دسترسی به منابع مقالات : شناسایی راههای تأمین منابع مالی کارآفرینان اجتماعی- قسمت ۲۲

در عمل، اکثر سیستم یارانه در مفهوم اینکه آنها می تواند به صراحت با تعیین اینکه آیا آنها ثابت هستند یا متغیر، و یا اینکه آنها آینده نگر و یا گذشته نگر هستند، وبا توجه به واحد مناسب پرداخت مطلق نیست. بنابراین آنها با سیستم های ترکیبی، با تعامل، و گاهی اوقات مقابله به مثل، مکانیزم های تشویقی. ویا حالت های مختلف هیبریداسیون در داخل یک صنعت می تواند مشخص شود(جگریس و همکاران،۲۰۰۲:۲۷۳).
۲- ساز و کارهای اعطای کمک مالی:
معمولاً به شرکتهایی که در زمینه فعالیت های خاصی مانند تحقیقات نوآوانه، آموزشهای مدیریتی، وبسیاری از فعالیتهای دیگر اقدام می کنند، کمک های مالی داده می شود. در بیشتر موارد، این کمک ها درصد مشخصی از هزینه های فعالیت های فوق را پوشش می دهد، در موارد دیگر، این کمک ها در مجموع به موضوع هایی که به شکل کلی تعریف شده (مانند نوآوری) اختصاص دارد(عبده تبریزی،رادپور،۱۳۸۹).
۳- ساز و کارهای ارائه خدمات و اعطای کمک مالی:
با هدف ساماندهی و تسهیل ارائه خدمات خاصی به شرکتها صورت می گیرد. ولی در این ساز و کارها، کمک های مالی نیز به شرکتها داده می شود تا بخشی از هزینه این خدمات را پوشش دهد. ممکن است این تسهیلات به شیوه ای طراحی شود که شرکتها در زمینه های خاصی به همکاری گروهی بپردازد. حتی کمک های مالی خاصی نیز اعطا می شود تا بخشی از هزینه های ساماندهی این همکاری ها را پوشش دهد .میدان دادن به سرمایه های کوچک از طریق سازو کار بازار برای رشد و ایجاد ارزش است. البته، بازار مورد نظر باید از نوع کارا باشد تا مکانیسم مطلوب بینجامد. در بازار کارا که قیمت ها به قیمت ذاتی نزدیک است، جای پای عنصر عدالت را می توان دید. بازار کارا عادلانه تر است و با عث تخصیص بهتر منابع می شود و نهایتاً به منافع ملی است(عبده تبریزی،رادپور،۱۳۸۹).
۴- ساز و کارهای ارائه خدمات یارانه ای:
این ساز و کارها در پی سازماندهی و تسهیل ارائه خدمات تکنولوژی خاصی برای شرکت ها هستند و تمام یا قسمتی از هزینه این خدمات را از محل بودجه دولتی تأمین می کنند. مالیات های غیر مستقیم و یارانه ها قیمت های نسبی محصولات را تغییر می دهند و بر مقداری که مصرف کنندگان می خرند وبنابراین شرکتها تولید می کنند، اثر می گذارند(عبده تبریزی،رادپور،۱۳۸۹).
سوبسیدهای مستقیم دولت به سازمان های غیر انتفاعی آمریکا سال ۱۹۹۷ به ۲۰۸ میلیارد دلار رسید. سوبسید های دولتی هر چند کمتر از کمک های خصوصی بود، ولی با این حال حدود۳۱ درصد درآمد سازمان های غیر انتفاعی از این طریق حاصل گردید. سوبسیدهای دولت از اواسط دهه ۱۹۷۰ در شرایط واقعی رشد کرده است و بر خلاف لفاظی های سیاسی هرگز برای مدت پایدار نبوده است. این منبع درآمد تقریبا همیشه بیشتر از رشد کلی بخش غیرانتفاعی یا برابر با آن بوده است(آراستی و همکاران،۱۳۹۱).
زیر مجموعه های غیر انتفاعی از سوی دولت، حمایت های متفاوتی دریافت می کنند. جدول۲٫۱ نشان می دهد که گرچه سازمان های غیرانتفاعی مرتبط با بهداشت بیشترین سهم از سوبسیدهای دولتی را برای سازمان های غیرانتفاعی (حدود دو سوم) دریافت می کنند، این سرمایه حدود۴۲ درصد کل کوچک تری را از نظر دلاری تشکیل می دهند برای بیش از نیمی از درآمد خود متکی به سوبسیدهای دولتی هستند(آراستی و همکاران،۱۳۹۱).
جدول۲-۷- بودجه دولتی برای زیر مجموعه های سازمان های غیرانتفاعی مختلف درآمریکا

یک مطلب دیگر:
مطالعه تاثیر حاکمیت شرکتی بر حق الزحمه حسابرسی

زیرمجموع سهم بخش غیرانتفاعی بودجه دولتی درصد درآمد بخش
آموزش ۱۸درصد ۷/۲۲دلار ۱۹درصد
رفاه اجتماعی ۱۲درصد ۵/۴۱دلار ۵۲درصد
بهداشت ۴۹درصد ۹/۱۳۶دلار ۴۲درصد
آثار هنری ۲درصد ۳/۱دلار ۱۰درصد
برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.