزشکی و پرستاری قرار داره و چون در بیمارستان بستریه دسترسی اون به مواد مخدر خیلی کم و یا غیر ممکنه و اگه بعضی وقتا مریض نیاز به داروهای خاص خوراکی و یا تزریقی داشته باشه، این داروها خیلی راحت در بیمارستان به ایشون داده شده و یا تزریق می شه و بنابر این هرگونه علایم به وجود اومده توسط ترک، خواه روانی و یا جسمی، سریع تر درمان می شه (کاپلان و سادوک، ۲۰۰۶؛ ترجمه پورافکاری، ۱۳۸۶).

۲-۶-۲-۲درمانای غیر دارویی

اصلی ترین مشکل مصرف کنندگان مواد محرک وابستگی روانیه نه جسمی. به همین دلیلی شکل های جور واجور مداخلات روانی، اجتماعی به درمان های عادی اضافه شده و یا به طور جداگونه مورد استفاده قرار می گیرند که به اونا اشاره می شه. باید گفت درمان با متادون باعث کاهش مصرف مواد و بهبود سلامت روانی معتادان می شه. (عارف نسب، ۱۳۸۴) و هر چند که کارکنان آموزش دیده و پشتیبانی کننده می تونن موفقیت درمان نگهدارنده رو تا ۸۰ درصد بالا ببرن. اما با قطع مصرف متادون احتمال دوری دراز مدت بسیار کمه (سلیگمن، ۲۰۰۰؛ ترجمه سید محمدی، ۱۳۸۷) و ضرورت درمانای غیر دارویی آشکاره.
سلامت روانی  

۱-درمانهای رفتاری  شناختی

در این درمانها که بر مبنای یادگیری شکل گرفته، بر توانایی آدم بر آموختن رفتارای موافق و مخالف و چگونگی تغییر اون تأکید می شه. این درمانها خط اول درمان اعتیاد به حساب می روند و بر اساس سبکایی واسه پیشگیری از برگشت، حل مسأله، آموزشهای لازم و مهارتهای اولیه بهبودی براساس الگوی درمان شناختی – رفتاری می باشن. هم اینکه می توان از راه رفتار درمان عقلانی عاطفی نام برد که به بیماران کمک می کنه باورهای خود رو سبک سنگین کنن. روشی مؤثر هم به وسیله مک مالین با عنوان بازسازی شناختی ارائه شده که بیشتر از راه رفتار درمانی عقلانی – عاطفی ریشه گرفته.

در واقع این مداخلات به معتادان کمک می کنندتا مهارتهای مقابله ای موثر در مقابل مشکلات فردی (تفکر وهیجان )واجتماعی (ارتباطات فردی ،استرس و اختلاف بین افراد)رو بیاموزد ومی تونن وسیله موثری واسه مقابله با خیلی از عوامل شدید شدن کننده وعود باشه.بعبارت دیگه این نوع درمان در شناسایی،دوری ومقابله به بیماران کمک می کنه،هم اینکه ، بیماران باید در شناسایی موقعیتای که احتمال مصرف مواد رو زیاد می کنن ،دقت کنن وبه موقع از این موقعیتای پرخطر دوری ورزند ومقابله موثر با مسایل ورفتارای مشکل آفرین مربوط به سوءمصرف موادرا آموزش ببینن (بوکستین[۱] ،۱۹۹۵).

 ۲-مصاحبه انگیزشیراه و روش روان درمانی در امریکا از سبک مقابله ای به سبک مراجع محور تغییر وجود داده و در درمان اعتیاد تکنیکای مصاحبه انگیزشی اهمیت بالایی پیدا کرده ان. مواردی مثل گوش دادن فعال، اصول مصاحبه همدلانه، ایجاد ناهماهنگی و مغایرات، لغزیدن بر مقاومتهای مریض، بازخورد دادن، پشتیبانی از خودکارآمدی از اصول مصاحبه انگیزشی به حساب می روند (ابراهیمی، ۱۳۸۱).

۳-رفتار درمانی : یکی از مداخلات موجود در درمان اعتیاد مدیریت مشروطه که مبنای اون رفتار درمانی و فرایندهای شرطی سازی عامله. تاثیر این دخالت در تحقیقات زیاد و در شرایط جور واجور نشون داده شده.در این روش به ازای انجام تکالیف درمانی و پیشرفت در رفتارای مثبت تقویت دریافت کرده ودر صورت نبود اجرای قرارداده ها(مثلاً آزمایش مثبت ادرار) با بعضی محدودیتها منطقی می شه(مثلاً باید داروی خود رو در محل مرکز درمانی استفاده کنه) علی رغم تاثیر قابل توجه به دلیلی محدودیتهای موجود در اجرا، ً خیلی کم مورد استفاده مراکز خصوصی درمان اعتیاد قرار میگیره.

۴-خانوداه درمانی یا زوج درمانیدور و بر هر فرد معتاد، خونواده ای در رنجه. در درمان یا ادامه اعتیاد خونواده نقش زیادی داره.خونواده سیستمی اس هر کدوم از اعضای خونواده اون بریکدیگر وبردیگران تاثیر می گذاردواز بقیه هم تاثیر قبول می کنه .در واقع ،هر خونواده براساس برآیند این نیروها دوطرفه ،به تعادل می رسه وگاهی این نیروها یا پویاییا جهت نادرستی دارن ،مثلا تموم نیروا در همین زمینه  قرار می گیرن که یه نفر در خونواده معتاده واو رو مزاحم خوشبختی خونواده معرفی می کنن.واقعا ،خونواده به یه نتیجه گیری غلط می رسه .مثلا شخص معتاد منحرف باقی می مونه وافراد غیر معتاد خونواده تایید می شن(چیریلو وهمکاران ،۱۹۹۷؛ترجمه پیر مردای ،۱۳۷۸)

۵-روان درمانی روانپویشی: در این روش به انگیزه های فردی، ارتباطی و اجتماعی که درزمان دوران رشد بر فرد حادث شده و زمینه ساز پیدایش اعتیاد شده، اشاره می شه.در این روش ،دکتر به تحلیل شخصیت فرد معتاد وبیرون کشیدن عوامل ناخود آگاه که موجب گرایش ووابستگی به مواد وآگاه کردن مریض از دلیل اعتیادش طبق روشها واصول این راه و روش می شه ،به درمان می پردازه در روان درمانی پویشی ، اول سوءمصرف مواد به عنوان پسرفت به مرحله رشد جنسی دهانی تعبیر می شد؛ اما امروزه پزشکان این بخش،این رفتار رو بیشتر یه عمل انطباقی ودفاعی می دونن تا یه جور پسرفت (بزمی ،۱۳۹۱)درحقیقت ،حالات پسرفت ممکناست با مصرف موادعملا برعکس شه؛چون مواد دفاعای ضعف رو برعلیه عواطفی مثل شرم وخشم تقویت می کنن .

۶جامعه درمان مدار(TC): برنامه های اقامتی طولانی یه مدت هستن که ۹ – ۱۲ ماه طول می کشد و بر مبنای خودیاری ان. برنامه های درمانی می تونن همراه با داروهای اگونیست باشن. همین طور برنامه ی بهبودی مراکز اقامتی کوتاه مدت که در بعضی کمپ ها مورد اجرا قرار می گیرد (ابراهیمی، ۱۳۸۱)هدف درمان درTCهمه جانبه س ،هدف اولیه روانشناختی ،یعنی تغییر الگوهای منفی در ،رفتار ،افکار واحساساتی که در مورد مصرف مواد یا دارو هست.از دیدگاهTC، بهبودی یه روند تکاملیه ونیاز به انگیزه زیادفرد ساکن ، خودیاری و کمک خواهی از بقیه و یادگیری اجتماعی داره. اجتماع درمان مدار ،بر اساس ۱۲اصله که رعایت اونا به وسیله مراجعه کنندگان الزامیه (داپونت[۸]،۱۹۹۴)

۷-گروه درمانی

گروه درمانیامکان صحبت در مورد مشکلات و بررسی و بحث و رد و بدل کردن نظر در مورد مسائل مربوط به پروسه درمان رو جفت و جور می کنه. بعضی فکر می کنند گروه درمانی بهترین روش واسه درمان معتادانه.روان درمانی گروهی یه نوع درمان به طور کاملً قبول شده روانشناختیه که از تعاملات سازنده بین اعضاء و مداخلات یه رهبر آموزش دیده جهت تغییر رفتار غیر انطباقی تفکرات و احساسات افراد گرفتار به نارضایتی استفاده می کنه. طی دهه های گذشته تعداد قابل توجه ای از بیمارن روانی به وسیله گروه درمانی درمان شده ان. گروه درمانی واسه بیماران بستری سرپائی و در خیلی دیگه از موقعیت های اجتماعی قابل اجرا می باشه. هم اینکه بعضی اصول روان درمانی گروهی با موفقیت زیادی در مورد های اقتصادی آموزشی و به صورت گروه های رویارویی کاربرد داشته (ابراهیمی، ۱۳۸۱).

از گروه درمانی واسه درمان اعتیاد استفاده های زیادی می شه. معتادان در گروه ها به بازسازی روابط بین فردی، دریافت پشتیبانی، داشتن یه شبکه ی اجتماعی جدید، گرفتن بازخوردهای سالم و مناسب و آموزشهای کم هزینه ای دست پیدا می کنن. خیلی از مسائل و مطالب عنوان شده در روان درمانی گروهی در زندگی روزانه ما خیلی راحت اتفاق می افتد. تصمیمات درمان که مهمترین مسئله مورد بحث در روان گروهیه فقط به گروه درمانی اختصاص نداره بلکه در هر گروه عادی کم و بیش هست. به طور عادی ما در زندگی روزمره خود با افراد و گروه های مختلفی رابطه داریم که این روابط واسه سلامتی ما لازمه، البته همه روابط زمینه سلامت بخشی ندارن و حتی بعضی از روابط هم ناسالم و مریضی زا هستن. روان درمانی گروهی چیزی جز ارائه شناخت و اصلاح رفتار بیمارگونه نیس. رفتاری که باعث شده بقیه از فرد فاصله بگیرن و اون تنها منزوی شه، شاید یکی از دلیلای رشد درمان های روانی در جوامع بزرگ و پیشرفته مسئله تنهایی و بی همدلی افراد باشه. پس روان درمانی گروهی وقتی ضرورت پیدا می کنه که نیاز اجتماعی فرد در رابطه با بقیه برآورده نشده و یا محیط به گونه ایه که هر چند روابط انسانی به حد کافی هست، ولی روابط موجود غلط و ناسالمه(کریمی، ۱۳۸۹).

در بررسی­های کلینیکی به عمل اومده از معتادین مشخص شده که بیشتر اونا قبل از اعتیاد دچار مریضی افسردگی بوده و در روابط درون فردی و بین فردی دارای مشکل هستن. معتادین معمولاً با خونواده خود روابط سالمی ندارن. هم اینکه با گروه های طبیعی اجتماعی هم دچار مشکل هستن. پس پس از طی دوره سم زدایی و ترک جسمی باید شرکت در جلسات گروه درمانی با جدیت دنبال شه تا فضای خالی روابط ناسالمی که قبلاً در گروه های طبیعی داشته برطرف شه و روابط بین فردی کم کم بهبود یابد. نگفته نمونه که بر اثر تعامل ایجاد شده در گروه علاوه بر بهبودی روابط بین فردی روابط درون فردی معتادان هم دچار تغییر گردیده و نگاه فردی نسبت به خود مثبت شده و در آخرً درمان کامل دنبال می شه (ثقه الاسلام، ۱۳۸۷).

[۱]-Boxtin

 

[۲] – Confrontational

[۳] – Active Listening

[۴] – Empathetic Counseling

[۵] – Feedback

[۶] – Self – Efficacy

[۷] Therapeautic community

[۸] .Dupont