بررسی نقش پلیس در پیشگیری از جرم- قسمت ۲۲

برگزاری جلسۀ میانجی گری برای مشخص کردن نتیجۀ مورد انتظار طرفین؛
ثبت رسمی توافق طرفین در صورت رسیدن به تصمیم مورد رضایت آنها؛
مختومه کردن پرونده پس از حصول اطمینان از عملی شدن توافق طرفین.
۴- ابزارهایی برای حل تقابل با جوانان (ایالت کبک، کانادا)
اعمال الگوی پلیس جامعه محور، مستلزم توانایی موثر افسران پلیس در اجرای جنبه های پیشگیرانه وظایفشان است.با اینکه نوجوانان تنها%۱۰ از جمعیت کبک هستند، لیکن%۲۰ بزهکاران را تشکیل می دهند.در کبک، مسائل اصلی فراروی پلیس شامل سوء استعمال موادمخدر ، خشونت و انواع مختلفی از جرائم جنحه ای هستند.بنابر این، چالش اصلی پلیس، ارائه ابزارهای ساده و عملی قابل استفاده در اجرای بخش پیشگیرانۀ ماموریت تامین امنیت اجتماعی توسط ماموران پلیس در رابطه با نوجوانان،است.
در تابستان ۱۹۹۹برنامه “خونسردی برای رسیدن به حقیقت” [۱۷۶]با هدف تحت پوشش قرار دادن نوجوانان ۱۲تا ۱۷ساله تصویب شد.این برنامه توسط پلیس هدایت و اجرا می شد و پیامی که به همراه داشت این بود که یک نوجوان می تواند در عین رعایت هنجارهای اجتماعی، خونسرد هم باشد.بستۀ ضمیمۀ برنامه، کتابچه ای در مورد مطالب فوق د اشت و راهبرد تجزیه و تحلیل برنامه شامل شش نوع مداخلۀ پیشگیرانه بود : پشتیبانی، اطلاعات، آگاه سازی، میانجی گری، مشاوره و اجرا.
برنامه همچنین بر رشته ای از ابزارهای مداخله ای از جمله سخنرانی، نمایش و کارگاه آگاه سازی تاکید داشت.این ابزارها، اجرای راه حل هایی را که اعمال آنها از طریق تجزیه و تحلیل مسئله ضروری دانسته شده، امکان پذیر می سازند.
ارزیابی این برنامه تاکنون به پایان نرسیده است، با این حال یک پروژۀ نظرخواهی از ارباب رجوع طراحی شده است.به علاوه، پرسشنامه ای نیز در بعضی مدارس تحت شمول برنامه به منظور ار زیابی میزان تایید برنامه در میان استفاده کنندگان اصلی ازخدمات پلیس (در رابطه با پیشگیری از جرائم نوجوانان)، توزیع شده است.
مدارس، والدین، نوجوانان، سازمانهای اجتماعی درگیر در امور تفریحی و شهرداری و همچنین نهادهای اجتماعی و بهداشتی، اعضای اصلی این برنامه بوده اند.برنامۀ “خونسردی برای رسیدن به حقیقت ” به راحتی در بیشترنواحی شهری و روستایی قابل اجرا است.
یکی از خصوصیات مهم برنامۀ خونسردی برای حقیقت، آگاهی آن ازمحدودیت های کار پلیس در زمینه پیشگیری از جرائم نوجوانان است.هر چندکه از ماموران پلیس انتظار نمی رود که کار مددکارهای اجتماعی را انجام دهند، لیکن آنها می توانند نقش مهمی در هدایت نوجوانان مسئله دار به سوی نهادهای ذیربط (متناسب با نیازشان) ایفا کنند.[۱۷۷]
۵- پروژۀ سگ سورتمه[۱۷۸] (کپنهاک[۱۷۹]، دانمارک)
کودکان و نوجوانان برخاسته از خانواده هایی که به طور ضعیفی ا جتماعی شده و در شرایط اجتماعی و اقتصادی دشوار(نظیر بیکاری، بی سوادی و توقعات غیر واقع بینانه )زندگی می کنند، در معرض خطر درگیر شدن در طیف گسترده ای ازرفتارهای مجرمانه(مانند سرقت، خشونت و استفاده از موادمخدر ) قرار دارند.بر این اساس، در سال۱۹۹۳، پروژۀ سگ سورتمه به عنوان یک تلاش مشترک بین پلیس و جامعه و اولیای مدرسه آغاز شد.این پروژۀ با هدف کاهش فعالیت مجرمانۀ فعلی و آتی کودکان و نوجوانان در معرض خطری انجام شد که درگیر فعالیت های باندهای خیابانی بودند.برقراری اعتماد بین مامورین و نوجوانان شرکت کننده در برنامه، موثر بوده است؛
۶- سرقت از فروشگاه و مسئولیت بزهکار (میلتون کینز[۱۸۰]، انگلستان)
تحقیق انجام شده توسط وزارت کشور انگلستان در خصوص بزه دیدگی مالی، معلوم کردکه ۸/۵میلیون مورد سرقت از مغازه در انگلستان و ولز در خلال سال۱۹۹۳رخ داده و کمتر از %۵این وقایع (۲۷۵۶۰۷مورد) به پلیس گزارش شده است. ماموران پلیس زمان زیادی را برای رسیدگی به این سرقت ها (به ویژه در رابطه با تشریفات مربوط به برخورد با %۳۷از سارقین مغازه ها که از نوجوانان بودند) صرف کرده بودند.
در سال ۱۹۹۴، اداره پلیس بخش تامز ولی از شهر میلتون کینز برنامۀ ابتکاری مبارزه با سرقت از مغازه ها را ارائه کرد.هدف این برنامه اولاً پیشگیری از تکرار جرم بزهکارانی بود که برای بار اول به خاطر دزدی از مغازه دستگیر شده بودند و ثانیاً کاهش میزان زمان غیرمولدی بود که توسط پلیس برای پیگیری هر مورد صرف می شد.این برنامه با مدنظر قرار دادن انگیزۀ هر بزهکاری برای ارتکاب جرم، موارد زیر را در برداشت:
تقویت احساس مسئولیت شخصی بزهکاران با آموزش عواقب اعمالشان برای خود ودیگران با استفاده از روش های مختلف، از جمله با برقراری صحبت رو در روی بزهکاران با صاحبان مغازه هایی که توسط آنان مورد دستبرد واقع شده بوده اند؛ارتقای مسئولیت جمعی و انفرادی بزهکاران از طریق مساعدت به آنان برای ارتقای مهارت شناخت و مقاومت در برابر وسوسۀ بزهکاری به وسیلۀ ارائۀ فعالیت انفرادی مورد نیاز آنان (مثلاً، فعالیت های سرگرم کننده، ارتقای سلامت جسمی و روحی)؛ارائۀ اخطار رسمی در پایان برنامه به هر بزهکار (که به وی اجازه ده د که آنچه را باشرکت در برنامه آموخته است، مرور کند).
۷- مراکز تفریحی : محل گفتگو (فرانسه)
طی سال های اخیر روابط میان پلیس ملی و نوجوانان، بخصوص در نقاط محروم،بیش از پیش تیره شده است و لذا تجدید گفتگو میان پلیس و نوجوانان ضروری است(البته بدون تضعیف اقتدار پلیس ملی و مسئولیت آن در اعمال قانون ).
چندسالی است که پلیس ملی فرانسه مراکزی برای اوقات فراغت نوجوانان ایجاد کرده است که محیطی را در اختیار نوجوانان قرار می دهند تا بتوانند به منظور ورزش و فعالیت های سرگرم کننده در آنها جمع شوند.این فعالیت ها به وسیلۀ مامورین پلیس ملی، هدایت و نظارت می شود و کارکنان پلیس امداد و مددکاران بهزیستی به مامورین پلیس ملی در انجام این ماموریت یاری می رسانند.این مراکز با همکاری تنگاتنگ سایر نهادهای اجتماعی انجام وظیفه می کنند.
نقش این نهادهای اجتماعی عبارتست از:
-کمک به انجام امور توسط پلیس ملی مخصوصاً در مناطق حساس و مسئله دار؛
-کمک به گفتگوی پلیس با نوجوانان از طریق یاری به نوجوانان برای درک جنبه های مختلف کار پلیس و کارکنان آن؛
– تقویت اتحاد نوجوانان و جلوگیری از بزهکاری با پر کردن اوقات فراغت و انجام فعالیت های ورزشی تحت نظارت افراد داوطلب (به عنوان ابزاری برای انتقال پیام های اجتماعی مرتبط با احترام به زندگی اجتماعی، استانداردهای رفتاری و اهمیت تلاش فردی)؛
– شرکت در آموزش های ارائه شده توسط ماموران پلیس (که از طریق آن می توانند اشکال جدیدی از روابط با نوجوانان را کشف کنند)؛
– تلاش در راستای ایجاد تغییرات مثبت در روابط گروه های نوجوان با پلیس.
۸- حامیان نوجوانان (فرانسه)
در فرانسه، بزهکاری نوجوانان از سال ۱۹۹۰به بعد افزایش داشته و در حال حاضر،پیگیری جرائم نوجوانان %۲۲ از اقدامات پلیس و ژاندارمری را تشکیل می دهد (که نزدیک۶۰ %آن برای تخلفات آشکار رانندگی است ) و بزهکاران نوجوان%۴کل جمعیت نوجوانان ۱۳تا ۱۸سال را شامل می شود.هر ساله، بیش از ۲۲۰هزار نوجوان به دلیل ارتکاب بزه یا قرار گرفتن در معرض خطر ارتکاب بزه، تحت ا قدام پلیسی قرار گرفته اند.
 

برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.