دانلود پایان نامه

کلیه پیام ها در بدن توسط نورون های مغزی و به وسیله تخیله الکتروشیمیایی انرژی که در سراسر طول آنها انجام می گیرد، حمل می شوند. هنگامی که سلولهای عصبی شروع به انجام وظیفه می نمایند، انتقال و جابجایی تکانه ها نیز به طور ناگهانی آغاز می گردد. گاهی اوقات، این سلول ها یا گروهی از سلول ها بعد از اتمام وظایف خود همچنان در حال تحریک باقی می مانند. در خلال دوره ای تخلی الکتریکی ناخواسته، بخش هایی از بدن که توسط این سلول های غیر عادی کنترل می شوند، حرکات نامتعادلی از خود بروز می دهند. دامنه اختلال عملکرد ها از حالت خفیف تا ناتوان کننده متغیر بوده و اغلب سبب از بین رفتن هشیاری بیمار می گردد. وقتی این نوع تخلیه الکتریکی غیر طبیعی و کنترل نشده به طور مکرر انجام می پذیرد، در آن صورت بیمار به صرع مبتلا شده است. بیماران مبتلا به صرع در صورت عدم وجود ناتوانایی های دیگر در سیستم عصبی یا مغز، از قوای عقلانی برابر با سایر افراد دیگر، برخوردارند. صرع هم معنا با بیماری یا عقب ماندگی نیست. هرچند بسیاری از افرادی که به دلیل صدمات عصبی شدید دچار ناتوانایی های تکاملی گشته اند، اغلب دارای صرع نیز می باشند (مشتاق، ١٣٨٨).
2-1-4 واژه های تخصصی کلیدی در توصیف انواع حمله های صرعی
سلطان زاده (1383) برخی واژگان مربوط به حملات صرعی را این گونه تعریف نمود:
حمله : یک واژه کلی است که به وقوع حمله ناگهانی یک بیماری گفته می شود، ولی در نورولوژی برای هرگونه حمله صرعی با یا بدون تشنج به کار می رود، ممکن است هشیاری بیمار طبیعی یا مختل باشد.
تشنج : به حملاتی اطلاق می گردد که معمولاً با حرکات بدنی شدید به صورت تونیک یا کلونیک یا هردو همراه است و ممکن است در یک اندام یا در همه اعضا دیده شود.
تونیک : حالت تونیک یعنی اندام ها در یک وضعیت کشیده و سخت قرار گیرند و معمولاً کمتر از یکی-دو دقیقه در آن وضعیت باقی می مانند. بروز صرع ممکن است فقط به صورت تونیک باشد.
کلونیک : در تشنج کلونیک یکی یا همه اندام ها دچار حرکات لرزشی پی در پی و غیرارادی می شود و بیمار مرتباً دست و پا می زند.
پرش های میوکلونیک : پرش های سریع ناگهانی و غیرطبیعی اندام های می باشند که به دلیل انقباض سریع عضلات به ویژه ماهیچه های خم کننده بروز می نمانید.
پیش درآمد : به نشانه های عصبی گفته می شود که بیمار معمولاً چندثانیه قبل از پیدایش حمله تشنج احساس می کند. پیش درآمد برای مشخص نمودن کانون صرعی در مغز اهمیّت دارد و به اَشکال گوناگونی مانند سرگیجه، احساس بوی بد در دهان یا بینی، و احساس چشایی نامطبوع بروز می نماید.
نشانه های اخطاردهنده : برخی بیماران مبتلا به صرع، چند روز پیش از حمله، حالات ویژه ای دارند که هشداردهنده بروز صرع در آنها می باشد. این نشانه ها ممکن است به صورت عصبی شدن، احساس خوشی، خستگی یا میل به خوردن غذایی خاص باشد. تفاوت این حالت با پیش درآمد در طولانی بودن آن است (سلطان زاده ،1383).
دوره پس از حمله : این دوره به دنبال پایان یافتن حمله صرعی آغاز می شود و طی آن بیمار
ممکن است حالت سرگیجه و منگی داشته باشد، و نیز نوار مغزی او حالت کندی را نشان می
دهد. گاهی سردرد و کوفتگی اندام ها در این مرحله وجود خواهد داشت.
مرحله بین حملات : فاصله زماین بین دو حمله پی در پی را که ممکن است از چند ساعت تا چندین روز باشد، مرحله بین حملات گویند.
فلج پس از حمله : اگر کانون صرعی در قشر حرکتی مخ باشد، گاهی پس از پایان حمله، اندامی که حرکات تشنجی داشته است، به مدت کمتر از 24 ساعت، فلج موقتی به نام “فلج تاد” پیدا می کند.
صرع کانونی : چنانچه به وسیله شواهد بالینی یا نوار مغزی، کانونی که حمله صرعی از آن منشأ می گیرد مشخص شود، به آن صرع کانونی گفته می شود، مانند صرع لوب گیجگاهی.
صرع فراگیر اولیه : در این گونه صرع، بدون هیچ گونه علامت قبلی و بدون شواهدی از کانونی بودن، بیمار به طور ناگهانی هشیاری خود را از دست می دهد (سلطان زاده ،1383).
2-1-5 تظاهرات بالینی و انواع صرع
بسته به محل نرون های در حال تخلیه، دامنه تشنج ها متفاوت است و می تواند از حالت خیره نگریستن ساده تا حرکات تشنجی طولانی همراه با فقدان هشیاری تغییر کند. الگوی اولیه حملات، نشان دهنده ناحیه ای از مغز می باشد که حملات تشنجی از آنجا نشأت گرفته اند (نوائی پور، سلیمانی، برزگر، 1387).
در تقسیم بندی بین المللی تشنج ها، آنها را به دو دسته تشنج های منطقه ای و تشنج های عمومی گروه بندی می کنند. تشنج های منطقه ای فقط در یک بخش از مغز آغاز می شوند اما در تشنج های عمومی تخلیه بار الکتریکی در تمامی مغز اتفاق می افتد. در حملات تشنجی منطقه ای ساده، هشیاری سالم باقی می ماند، اما در حملات تشنجی منطقه ای مرکب هشیاری با اختلال مواجه می گردد.
حملات منطقه ای ساده / حملات منطقه ای مرکب/ حملات عمومی

مطلب مرتبط :   مهارت های اجتماعی

دسته بندی : علمی