تأثیر تنش خشکی در مرحله زایشی بر عملکرد و اجزاء عملکرد سه …

(تیمار ۵۰% Fc)

*۷۲۰/۰

d 49/681 + 79/5976- = y

قطر طبق – عملکرد دانه
(تیمار شاهد)

**۹۸۹/۰

d19/512 + 86/3575- = y

قطر طبق – عملکرد دانه
(تیمار ۵۰% Fc)

۴-۷-۵٫ اثر تنش خشکی بر ارتفاع بوته:
نتایج حاصل از تجزیه و واریانس نشان داد که بین تیمارهای مختلف تنش (شکل ۴-۵۷) تفاوت معنی دار آماری در سطح ۱ درصد وجود داشت (جدول ۴-۷). بطوریکه بیشترین ارتفاع بوته مربوط به تیمار شاهد (Fc) با ۴۴/۱۳۱ سانتی متر بود و کمترین ارتفاع بوته در تیمار تنش شدید (Fc25%) با ۳۳/۱۰۶ سانتی متر مشاهده گردید. ارتفاع بوته در تیمارهای تنش ملایم (Fc75%) و تنش نسبتاً شدید (Fc50%) به ترتیب برابر با ۴۴/۱۲۲ و ۵/۱۱۴ سانتی متر بود.
بین ارقام نیز از لحاظ ارتفاع بوته (شکل ۴-۵۸) اختلاف آماری در سطح ۱درصد وجود داشت
(جدول ۴-۷). بطوریکه بیشترین ارتفاع بوته مربوط به رقم های سن۳۳ با ۹۲/۱۳۱ سانتی متر و کمترین ارتفاع بوته مربوط به رقم بلیزر با ۷/۱۰۹ سانتی متر بود رقم یوروفلور دارای ارتفاع بوته ای برابر با ۵/۱۱۴ سانتی متر بود.
با بررسی اثر متقابل تنش و رقم بر ارتفاع بوته (شکل ۴-۵۹) مشخص گردید که اختلاف آماری در سطح ۱درصد وجود دارد (جدول۴-۷). بیشترین ارتفاع بوته در رقم های سن۳۳ در تیمار شاهد (Fc) مشاهده گردید که برابر با ۶۷/۱۴۶ سانتی متر و کمترین میزان ارتفاع بوته در رقم بلیزر در تیمار تنش شدید (Fc25%) دیده شد که به میزان ۶۷/۹۹ سانتی متر بود. ارتفاع بوته تمامی ارقام با افزایش شدت تنش کاهش یافت این کاهش برای رقم یوروفلور نسبت به ارقام دیگر کمتر بود یعنی رقم یوروفلور تحت تاثیر تنش ارتفاع بوته خود را کمتر کاهش داد که این میزان برای تیمار تنش شدید (Fc25%) نسبت به تیمار شاهد (Fc) تنها به میان ۳/۱۵ درصد بود درحالی که این میزان برای ارقام های سن۳۳ و رقم بلیزر به ترتیب برابر ۲/۳۲ درصد و ۲/۱۹ درصد بود. ارتفاع بوته رقم های سن۳۳ در تیمارهای شاهد (Fc)، تنش ملایم (Fc75%) و تنش نسبتاً شدید (Fc50%) بیشتر از ارتفاع بوته ارقام یوروفلور و بلیزر در تیمار شاهد (Fc) بود که نشان دهنده، بلند تر بودن این رقم در مقایسه با ارقام دیگر می باشد. این یافته ها با نتایج مطالعات انگرو (۱۹۹۲)، استون و همکاران (۱۹۹۳) مطابقت دارد. علت کاهش ارتفاع گیاه به تعداد گره کمتر و فاصله میان گره کوتاه تر بر می گردد. که این نتایج با نتایج فربودنیا (۱۳۷۴)، رایت[۲۷۲] و همکاران (۱۹۹۶)، هوگن بوم[۲۷۳] و همکاران (۱۹۷۸) و میکل[۲۷۴] و همکاران (۱۹۸۴) مطابقت دارد آنان نیز کاهش ارتفاع گیاه در اثر تنش خشکی را گزارش کرده اند. آنگر[۲۷۵] (۱۹۹۲) طی آزمایشی دریافت که ارتفاع گیاه آفتابگردان در تیمارهایی که کمتر آبیاری شده بودند خصوصاً تیماری که بین جوانه زنی و گلدهی آبیاری نشد کاهش یافت.
جدول ۴-۷: نتایج تجربه واریانس میانگین مربعات

منابع تغییرات
صفت
تکرار R خشکی D خطای آزمایش (Ea) رقم (V) رقم * خشکی
(V*D)
خطای آزمایش
(Eb)
بلوک * رقم
(V*R)
ضریب تغییرات (cv)
درجه آزادی
(df)
۲ ۳ ۶ ۲
دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.