دسته بندي علمی – پژوهشی : قرارداد اختیار معامله- قسمت ۲

در خصوص قراردادهای آتی ما با دو اصطلاح مواجه هستیم که عبارتند از ( Future – forward ) معمولاً Future contract را به قراردادهای آتی[۲۱۱] ترجمه کرده اند ولی برخی نویسندگان بر اساس ترجمه تحت اللفظی آن را به [۲۱۲] ( قراردادهای آتی ها) ترجمه کردند هر چند این ترجمه صحیح است اما به لحاظ بیان معمول و متداول نیست به همین سبب به جای آن از ( قراردادهای آتی ) استفاده می کنیم به برخی از نویسندگان[۲۱۳] اصطلاح ( Forward) را به قراردادهای سلف ترجمه کردند و بر این عقیده هستند که این قراردادها توافقاتی هستند که میان خریدار و فروشنده منعقد می شوند بر اساس این قراردادها کالایی با قیمت معین و مورد توافق در آینده مورد معامله قرار می گیرد[۲۱۴] در کتاب های لغت معامله سلف معامله ای است که ثمن در آن به صورت نقدی از جانب خریدار به فروشنده پرداخت می شود و تأدیه مثمن ( مورد معامله ) از جانب فروشنده به خریدار به زمان معینی در آینده موک.ل می شود معامله سلف در زمان حال انجام می گیرد ولی پرداخت مثمن به آینده موکول می شود معامله ساف در زمان حال انجام می گیرد ولی پرداخت مثمن به آینده موکول می شود اما در خصوص قرارداهای ( Forward ) در بسیاری از موارد معامله در زمان حال انجام نمی شود و فقط قرارداد معامله می گذارند در نتیجه می توان گفت استفاده از اصطلاح سلف برای نامگذاری این قراردادها روش خوبی نیست و بهتر است به عقیده برخی[۲۱۵] نویسندگان از اصطلاح ( قراردادهای آتی خاص ) استفاده کنیم و به جای قراردادهای ( Future ) از قراردادهای آتی یا قراردادهای آتی یکسان استفاده کنیم که کاملاً گویای محتوای آن است.

الف: تعریف لغوی

واژه قراردادهای آتی به سه صورت ( قراردادهای آتی خاص ، پیمان آتی و قراردادهای سلف ) ترجمه شده است[۲۱۶]. قراردادهای اتی خاص جزو ابتدایی ترین ابزارهای مشتقه مالی هستند این قراردادها توافقاتی محسوب می شوند که به موجب آن طرفین قرارداد به خرید یا فروش معلوم در زمان معینی در آینده و با قیمتی مشخص متعهد می شوند یعنی فروشنده قرارداد آتی خاص تعهد می کند موضوع قرارداد نهایی یعنی همان ( دارایی پایه قرارداد) را در سر رسید قرارداد تهیه کند و خریدار قرارداد آتی خاص نیز تعهد می کند ثمن مبیع را تهیه و آن را خریداری کند هدف از ایجاد بازار قراردادهای آتی خاص تأمین نیاز کشاورزان و تجار بوده است در معنای لغوی[۲۱۷] قرارداد آتی خاص یعنی توافقی که در آینده حاصل می شود و قرارداد آتی به معنای انعقاد قرارداد مقدماتی ( پیش قرارداد) برای زمان اینده است واژه ( Future ) را به علت استاندارد بودن خصوصیات به قراردادهای اتی یکسان ترجمه کردند به نظر می ریند تفاوت اساسی میان این دو نیست فقط قرارداد آتی خاص در بازار خارج از بورس معامله می شود و قراردادهای اتی در بازار بورس البته این دو قرارداد تفاوت هایی نیز با هم دارند که در مباحث اینده به آن ها بیشتر اشاره می کنیم.

ب: تعریف اصطلاحی

قرارداد آتی در اصطلاح قراردادی است که در خصوص خرید و فروش یک دارایی مشخص همچون کالا یا اوراق بهادار یا ارز بین دو شخص حقسقس یا حقوقی منعقد می شود[۲۱۸] این قراردادها از مهم ترین مشتقات مالی به حساب می آیند و بازاری وسیع را تحت عنوان ( بازار آتی ها ) به خود اختصاص دادند قرارداد اتی بخ جهت تعریف و ماهیت حقوقی تفاوت چندانی با قرارداد آتی خاص ندارد عمده ترین تفاوت در خصوص استاندارد بودن قراردادهای آتی است[۲۱۹]. در بازار اتی خرید و فروش دارایی پایه قرارداد بر اساس توافقنامه ای که به قرارداد استاندارد تبدیل شده است صورت می گیرد که در آن به دارایی با مشخصات خاص اشاره می شود در قراردادهای آتی سرمایه گذاران اصلی به دنبال این هستند که با معامله این قراردادها از تغییر قیمت ها سود ببرند و علاقه چندانی به تحویل گرفتن یا تحویل دادن دارایی مورد معامله ندارند[۲۲۰].

بند دوم: اصطلاحات رایج در خصوص قراردادهای آتی

در خصوص قراردادهای آتی برخی اصطلاحات وجود دارند که لازم است به آن ها بیشتر آشنا شویم که هر یک را به صورت مختصر بیان می نمائیم این اصلاحات[۲۲۱] عبارتند از:
الف: دارایی پایه : مقصود از دارایی پایه در قرارداد اتی عبارت است از کالا یا سایر دارایی ها که قرارداد اتی بر روی آن منتشر می شود در بورس کالا معمولاً دارایی های مختلفی از جمله محصولات کشاورزی ، منابع مختلف ، انواع فلزات ، نفت و سایر محصولات به عنوان دارایی پایه مورد معامله قرار می گیرد.
ب: سررسید قرارداد: مدت زمانی استفاده و دوام قرارداد آتی را نمایان می کند تاریخ سررسید قراردادهای آتی بر روی یک کالابه صورت استاندارد و مشخص توسط بورس کالا تعیین می شود برای نمونه در قرارداد های آتی سکه های طلا سر رسید قراردادها پایان تمامی ماه های سال است.
ج: اندازه قرارداد : در قراردادهای آتی اندازه قرارداد توسط بورس کالا تعییم می شود و سرمایه گذاران فقط می توانند مضرب های صحیحی از این مقادیر را مورد معامله خود قرار دهند براینمونه در قراردادهای آتی سکه طلا ۱۰ عدد سکه بهار آزادی را شامل می شود تمامی خصوصیات وشرایط مورد نیاز قراردادهای اتی در قالبی مشخص به نام مشخصات قرارداد آتی توسط بورس کالا یا سایر بورس ها به اطلاع مردم می رسد.

بند سوم: کاربرد قراردادهای آتی

کاربرد[۲۲۲] اصلی قراردادهای آتی ایجاد فرصتی به جهت مقابله با حرکات نامطلوب قیمت برای مقابله با شرکت کنندگان در بازار است قراردادهای آتی به طور کلی مورد استفاده کاربردی دو گروه عمده است که عبارتنداز :
الف: مصون[۲۲۳]سازان
در بازار بورس افرادی به دنبال کاهش یا حتی حذف ریسک در سرمایه گذاری خود هستند این گروه سعی شان بر این است که خطر نوسان قیمت را به طرف دیگر انتقال دهند این افراد بخشی از درآمد پرتفوی را صرف مصون ساختن پرتفوی از ریسک نوسان قیمت می کنند پس مصون سازی علاوه بر محدود کردن دامنه ریسک سرمایه گذاری ، دامنه بازده سرمایه گذاری را محدود می کند
ب: بورس بازان[۲۲۴]( سفته بازان)
بورس بازان با حضور در بازار معاملات قراردادهای تحویل اتی درصدد کسب سود های کلان از سرمایه گذاری های خود می باشند این گروه بر خلاف گروه بالا مایل هستند ریسک نوسان قیمت ها را قبول کنند و انتظار دارند سود بالایی نصیب شان شود البته بورس بازان حرفه ای برای مدتی کوتاه اقدام به سرمایه گذاری می کنند بورس بازان با جذب تقاضا و عرضه مازاد ایجاد شده توسط مصون سازان نقشی مهم در تعادل بازار داشته و در افزایش قدرت نقدینگی بازار سهیم هستند بورس بازی روی قرارداد های آتی مزایای دیگری از جمله سهولت معامله و هزینه اندک معاملات نیز دارد.

گفتار دوم: تاریخچه و انواع قراردادهای آتی

در این گفتار ابتدا تاریخچه بازار قراردادهای آتی را در دو بند ایران و جهان مورد بررسی قرارداده و سپس به انواع قراردادهای آتی می پردازیم بحث از تاریخچه قراردادهای آتی به صورت کلی به قرون وسطی نسبت داده شده است اما روال کاری قراردادهای آتی درآن زمان مثل امروز نبود و می توان[۲۲۵] این نظر را پذیرفت که پیشینه معاملات امروزی قراردادهای آتی به اوایل قرن هجدهم و به شیکاگو باز می گردد این سرزمین واقع در شمال امریکا و در مجاورت با زمین های کشاورزی و دامپروری آن مناطق می باشد به هیمن علت شهر شیکاگو به مرکز نقل و انتقال و معامله قراردادهای اتی تبدیل گشت این امر سبب شد تجار ، بازرگانان و شرکت های تجاری و کشاورزی به انعقاد پیمان های آتی یا تحویل فیزیکی روی آورند تا خودشان را از ریسک و نوسان قیمت ها در امان نگه دارند هدف از ایجاد این بازارها در ابتدا پاسخ گویی به عمده نیاز کشاورزان بود زیرا کشاورزان عمدتاً با ریسک تغییرات نامطلوب قیمت مواجه بودند از سوی دیگر شرکت های متقاضی این محصولات نیز در معرض چنین ریسکس بودند با انجام معامله آتی هر یک از طرفین خود را در مقابل ریسک نامطلوب در قیمت محصول در زمان برداشت مصون نگه می دارند[۲۲۶] در آن زمان پیمان های آتی ضابطه مند نبود و وجود بورسی استاندارد و ضابطه مند احساس می شد تا اینکه به صورت جدی بورس معاملات شیکاگو از سال ۱۸۴۷ به بعد شروع به کار نمود و هر ساله پیشرفت های چشم گیری دارد که در ادامه بیشتر به آن اشاره می نمائیم.

بند اول: تاریخچه قراردادهای آتی در جهان

تاریخچه قراردادهای آتی به سده های میانه باز میگردد در برخی موارد تحقیقات نشان داده است در یونان باستان نیز معاملاتی شبیه به آنچه امروز معاملات آتی می نامند صورت گرفته است[۲۲۷] اما به شکل نظام مند تر این گونه معاملات در سال ۱۸۴۸[۲۲۸] در بورس شیکاگو برای کالاهای کشاورزی انجام می شد در سال ۱۸۶۵ اولین قرارداد آتی استاندارد معرفی شد ۱۸۷۴ نیز هیأت معاملات شیکاگو با هدف ایجاد بازار برای محصولات فاسد شدنی تأسیس شد. در سال ۱۹۱۹ این بورس به بورس کالای شیکاگو تغییر نام داد تا اینکه این بورس در سال ۱۹۸۲ قرارداد آتی شاخص سهام استاندارد را معرفی نمد در ابتدا خریداران این نوع قراردادها خریداران واقعی بودند که می خواستند در آینده به خرید و فروش کالا اقدام کنند اما با توجه به ورود سفته بازان که این معاملات را پر سود دیدند بازار واقعی این نوع معاملات کم رنگ شد و بازار غیر واقعی آن به سرعت رشد کرد[۲۲۹]. امروزه موضوع قراردادهای آتی را دارایی های مختلفی چون ذرت،گندم، جو، سویا، روغن، انواع اوراق خزانه، اوراق بهادار و ارز تشکیل می دهد.

بند دوم: تاریخچه قراردادهای اتی در ایران

در کشور ما معاملات اولین قرارداد اتی در بورس کالا با راه اندازی[۲۳۰] قرارداد آتی بر روی یک اونسی در تاریخ ۱۲/۰۳/۱۳۸۷ مورد پذیرش قرار گرفت و از تاریخ ۱/۴/۱۳۸۷ آغاز گردید اما با راه اندازی قراردادهای آتی بر روی سکه ی طلای بهار آزادی و آغاز معالات آن در ۵-۹-۱۳۸۷ هم اکنون تقریبا معالات اتی بورس کالا به قراردادهای آتی سکه بهار آزادی اختصاص یافته و روز به روز به متقاضیان حضور در این بازار افزوده می شود.

بند سوم: انواع قراردادهای آتی

به طور کلی قراردادهای اتی مالی را می توان در چهر گروه عمده طبقه بندی نمود که البته ممکن است هر یک انواعی نیز داشته باشد در ادامه این بند به آن ها اشاره می نمائیم:

الف: قرارداد آتی ارز

قبل از سال[۲۳۱] ۱۹۷۱ کشور های مختلف جهان برای تعیین پول ملی خود بر اساس توافقنامه بر تن وودز عمل می کرد به طوری که پول ملی خود را به دلار یا مقدار مشخصی طلا تثبیت می کرند به همین دلیل ارز وضعیت آن از اثبات نسبی برخوردار بود اما به علت هزینه های هنگفت آمریکا در اواخر دهه ۱۹۶۰ این سیستم درهم شکست و از سال ۱۹۷۳ به بعد ابتدا آمریکا و سپس کشورهای اروپایی اجازه دادند سطح برابر بین پول کشورها به شکل آزادانه تعیین شود در نتیجه تغییرات شدیدی در نرخ های برابری ارزها به وقوع پیوست و با این کار ابعاد جدیدی از ریسک در سطح تجارت بین المللی نمایان شد به همین دلیل اکثر شرکت های بین المللی با هدف به حداقل رساندن زیان وارده و با عقد قرارداد پیش فروش یا پیش خرید ، ارز بانک های خود را در مقابل این ریسک ها ایمن می کردند مقابله با تغییرات نامطلوب ناشی از شناورهای ترخ ارزهای مبادله ای دلیل شکل گرفتن قراردادهای آتی در بورس ها جهانی بود به طوری که امروزه قراردادهای آتی ارز از جمله مهمترین قراردادهای مالی در بازارهای آتی محسوب می شوند قراردادهای ارز در بازار بین المللی شیکاگو در سال ۱۹۷۳ آغاز گردیدند و ابتدا ۹ عرض در فهرست اصلی این نوع قراردادها منظور شد و سپس تعداد ارزهای مورد استفاده افزایش یافت قراردادهای آتی یاد شده بر اساس شاخصی مبتنی بر دلار آمریکا و شامل سبدی متشکل از ده پول مربوط یه شرکای عمده آمریکا بود. این شاخص در حقیقت میانگین موزون ارزش دلاری پول های خارجی موجود در سبد شاخص می باشدابطه شاخص با دلار در جهت عکس قراردارد و هر زمانی که ارزش ارزها افزایش پیدا کند شاخص کاهش می یابد. شرکت ها و سرمایه گذاران بین المللی که با ریسک های ارز در چندین نوع پول خارجی و عمده سر و کار دارند از این شاخص به طور مؤثری استفاده می کنند تسویه قراردادهای آتی شاخص دلار نیز به صورت نقدی انجام می شود.

ب: قراردادهای آتی شاخص سهام

قراردادهای آتی شاخص سهام در فوریه[۲۳۲] ۱۹۸۲ و در مرکز تجاری کانزانس سیتی داد و ستد شد در آن زمان شاخص مورد استفاده در قراردادهای آتی یک شاخص ناموزون متشکل از قیمت ۱۷۰۰ سهم بود به سرعت قراردادهای آتی بر مبنای شاخص سهام ۵۰۰S&P ، شاخص ترکیبی بورس نیویورک و شاخص بازار اصلی به آن ها افزوده شد . در سال های اخیر انواع دیگری از قراردادهای آتی شاخص سهام معرفی شدند مهم ترین قراردادهای آتی شاخص سهام که در بورس های آمریکا، اروپا و زاپن مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از : شاخص داوجونز ، استاندارد اندپورز۲۵۰ ، استاندارد اندپورز ۵۰۰ شاخص متوسط نیکی و متوسط سهام نزدیک هر شاخص نماینده ارزش متوسط[۲۳۳] سهام تشکیل دهنده در شاخص می باشد و هر گاه قیمت یکی از سهام موجود در آن تغییر کند میزان شاخص نیز تغییر می کند یک شاخص سهام معرفی کننده بازاری گسترده است پس تغییر در عدد شاخص ، تغییر در قیمت تعداد زیادی سهام مختلف را شامل می شود.

ج: قرارداد آتی سهام

این قرارداد نسبت به قرارداد بالا از پیچدگی های بیشتری برخوردار است این قرارداد در حقیقت تعهد به خرید یا فروش تعداد مشخصی سهم بر حسب ضریب قرارداد به قیمت مشخص در زمانی معین در آینده است که معمولاً حقوق وابسته به سهم یا سودهای تقسیمی آن تا زمان سر رسید به خریدار منتقل نمی شود با توجه به اینکه ارزش قرارداد آتی شاخص سهاام به ارزش سهم پایه آن وابسته است مشابه حق خرید ایت با این تفاوت که دارنده حق خرید یا عدم خرید سهم به قیمت توافقی اختیار دارد اما دارنده قرارداد اتی سهام باید در زمان سر رسید مبلغی بر حسب ضریب قرارداد و با توجه به قیمت توافق شده دریافت یا پرداخت کند[۲۳۴].
تسویه قراردادهای آتی سهم به صورت نقدی است و تحویل نیز یکی در زمان سر رسید به طور معمول صورت نمی گیرد به محض سر رسید سودها و زیان ها از طریق افزایش و کاهش اعتبار خریدار یا فروشنده تسویه می شود قرارداد آتی سهام در بازارهای مالی مختلف از جمله بورس انگلستان ، اسپانیا ، استکهلم ، هند ، هنگ کنگ و بورس یورکس معامله می شوند به دلیل اختلاف نظر بین بورس ها برای نهاد ناظر و معرفی آن بر این نوع از قراردادها معاملات آن عملاً از سال ۲۰۰۲ در آمریکا اغاز شد.

د: قرارداد آتی نرخ بهره

در اکتبر سال ۱۹۷۵ در مرکز تجارت[۲۳۵] شیکاگو نسل جدید اوراق قراردادهای آتی در زمینه نرخ بهره عرضه شد و از آن تاریخ به بعد داد و ستد اولین قراردادهای آتی در این زمینه آغاز شد این قراردادها برای کسانی که برای کسانی که در معرض ریسک تغییرات نرخ بهره قرار دادند فرصتی ارزشمند برای ایمن سازی در مقابل این ریسک به شمار می اید این قراردادها به صورت نقدی تسویه می شوند چون قابل تحویل فیزیکی نمی باشند .
در زمان سر رسید هر قراردادی که بسته نشده باشد توسط اتاق پایاپای با قیمت سر رسید به انجام می سد که این قیمت همواره همان قیمت رایج در بازار است قاعده معمول معاملات آتی نرخ بهره به این صورت است که قرارداد وقتی خریده می شود که بتوان از افزایش قیمت ، سود کسب کرد و هنگامی که قمت کاهشی است قرارداد فروخته می شود اگر این قرارداد با هدف ایمن سازی صورت می گیرد آنگاه خرید قرارداد را اصطلاحاً پوشش ریسک خرید و فروش قرارداد با هدف ایمن سازی صورت می گیرد آنگاه خرید قرارداد را اصطلاحاً پوشش ریسک خرید و فروش قرارداد را اصطلاحاً پوشش ریسک فروش می نامند.

گفتار سوم: ماهیت قراردادهای آتی و شاخص سهام

متخصصان امور مال به این قرارداد معاملات سلف ، معاملات آتی اختصاصی و قراردادهای آتی خاص می گویند این قرارداد معامله ای را ایجاد می کند که در آن خریدار و فروشنده نسبت به تحویل کالایی با کمیت و کیفیت مشخص در زمانی مشخص و مکانی معلوم به توافق می رسند قیمت را می توان در ابتدا یا در موقع تحویل معین کرد پرداخت در قرارداد آتی اختصاص معمولاً یک بار و آن هم در زمان تحویل صورت می گیرد خصوصیتی که قراردادهای آتی خاص را از قراردادهای آتی جدا می سازد این است که اغلب مواقع قراردادهای آتی خاص به تحویل فیزیکی دارایی می انجامد بر خلاف قراردادهای آتی[۲۳۶] که این طور نیست به همین دلیل ابتدا در بند اول به ماهیت قراردادهای آتی خاص می پردازیم و در بندهای دوم و سوم به ترتیب به قراردادهای آتی و شاخص سهام اشاره می کنیم.

بند اول: ماهیت حقوقی قراردادهای آتی خاص[۲۳۷]

در خصوص ماهیت قراردادهای آتی خاص باید گفت برخی برای شناخت ماهیت به قرارداد[۲۳۸] معاملات نقد و نسیه و بیع سلف اشاره داشتند اما این نظر درستی نیست چون در تمامی این موارد قرارداد در زمان حال منعقد می شود و فوراً پس از انجام معامله خریدارمالکیت مبیع را به دست می اورد و فروشنده نیز مالک ثمن می شود و تفاوت موارد بالا در این است که در معاملات نقدی طرفین معامله ملزم هستند فوراً انتقال مبیع و ثمن را انجام دهند اما در معامله سلف مبیع بالفاصله در عهده فروشنده قرار می گیرد ولی ثمن نقداً پرداخت می شود و در معاملات نسیه ثمن به ذمه خریدار تعلق می گیرد و مثمن بلافاصله یا در برخی از اوقات با فاصله کمی به خریدار داده می شود در سلف فروشنده و در نسیه خریدار متعهد می شود که دین خود را در زمان معینی بپردازد اما قرارداد آتی خاص مصداق هیچ کدام از این اقسام نیست چون در این قرارداد هیچ نوع تحویلی صورت نمی گیرد در زمان حال و آنچه مورد تحویل واقع می شود و بر سر آن توافق می شود مربوط به زمان اینده است بر این اساس می توان سه احتمال را در مورد ماهیت آن ها نظر داشت که عبارتند از :

الف: قراردادهای آتی مصداق بیع نسیه به نسیه

اگر برای تشکیل قرارداد آتی خاص مبلغی تحت عنوان ودیعه پرداخت نشود می توان قرارداد اتی خاص را در اینگونه موارد مصداقی از بیع نسیه به نسیه معرفی کرد چون بر اساس آن خریدار میلغی را به فروشنده می دهد که ثمن معامله و قرارداد محسوب می شود و این عمل در زمان آینده ممکن می شود و فروشنده مبیع مورد نظر را در آن تاریخی که توافق شده به خریدار واگذار می نماید بدون اینکه در این میان هیچ ودیعه ای پرداخت شود به عبارتی معامله در زمان حال انجام می شود و قرارداد مورد نظر میان طرفین منعقد می شود ، ثمن معامله بر ذمه خریدار تعلق می گیرد و مثمن در ذمه فروشنده قرار می گیرد در این گونه موارد اعتقاد برخی بر این است که قرارداد آتی خاص می تواند مصداق بیع نسیه به نسیه باشد که ثمن و مثمن هر دو مؤجل هستند[۲۳۹]. اما به نظر می رسد این برداشت از قرارداد آتی خاص صحیح نباشد چون ماهیت را به طور کامل بیان نمی کند و فقط ناظر به بخشی از قرارداد آتی خاص است و در آن یک نگاه کلی و همه جانبه وجود ندارد به همین دلیل ما این نظر را نمی پذیریم.

ب: قراردادهای آتی مصداق بیع العربون ( بیعانه)

این عقیده مواردی را شامل می شود که ودیعه پرداخت شود[۲۴۰] و به عنوان جزئی از ثمن محسوب می شود یعنی همان نهادی که در حقوق ما به بیعانه معروف است پس گفتند در اینجا قرارداد آتی خاص می تواند مصداقی از بیع العربون باشد . اما به نظر می رسد قراردادن این معامله تحت عنوان بیه العربون نیز صحیح نباشد چون باز هم اشکال فوق را می توان به آن وارد کرد که یک نگاه جزئی است و فقط مواردی را در بر می گیرد که ودیعه پرداخت شود حال آنکه در قرارداد آتی خاص مثل قرارداد آتی[۲۴۱] ودیعه شرط اصلی نمی باشد به همین دلیل این نظر را نیز نمی پذیریم.

ج: قرارداد آتی مصداق التزام برای معامله ای در آینده

با توجه به تاریخچه پیدایش قراردادهای آتی خاص به نظر برخی افراد این نوع قرارداد می تواند مصداق نوعی التزام برای معامله ای که در زمان آینده انجام می گیرد باشد کشاورزی که به وضعیت بازار در خصوص افزایش یا کاهش قیمت ها آگاهی ندارد و اطمینان کامل و کافی از جریان قیمت ها ندارد ؛ نمی تواند با اطمینان و اعتماد در خصوص بازار خرید و فروش محصولات کشاورزی تصمیم درستی بگیرد چون در مقابل این شخص فرد دیگری خواهان همان محصول کشاورزی البته با قیمتی مشخص است پس نیاز به ایجاد التزام در هر معامله برای طرفین بود در نتیجه ابزاری پدیدار شد تا با استفاده از آن معامله گران بتوانند طرف مقابل خودشان را وادار کتتد که در تاریخ مورد نظر معامله شخص را با قیمت توافقی انجام دهند بر اساس این نظریه در زمان حال خرید و فروشی صورت نمی گیرد و فقط در این قرارداد از طرفین التزام گرفته می شود که در تاریخ مورد نظر خرید و فروش را انجام دهند به نظ می رسد این تحلیل از سایر موارد صحیح تر باشد.

بند دوم: ماهیت حقوقی قراردادهای آتی

به این دلیل که در قراردادهای آتی خاص و آتی تفاوت عمده ای دیده ای نمی شود همان احتمالات بالا در خصوص ماهیت این قرارداد نیز در نظر گرفته می شود چرا که تفاوت این دو نوع از قرارداد آتی به اصل ماهیت آن مربوط نیم باشد به همین سبب اشاره ای مختصر به آن می نمائیم و در گفتار بعد بیشتر به مقایسه این در قرارداد می پردازیم به هر حال در خصوص ماهیت قراردادهای آتی نیز چند نظر مطرح شد.

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.