اختلافات زناشویی

CMIN 32/8 * مقدار خی دو جدول برازش
NFI 92/0 0 (عدم برازش) تا 1 (برازش کامل) برازش
TLI 96/0 0 (عدم برازش) تا 1 (برازش کامل) برازش
CFI 98/0 0 (عدم برازش) تا 1 (برازش کامل) برازش
RMSEA 04/0 کوچکتر از 05/0 برازش
*P= 30/0
همانطور که در جدل 4-14 مشاهده می‌شود، عدم معناداری آماره خی دو و مقادیر بالاتر از 90/0 شاخص های نرم شده برازندگی (NFI)، تاکر- لویز (TLI) و برازندگی تطبیقی (CFI) نشانگر برازش مطلوب مدل است. همچنین مقدار کمتر از 05/0 برای شاخص ریشه میانگین مربعات خطای برآورد (RMSEA) نیز نشان می‌دهد مدل پژوهش، از برازش قابل قبولی برخوردار است (شوماخر و لومکس، ترجمه قاسمی،‌1388؛ هومن،‌ 1380؛ هومن، 1384). بنابراین فرضیه 14 تأیید می گردد. مدل اصلاح شده پژوهش به همراه ضرایب مسیر در شکل 4-1 ارائه شده است.
شکل 4-1: مدل اصلاح شده رابطه بین متغیرهای پژوهش

فصل پنجم
بحث و نتیجه گیری
5-1 بحث در یافته های پژوهش
فرضیه 1- بین سن ابتلاء به صرع و روابط عمومی با همسر در افراد مبتلا به صرع، رابطه‌ معنادار وجود دارد.
این فرضیه در پژوهش حاضر تأیید گردید و جهت رگرسیون منفی بود.
همانگونه که ذکر شد؛ صرع، باورها و نگرشهای زیربنایی ناکارآمدی را ایجاد می کند که مهارت های سازگاری و توانایی مقابله با مشکلات خاص را تحت تأثیر قرار میدهد. این نگرش ها توسط تجارب منفی مربوط به ابتلاء به صرع تقویت شده و منجر به سطوح بالایی افسردگی و اضطراب مزمن می شود (به نقل از صالح زاده ابرقویی،1387).
ضربه عاطفی ناشی از داشتن اختلال تشنجی به طور جهانی توسط کودکان، نوجوانان و بزرگسالان گزارش شده است. اما انواع تأثیرات هیجانی (مانند خشم، خلق پایین، خجالت، ترس از تنها شدن و احساس ننگ و…؛ که در فصل دوم به آنها پرداختیم) برای بعضی بزرگترها می تواند به اندازه کافی برای ایجاد حملات ترس مهم باشد (کلینک، کمپل، 2009). به طور کلی،کودکان مصروع در روابط شان با همسالان، والدین و خواهر- برادرها مشکلات زیادی را تجربه کرده اند. (به نقل از کِر، نیکسون، آنجلاکودیتی، 2011). اما هرچه سن بیشتر می شود، مشکلات پیچیده تر می گردند. مثلاً بزرگسالان روابط مشکل دار با همسرشان یا اعضای خانواده شان به عنوان نتیجه ای از صرعشان را بیان می کنند (راتی و همکاران، 2007). به نظر می رسد که صرع؛ احتمال ازدواج، تجربه آسان برای داشتن فرزند (لقاح، بارداری و تولد)، انجام وظایف والدینی و انجام کامل وظایف خانوادگی شان را کاهش می دهد (تامپسون، توماس، سالومون، 2008). نوجوانان و بزرگسالان مصروع بیان می کنند که در رابطه با اطرافیان احساس شرم (راتی و همکاران، 2007) و احساس گناه می کنند؛ زیرا آنها به اطرافیانشان تحمیل می شوند، موجب ترس و هشدار دیگران شدند و یا موقعیت های اجتماعی شان را خراب می کند (راتی و همکاران، 2009). همینطور، بازشناسی هیجانی و شناخت اجتماعی در مبتلایان (خصوصاً در صرع لوب تمپورال) کاهش می یابد.
ننگ ادراک شده به همسران یک دلیل مشروع برای طلاق را پیشنهاد می کند (به نقل از کیم و همکاران ،2010). همچنین طبق پژوهش چن و همکارانش (2013) افراد مبتلا به صرع فعال با اختلافات زناشویی بیشتری مواجه می شوند.
در گروه هایی که افراد درگیر بیماری های مزمن می گردند، به مرور زمان معنا و امید خود را از دست داده و دچار افسردگی می شوند. به عبارت بهتر، زندگی با هر نوع بیماری مزمن و اقداماتی که برای درمان آنها صورت میگیرد، می تواند منشأ آزردگی روانشناختی یا اجتماعی جدی برای بیمار و خانواده او به حساب آید و در این میان، افسردگی یکی از شایع ترین واکنش های روانی پس از دریافت خبر ابتلاء به بیماری های سخت است (به نقل از بهمنی و همکاران، 1392). احتمالاً همسرِ فردِ مبتلا با شنیدن این خبر دچار حالات افسردگی شده و در نتیجه تعارض زناشویی قابل انتظار است.
ارائه مراقب، تأثیر منفی بیشتری بر همسران زن جوان تر می گذارد و حتی در مواردی که ارائه مراقبت منجر به محدود شدن همسر در خانه شود و اگر از برهه زمانی معینی فراتر رود، تأثیر منفی بیشتری بر کیفیت زندگی همسر و نیز کیفیت روابط همسر و بیمار می گذارد (به نقل از صفوی، محمودی، اکبرنتاج بیشه.1388).
بنابر نتایج حاصل هرچه سن ابتلاء به صرع بالاتر باشد، روابط عمومی با همسر کاهش می یابد. در واقع به نظر می رسد ابتلاء به بیماری موجب فشار روانی هم بر فرد مصروع و هم بر اطرافیان او می شود، بخصوص اگر این ابتلاء پس از ازدواج باشد این فشار روانی بر فرد مصروع و همسر او چندبرابر می شود. برچسب صرع باعث تغییر جایگاه همسر مصروع در بین دیگران می شود. همچنین ترس از انتقال بیماری به نسل آینده و به عبارتی حس ناامیدی از بقای نسل منجر به کاهش کیفیت رابطه بین همسران می شود.
از دیگر سو، فشار اقتصادی ناشی از بیماری شامل عدم اشتغال به کار (و یا از دست دادن کار) و نیز هزینه های درمانی باعث کاهش کیفیت و کمیّت رابطه بین همسران می شود.

                                                    .