پژوهش دانشگاهی – بررسی تاثیر شیوه های حاکمیت شرکتی برمدیریت سرمایه درگردش شرکتهای پذیرفته شده …

CASH:وجه نقد
MKT:اوراق بهادار قابل فروش
AP:اسناد پرداختنی
TA:کل دارایی ها
۲-۷ استراتژی های مدیریت سرمایه در گردش
درمدیریت سرمایه در گردش با توجه به شرایط مختلف باید استراتژی‌های مناسب را برای شرکت انتخاب نمود تا بتواند به نحو مؤثر دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری یک واحد تجاری را اداره کرده و نیاز‌های تأمین مالی واحد تجاری به درستی تأمین شود [حسن‌پور، ۱۳۸۸]. واحدهای انتفاعی با بکارگیری راهبردهای گوناگون در رابطه با مدیریت سرمایه در گردش می‌توانند میزان نقدینگی شرکت را تحت تأثیر قرار دهند این راهبرد‌ها میزان خطر و بازده آن‌ها را مشخص می‌کند [رودپشتی ،کیایی، ۱۳۸۷]. به این ترتیب با اتخاذ سیاست‌های مناسب می‌توان بازده سهام شرکت را بالا برده و ثروت سهامداران را حداکثر کرد [حسن‌پور، ۱۳۸۸]. استراتژی‌های مدیریت سرمایه در گردش به دسته تقسیم می‌شوند.
۲-۷-۱ استراتژی های دارایی های جاری
استراتژی محافظه کارانه( دارایی های جاری)
مفهوم این راهبرد آن است که شرکت با نگهداری پول نقد و اوراق بهادار قابل فروش می‌کوشد نقدینگی خود را حفظ کند. خطر این روش بسیار اندک است زیرا قدرت نقدینگی نسبتاً زیاد، به شرکت این امکان را می‌دهد بدهی‌ها را در موعد مقرر پرداخت کند. همچنین بخاطر نگهداری موجودی‌های زیاد خطر از دست دادن مشتری اندک است و شرکت کمتر با خطر ورشکستگی مواجه خواهد شد اما بازدهی شرکت پایین است [جهانخانی، پارساییان، ۱۳۹۰]. اعطای اعتبار به مشتریان می‌تواند در میزان فروش به طرق مختلف تأثیر مثبت بگذارد. اعطای اعتبار را می‌توان نوعی کاهش قیمت تلقی کرد، به علاوه اعطای اعتبار مشتریان را ترغیب می‌کند که در دوره‌های رکود هم خرید‌های خود را انجام دهند، البته این مزایا با کاهش بازده دارایی‌ها به علت افزایش سرمایه گذاری در دارایی‌های جاری خنثی می‌شود [رضازاده ،حیدریان، ۱۳۸۹].
استراتژی جسورانه(در مدیریت دارایی های جاری)
در این رویکرد مدیران سرمایه در گردش می‌کوشند تا وجوه نقد و اوراق بهادار قابل فروش را به حداقل ممکن برساند و میزان سرمایه گذاری در موجودی کالا را کاهش دهند. ریسک این رویکرد بسیار بالا است وخطر عدم توان پرداخت تعهدات و از دست دادن مشتری بسیار زیاد است. اما در مقابل بازدهی شرکت به خاطر تهیه دارایی‌های ثابت وگردش عملیاتی زیاد دارایی‌های جاری افزایش می‌یابد [جهانخانی، پارساییان، ۱۳۹۰].
۲-۷-۲ استراتژی های بدهی های جاری
استراتژی محافظه کارانه(در مدیریت بدهی های جاری)
مدیر محافظه کار می‌کوشد تا در ساختار مالی شرکت، میزان وام‌های کوتاه مدت را به حداقل برساند. و برای تهیه دارایی‌های جاری، از وام‌های بلند مدت که بهره شناور دارند، استفاده می‌کند. در پاره‌ای مواقع به جای اخذ این گونه وام‌ها، از منابع دیگری نظیر سرمایه صاحبان سهام تأمین می‌کند. شرکتی که وام‌های کوتاه مدت را به حداقل ممکن می‌رسند احتمال ریسک ورشکستگی و ناتوانی در پرداخت به موقع وام‌ها را به شدت کاهش می‌دهد. همچنین استفاده از وام‌های بلند مدت و حقوق صاحبان سهام به جای وام‌های کوتاه مدت باعث افزایش هزینه سرمایه و کاهش نرخ بازده سهامداران شرکت می‌شود [رود پشتی،کیایی، ۱۳۸۷].
استراتژی جسورانه(در مورد بدهی های جاری)
در این رویکرد مدیر می‌کوشد سطح وام‌های کوتاه مدت را به حداکثر برساند و دارائی‌های جاری خود را از محل این وام‌ها تأمین کند. اگر سطح وام‌های کوتاه مدت یک شرکت به حداکثر برسد خطر احتمال اینکه شرکت نتواند به موقع آن‌ها را را بازپرداخت کند افزایش خواهد یافت. و وقتی بازار با کمبود پول و اعتبار مواجه، استقراض گرفتن وام‌های کوتاه مدت به آسانی میسر نمی‌شود و هزینه آن بالا خواهد رفت [رودپشتی ،کیایی، ۱۳۸۷].
۲-۷-۳ استراتژی میانه رو
حد متعادل استفاده از دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری است و ریسک معقول را می‌پذیرد. مدیر مالی شرکتی که سیاست میانه رو در پیش می‌گیرد۱) اگر دارایی‌های جاری را سیاست محافظه کارانه و بدهی‌های جاری را به یک نسبت متعارف در پیش گیرد، ریسک و بازده متعادل می‌شود یعنی دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری را به یک نسبت متعارف در حداکثر ممکن نگهداری کند۲) اگردرمورد دارایی‌های جاری سیاست جسورانه در پیش گیرد و همزمان بدهی‌های جاری سیاست محافظه کارانه باشند ریسک و بازده متعادل می‌شود. یعنی دارایی‌های جاری را در حداقل ممکن نگهداری کند و بدهی‌های جاری را نیز در حداقل ممکن نگهداری کند [حسن‌پور، ۱۳۸۸].
۲-۸ اجزای مدیریت سرمایه در گردش
از معیار های مختلفی برای اندازه گیری مدیریت سرمایه در گردش استفاده می کنند که یکی از آن ها دوره چرخه تبدیل وجه نقد است که آن هم اجزایی به شرح ذیل دارد
۲-۸-۱ دوره واریز بستانکاران
یکی از اجزای مدیریت سرمایه در گردش دوره واریز بستانکاران می‌باشد. تأخیر در پرداخت به فروشندگان مواد و کالا این اجازه را به شرکت می‌دهد که کیفیت محصول خریداری شده خود را انتخاب کنند. همچنین این امر یک منبع تأمین مالی ارزان و قابل انعطاف برای شرکت محسوب می‌شود. در صورتی که پرداخت زود‌تر صورت حساب ها شامل تخفیف باشد ممکن است برای شرکت هزینه آور باشد. دوره واریز بستانکاران مدت زمانی را که طول می‌کشد تا حساب‌های پرداختنی تسویه شوند را بیان می‌کند. معمولاً دوره واریز بستانکاران را برای دو منظور مورد استفاده قرار می‌دهند: یکی برنامه ریزی پرداخت‌ها و تهیه بودجه نقدی و دیگری مقایسه آن با مهلت‌هایی که فروشندگان مواد اولیه و کالا برای دریافت مطالبات خود دریافت می‌کنند [محمدی، ۱۳۸۸].

(۲-۱۲)

۲-۸-۲ دوره وصول مطالبات
یکی دیگر از اجزا مدیریت سرمایه در گردش دوره وصول مطالبات می‌باشد. هدف اصلی شرکت‌ها افزایش ارزش شرکتشان می‌باشد. در این رابطه مدیریت حساب‌های دریافتنی می‌تواند در تحقق این امر مؤثر باشد. بسیاری از مدل‌های مدیریت دارایی‌های جاری که در ادبیات مالی گنجانده شده است فرض می‌کنند که افزایش سود دفتری هدف اصلی تأمین مالی می‌باشد. که، این مدل، افزایش سود دفتری، بایستی با سایر اهداف مرتبط شود. یک افزایش در حساب‌های دریافتنی در یک شرکت هم باعث افزایش سرمایه در گردش و هم باعث افزایش هزینه نگهداری و مدیریت حساب‌های دریافتنی می‌شود. که این هزینه‌ها ارزش شرکت را کاهش می‌دهد. اما یک سیاست درست در مدیریت پرتفوی حساب‌های دریافتنی می‌تواند ارزش شرکت را افزایش دهد [محمدی، ۱۳۸۸]. طبق نظر لانگ وهمکاران معاملات اعتباری و فروش‌های نسیه، وسیله‌ای برای جذب مشتریان جدید است و بسیاری از شرکت‌ها در تلاش هستند تا استانداردهای اعتباری خود را در جهت جذب مشتریان جدید تغییر دهند. به علاوه اعطای امتیازات به مشتریان باعث تحرک فروش می‌گردد. چرا که به مشتریان این اجازه را می‌دهد، کیفیت محصول را قبل از پرداخت ارزیابی نمایند [بهار مقدم وهمکاران، ۱۳۹۱]. به طور کلی دوره وصول مطالبات معیاری برای سنجش مدت زمان لازم برای وصول نقدی مطالبات حاصل از فروش مشتریان محسوب می‌شود. دوره وصول مطالبات کارائی واحد انتفاعی را در وصول وجوه مرتبط با فروش‌های نسیه نشان می‌دهد. علاوه بر این، نسبت مورد بحث می‌تواند سیاست‌های اعتباری واحد انتفاعی را نیز منعکس کند. چنان چه مدت زمان زیادی به مشتریان فرصت داده شود تا بدهی خود را بپردازند، دوره وصول مطالبات نیز بیشتر می‌شود. طولانی بودن نسبی دوره وصول مطالبات الزاماً پدیدهای منفی محسوب نمی‌شود [پورحیدری ،زعفرانیه، ۱۳۹۱].

(۲-۱۳)
دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است