دانلود پایان نامه
Widget not in any sidebars

مجموعه اقداماتی که شرکت در جهت عرضه محصولات جدید وورود به بازار های جدید طی چند سال گذشته به عنوان اقداماتی برای بهبود عملکرد مالی خود به آن پرداخته است.‌
رحمان سرشت و همکاران(1392)، همبریک و شکتر(1983)، اسلاتر و لاوت(1999)، هو و همکاران(2003)، کیتچینگ و همکاران(2009)، دیدی و وریس(1998)
استراتژی رهبری هزینه
یک استراتژی رقابتی از نوع هزینه ی کمتر است که هدف آن حداقل سازی هزینه ها در حوزه هایی چون تحقیق و توسعه، خدمات، نیرو و کارکنان فروش،تبلیغات و غیره می باشد.
هافر(1980)، لسم( 2009)، همبریک و شکتر(1983)، تان و سی(2004)، بوین(2004)، رحمان سرشت و همکاران(1392) پیرس و رابینز(1993) و پیرس و رابینز(2006)، بروتن و همکاران(2003)، تنسی و همکاران(2013)، هو و همکاران(2010)، تی کی سی و همکاران(2011)، یاوسن(2009)، فرانسیس و دیزایی(2005)، کیتچینگ و همکاران(2009)
استراتژی کاهش
وقتی موقعیت رقابتی شرکت در همه یا بعضی از خطوط تولیدش به حدی ضعیف شود که باعث ضعیف شدن عملکرد آن می شود مدیران ترغیب می شوند استراتژی عقب نشینی را انتخاب کنند این استراتژی ها عبارتند از استراتژی تغییر جهت، استراتژی اسارت
هافر(1980)، لسم (2009)، بوین(2004)، رحمان سرشت و همکاران(1392)، کیتچینگ و همکاران(2009)، یاوسن(2009)، فرانسیس و دیزایی(2005)، لیتنن(2000).
2-2- مفاهیم کلی تصمیم گیری چند معیاره
تصمیم گیری فرآیند یافتن بهترین موقعیت در میان گزینههای موجود است. تقریباً در اکثر مسائل تصمیم گیری به علّت کثرت معیارها، تصمیم گیرنده دچار مشکل میشود. از این رو برای اکثر مسائل، تصمیم گیرنده میخواهد به بیش از یک هدف در راستای انتخاب نحوه اجرای فعالیتها دست یابد(زلنی، 1982).
در دو دهه اخیر محققان درتصمیمگیریهای پیچیده، به مدلهای تصمیمگیری چند معیاره(MCDM) روی آوردهاند. در این گونه تصمیمگیریها، چندین معیار که گاه با هم در تضادند در نظر گرفته میشوند که در زندگی روزمره نیز به طور مرتب با این گونه تصمیم گیریها روبرو میشویم. روشهای تصمیم گیری چند معیاره به دو دسته کلی تقسیم میشوند:
1- مدلهای تصمیم گیری چند هدفه(MODM): در این مدلهای تصمیمگیری، چندین هدف به طور همزمان، جهت بهینه شدن مورد توجه قرار میگیرند. مقیاس سنجش برای هر هدف ممکن است با مقیاس سنجش برای بقیه اهداف، متفاوت باشد. بهترین تکنیک تصمیم گیری چند هدفه برنامه ریزی آرمانی است که اوّلین بار توسط چارنز و کوپر ارائه شده است.
2- روشهای تصمیمگیری چند شاخصه(MADM): در این مدلها، انتخاب یک گزینه از بین گزینههای موجود مدنظر است. در یک تعریف کلی، تصمیم گیری چند شاخصه به تصمیمات خاصی مانند ارزیابی، اولویت بندی و یا انتخاب از بین گزینههای موجود(که گاه باید بین چند شاخص متضاد انجام شود) اطلاق میگردد. انواع روشهای تصمیمگیری MADM در شکل(2-4) مشخص شده است(آذر و رجب زاده، 1381).
در علم مدیریت کلاسیک، با استفاده از شیوههای عقلایی و سیستماتیک به تحلیل مسائل مدیریتی پرداخته میشود. از این رو بر دادههای قطعی و سیستماتیک استوار بوده، دادههای مبهم و فازی جایگاهی در مدلسازی ندارند و وزن معیارها کاملا ًشناخته شده است اما به دلیل وجود ابهام و عدم قطعیت در اظهارات تصمیم گیرنده، بیان دادهها به صورت قطعی نامناسب است. از آنجایی که قضاوتهای انسانی نمیتوانند بوسیله مقادیر عددی دقیق برآورد شوند و معمولاً مبهم هستند نمیتوان از روشهای تصمیم گیری سنتی برای اینگونه مسائل تصمیم گیری استفاده کرد(حق شناس کاشانی و سعیدی، 1390). در سالهای اخیر، تلاشهای فراوانی برای رفع اینگونه ابهامات و عدم قطعیتها صورت گرفته است که نهایتاً به بکارگیری نظریه مجموعههای فازی در روشهای ارزیابی چندمعیاره منجر گردیده است(چن و هوانگ، 1992).
شکل 2-5-مدلهای ارزیابی MADM(آذر و رجب زاده، 1381)
نظریه فازی در سال 1965 توسط پروفسور لطفی زاده نشر پیدا کرده است. این نظریه برای شرایط متغیر و شرایط غیر قابل مقایسه بودن مناسب است. با استفاده از علم مدیریت فازی، روشهای علم مدیریت کلاسیک در محیط فازی به کار گرفته میشوند. علم مدیریت فازی میتواند مدلهایی را طراحی نماید که نظیر انسان از توانایی پردازش اطلاعات کیفی بصورت هوشمند برخوردار باشد. بنابراین علم مدیریت فازی ضمن ایجاد انعطاف پذیری در مدل، دادههایی نظیر دانش،‌ تجربه و قضاوت انسانی را در مدل وارد کرده و پاسخهایی کاملاً کاربردی ارائه میدهد(عالم تبریز و باقر زاده آذر، 1389). قضاوتهای مردم عموماً به صورت مبهم مانند عبارات زبانی: مساوی، نسبتاً قوی، خیلی قوی و… با یک درجه اهمّیت میباشند. نظریه فازی میتواند به کاهش ابهام موجود در عبارتهای زبانی نظر دهندگان کمک کند(حق شناس کاشانی و سعیدی، 1390). در تصمیم گیریهای فازی، مطلوبیت گزینهها در مقایسه با همه معیارها معمولاً به صورت اعداد فازی بیان میگردند که آن را مطلوبیت فازی مینامند و با روشهای ارزیابی تصمیم گیری فازی سنجیده میشوند. رتبه بندی گزینهها بر اساس مطلوبیت فازی مربوطه است(یه و دنگ، 2004).
2-2-1- فرآیند تحلیل شبکهای(ANP) فازی
فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(AHP) یکی از معروفترین فنون تصمیمگیری چند معیاره است که توسط توماس. ال. ساعتی در دهه 1970 ابداع گردید(آذر و فرجی، 1386). توانایی در تجزیه و تحلیل یک مسئله تصمیمگیری به یک ساختار ردهای، زیربنای اساسی در استفاده از روش AHP است و لازمه داشتن یک ساختار ردهای این است که ارجحیات ممکن از یک سطح موجود، بستگی به عناصر سطوح پایینتر نداشته و از آنها مستقل باشد(اصغرپور، 1389). اما سطوح تصمیم همواره از یکدیگر مستقل نیستند و معمولاً با هم در تعاملند. با توجه به این مطلب، AHP ممکن است نتایج نا معتبری به دست دهد. به علّت آنکه روش AHP جامعیت لازم را نداشت ساعتی در سال 1980، روش گسترش یافتهای تحت عنوان فرآیند تحلیل شبکهای(ANP) را ارئه نمود(نخعی کمال آبادی و باقری،1387). در واقع، ساعتیANP را به عنوان تعمیمی از AHP ارائه نمود. در دنیای واقعی، نمیتوان بسیاری از مسائل تصمیمگیری چندمعیاره را به دلیل وابستگیهای درونی و بیرونی و روابط و تعاملات میان عناصر خوشهها در سطوح تصمیمگیری، به صورت ساختار سلسله مراتبی در نظر گرفت. بنابراینANP با چارچوب جامع و فراگیر میتواند تمامی تعاملات و روابط میان سطوح تصمیمگیری را که تشکیل یک ساختار شبکهای میدهد در نظر بگیرد(ساعتی، 2004). در سالهای اخیر، روش ANP به صورت مشروح و مبسوطی در بحث تصمیم گیریهای چند منظوره و برای حل مسائل پیچیده تصمیم گیری مطرح شده است. رویکرد بازخوردیANP، ساختار سلسله مراتبی را با ساختار شبکهای جایگزین کرده است چرا که ساختار سلسله مراتبی با روابط خطی بالا به پایین نمیتواند در مورد سیستمهای پیچیده مناسب باشد. روش AHP برای حل مسائل در حالت استقلال بین گزینهها و معیارها و روش ANP برای حل مسائلی که بین گزینهها یا معیارها وابستگی وجود دارد پیشنهاد شده است. همانطور که AHP بستری را برای ساختارهای سلسله مراتبی با روابط یک سویه فرآهم میآورد ANP نیز روابط پیچیده داخلی بین سطحهای مختلف تصمیم و معیارها را اجازه میدهد. تفاوت ساختاری ANP و AHP به شرح شکل(2-5)میباشد(نجفی، 1389):
شکل 2-6-تفاوت ساختاری ANP و AHP(نجفی، 1389)
شکل(2-6) ساختار یک شبکه ANP را نشان میدهد. خوشهها معرف سطوح تصمیمگیریاند و خطوط مستقیم یا کمانها تعاملات میان سطوح تصمیمگیری را نشان میدهند. جهت کمانها وابستگی را مشخص میکند و حلقهها نیز وابستگی درونی عناصر هر خوشه را نشان میدهند(دری و حمزهای، 1389):
شکل 2-7-ساختار شبکهای ANP(دری و حمزهای، 1389)
روشANP نیز به منظور نرخ گذاری و رتبه بندی ترجیحات، از ماتریس مقایسات زوجی استفاده میکند که دادههای ورودی آن، اعداد قطعی است. در مواردی که دادههای ورودی با ابهام روبرو هستند نمیتوان از این ماتریس استفاده نمود. برای حل این مسئله، محققین مدلی را ارائه نمودند که از روش ANP در محیط فازی بهره میگیرد. تفاوت مدل ارائه شده با روش ANP معمولی، در استخراج اوزان اهمّیت از ماتریس مقایسات زوجی میباشد و سایر گامهای آن با روش ANP معمولی، یکسان است(نخعی کمال آبادی و باقری، 1387).
ANP فازی از چهار گام اصلی بوجود میآید:
گام اوّل: پایه ریزی مدل و ساخت شبکه

مطلب مرتبط :   فعالیت های بازاریابی

دسته بندی : علمی