بررسی تأثیر آموزش الکترونیکی بر ارتقاء بهره وری کارکنان جهاد کشاورزی شهرستان …

آسیب شناسی نظام آموزشی کارکنان دولت
به رغم گستردگی فعالیت ها و تنوع روش های آموزشی در طول سال های متمادی، فضای آ موزشی
۲۵
کارکنان دولت با مشکلات و موانع متعددی روبرو بوده است. برخی آسیب ها که بیشتر در مرحله اول آموزشی کارکنان دولت مربوط بوده است. فهرست وار عبارتند از:
آسیب های مربوط به بستر آموزش کارکنان دولت
در این زمینه مواردی مطرح است که شاید در مرحله دوم آموزشی کارکنان دولت نیز مطرح باشد. از جمله:
الف) عدم اعتقاد برخی از مدیران به آموزش کارکنان و عدم ملاحظه هزینه های آموزشی به عنوان سرمایه گذاری ضروری سازمان.
ب) فقدان واحد مستقلی برای آموزش کارکنان دربعضی از دستگاه های اجرایی
ج) ناکافی بودن و یا نداشتن انگیزه کارکنان برای شرکت در دوره آموزشی
د) گرایش بیش از حد کارکنان به دوره های آموزشی منجر به مدرک تحصیلی رسمی
هـ) سلیقه ای عمل کردن مدیران و مسئولان آموزشی دستگاه ها در تعیین دوره های آموزش و روش های آموزشی
خلاء های قانونی در زمینه آموزش
آنچه در این زمینه به اختصار می توان بیان نمود شامل مواردی از قبیل:
۱) عدم بازنگری در قوانین و مقررات آ موزشی بویژه مواد ۴۴ و ۴۵ و ۴۶ قانون استخدام کشوری
۲) عدم شمول مقررات آ موزشی به همه سازمان های دولت و چندگانگی در این زمینه
۳ ) بی توجهی به بحث اعتبارات و هزینه های آموزشی در سال های برنامه اول و دوم (۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶)
۴) فقدان ضمانت اجرایی و مقررات آیینی در خصوص اجرای قوانین و مقررات آموزشی در قانون استخدام کشوری
ضعف ساختار نظام آموزشی کارکنان دولت
در این بخش می توان به مواردی از قبیل:
۲۶
– مشخص نبودن مبانی نظری نظام آموزشی کارکنان دولت
– فقدان حاکمیت نگرش سیستمی
– عدم ارتباط منطقی نظام آموزشی کارکنان دولت با سایر نظام های مدیریت منابع انسانی
– فقدان جامعیت طبقه بندی دوره های آموزشی
اشاره نمود. موارد چهارگانه فوق از عمده ترین چالش ها و مشکلات آموزشی کارکنان در دوره های مختلف بوده و در این دوره بیشتر احساس می شود.
مشکلات مربوط به فرایند آموزشی کارکنان
عمده مشکلات و موانع آموزشی کارکنان دولت که در طول سالیان دراز سبب کاهش کارایی و اثربخشی آموزش شده است مربوط به فرایند آموزش می باشد در این رابطه مسائلی از قبیل:
نیاز سنجی:
فقدان الگوی خاص و مدون و عدم نیازسنجی آ موزشی برای تعیین دوره های آموزشی مورد نیاز کارکنان
دولت و اکتفا به حداقل بررسی شده است.
طراحی و تدوین دوره ها: در این زمینه از نیروهای متخصص استفاده نشده و ذینفعان آموزش مشارکت جدی نداشته و طراحی برنامه ها از جامعیت لازم برخوردار نبوده است.
اجرای دوره ها:
در این حوزه می توان به مواردی از قبیل رعایت نشدن موازین آموزشی بزرگسالان، ساختار نامناسب برای انتخاب مدرس مناسب، وجود مقررات نامناسب نحوه پرداخت حق التدریس، انحصاری کردن برخی از دوره ها در مرکز آموزش مدیریت دولتی.
۲۷
ارزشیابی آموزشی:
نبود جایگاه ارزشیابی در نظام آموزشی، استفاده نکردن از نتایج نظا م جدید ارزشیابی در اصلاح فرایندآموزشی از عمده موارد در این زمینه است.(منوریان ،۱۳۸۴)
چالش های نظام جدید آموزش کارکنان دولت
گرچه آسیب ها و مشکلات مربوط به آموزش کارکنان دولت به نحوی شامل مرحله دوم آموزش کارکنان دولت (نظام جدید) نیز می شود. مع الوصف برخی مشکلات و موانع ساختاری در مسیر آ موزش کارکنان دولت وجود دارد که به دوره و زمان خاصی مربوط نمی شود و در چند سال اخیر آشکارا مشاهده و کم وبیش در سازمان ها و دستگاه های اجرایی وجود داشته است و باید خاطرنشان نمود که فرایند آموزش بدون توجه به آنها به نتایج مطلوب و موثری نخواهد رسید. از جمله این موضوعات که نقش محوری و تعیین کننده دارد موضوع نیازسنجی دوره های آموزشی است. امروزه بحث نیازسنجی آ موزشی در سازمان ها و دستگاه های اجرایی انجام نشده و یا ناقص انجام می شود ثمره آن عدم اجرای دوره های کاربردی و یا اجرای برخی دوره های غیرکاربردی و غیرمفید که کارایی و اثربخشی خوبی ندارد. بحث نیازسنجی در بخشنامه شماره ۶۳۲۶/۱۸۰۳ مورخ ۲۰/۱/۸۵ سازمان مدیریت و برنامه ریزی سابق اشاره شده و مسئولیت اجرای آن سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و استان ها بوده اند اما متاسفانه سازمان مذکور این نقش را به خوبی انجام نداده است به طوری که مثلا فرم نیازسنجی ابلاغی بر اساس محور: تحلیل سازمان، تحلیل شغل و تحلیل فرد یا مشاغل با رعایت متوسط حداقل ۶۰ ساعت آ موزش برای مدیران و ۴۰ ساعت برای کارکنان انجام نشده است و سبب گردیده آموزش ها بدون هدف و بی برنامه صورت پذیرد.از دیگر موضوعاتی که در این بخش باید به آن توجه شود بحث ارزشیابی دوره های آموزشی است که در بخشنامه مربوطه، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور نقش محوری داشته ولی عملاّ سازمان مذکور نقش اجرایی و نظارتی خود را انجام نداده و یا به خوبی ایفای نقش ننموده است. سازمان مذکور باید با اندیشیدن ساز و کار اجرایی کمیته آموزشی دستگاه ها را تشکیل و به عنوان عضو موثر بر آموزش کارکنان و ارزشیابی دوره ها نظارت می کرد که این مهم به خوبی انجام نشده است و صرفا به ابلاغ دستورالعمل ها و بخشنامه اکتفا نموده است. حتی در تبصره ۱۰ آیین نامه اجرایی ماده ۵۴ قانون برنامه چهارم توسعه، دستگاه های اجرایی مکلف شده اند تا پایان خرداد ماه هر سال عملکرد برنامه های آموزشی سال قبل خود را به تفکیک مواد مندرج در فرم هـ (پیوست) به سازمان مدیریت و برنامه ریزی
۲۸
سابق گزارش نموده و نماینده سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور یا استان در کمیته راهبری یا اجرای آموزش مسئولیت پیگیری دریافت مستندات، تحلیل و امتیازدهی بر عملکرد آموزشی دستگاه اجرایی تحت نظارت خود را بر عهده گیرد. مشاهده می شود اقدامات لازم انجام نشده و فرایند مربوطه طی نشده است.

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.