دانلود پایان نامه

ار اول: فعالیت های هسته ای قبل از انقلاب اسلامی 69
گفتار دوم: فعالیت‌های هسته‌ای بعد از انقلاب اسلامی 69
گفتار سوم: پیدایش مسئله هسته ای ایران و طرح مباحث ایران و آژانس 70
بخش دوم: بررسی پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت 72
گفتار اول: ماهیت حقوقی ارسال پرونده ایران به شورای امنیت 73
گفتار دوم: نگاهی به قطعنامه های شورای امنیت علیه ایران 75
مبحث اول: قطعنامه ۱۶۹۶ شورای امنیت 75
مبحث دوم: قطعنامه‌های ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳ و ۱۸۳۵ شورای امنیت 78
مبحث سوم: قطعنامه 1929 شورای امنیت 80
بخش سوم: حل اختلاف میان کشورها و آژانس 81
گفتار اول: طرح دعوی علیه آژانس در دادگاه داوری 83
گفتار دوم: طرح دعوی علیه برخی دولت های عضو آژانس در دیوان بین المللی دادگستری 84
بخش چهارم: حقوق بین الملل و حمایت از تاسیسات هسته ای در برابر حملات مسلحانه 86
گفتار اول: حمایت از تاسیسات هسته ای در زمان مخاصمات مسلحانه 88
مبحث اول: تاسیسات هسته ای مشمول حمایت 90
مبحث دوم: زوال مصونیتها و حمایتها 91
مبحث سوم: تعهدات دولتها 92
گفتار دوم: به سوی تدوین مقررات جامع 94
نتیجه گیری 97
پیوست ها: 99

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اساسنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی 99

قطعنامه 1696 شورای امنیت 121
قطعنامه 1737 شورای امنیت: 130
قطعنامه 1747شورای‌ امنیت‌ 142
قطعنامه ۱۸۰۳ شورای امنیت 148
قطعنامه 1835 شورای امنیت 156
قطعنامه 1929 شورای امنیت 157
منابع فارسی 181
منابع لاتین 183
چکیده
در سال 1957 با توافق 18 کشور نهادی به عنوان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و مستقل از سازمان ملل تشکیل شد. تشکیل این آژانس به تبع سخنانی بود که در 1953 آیزنهاور, رییس جمهور وقت آمریکا در کنفرانس اتم برای صلح در مجمع عمومی سازمان ملل مطرح کرد و پیشنهاد داد که یک نهاد بین‌المللی برای کنترل سلاح‌های اتمی تشکیل شود. این پیشنهاد در زمانی مطرح شد که آمریکا خود سلاح اتمی در اختیار داشت و حتی تنها کشوری بود که از آن استفاده کرده بود ضمن اینکه کشورهای دیگر نیز به شدت در مسیر دستیابی به این سلاح حرکت می‌کردند و حتی برخی از آنها به این سلاح دسترسی پیدا کرده بودند.
با اینکه اصولا این آژانس ازسازمان ملل مستقل است و رسما و عملا فعالیت‌های آن در چارچوب جداگانه‌ای صورت می‌گیرد, اما مصوبات و گزارش‌های آن برای مجمع عمومی و شورای امنیت سند معتبری محسوب می‌شوند که می‌توانند براساس آنها به تصویب قطعنامه‌های لازم بپردازند. مقر این سازمان در وین پایتخت اتریش قرار گرفته است و ماموریت اصلی آن ارتقا استفاده‌های صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای و مدیریت برنامه‌های بازرسی, حسابرسی و کنترل منابع هسته‌ای که مجموعا تحت لفظ بازرسی و نظارت مطرح می‌باشند, اعلام شده است. طبق اساسنامه‌ی این سازمان نظارت و بازرسی یاد شده برای تضمین این امر صورت می‌گیرد که مواد هسته‌یی برای تولید سلاح‌های اتمی به کار نروند. امروزه بازرسان آژانس بیش از 800 تاسیسات هسته‌ای را در 110 کشور تحت بازرسی و نظارت دارند, اما علیرغم این نظارت و بازرسی آژانس هیچ گونه اقتدار مستقلی برای نظارت بر برنامه‌های هسته‌ای کشورهایی که به معاهده‌ی منع تکثیر سلاح‌های هسته‌ای نپیوسته‌اند, ندارد. به علاوه آژانس فقط می‌تواند بر تاسیساتی نظارت کند که کشورها به آن اجازه بازرسی دهند; علیرغم این که نظارت آژانس بر فعالیت‌های هسته‌ای عراق از سال 1992 فعالانه و موثر بوده است, اما در موارد دیگر تا خود کشورها به آژانس اجازه ندهند, که از تاسیسات هسته‌ایشان بازرسی کند, آژانس قادر به اعمال زور و نقض عدم تمایل کشورها نیست. بیشترین عضویت‌ها در همان سال‌های اولیه تشکیل آژانس بوده است؛ به طوری که پس از آن با فواصل زمانی چند سال فقط یک کشور به عضویت این سازمان درآمده است. آژانس سه ارگان مرتبط باهم دارد: الف) شورای حکام ب) کنفرانس عمومی که شاخه قانونگذاری آژانس می‌باشد ج) دبیرخانه که مسوول اجرا و عملیاتی کردن مصوبات است.
مقدمه:
حدود چند سالی است که آژانس بین المللی انرژی اتمی در صدر اخبار رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفته است و به حوزه فعالیت های حقوقی و سیاسی ایران ورود پیدا کرده است. طی این مدت همواره از آژانس بین المللی انرژی اتمی در محافل اجتماعی سخن گفته شده است اما با این وجود هنوز اطلاعات اندکی در خصوص ساختار این آژانس و نیز نوع عملکرد و مکانیزم های درونی فیزیکی و ماهوی این آژانس در دسترس همگان است. در نوشته حاضر در نظر است در فصل اول بدون ورود به مساله هسته ای و نحوه برخورد و عملکرد ایران و آژانس با یکدیگر به ساختار سازمانی و تشکیلاتی این نهاد مهم و سابقه تاریخی آن بپردازیم و در فصل دوم به رابطه ایران با آژانس و شورای امنیت و قطعنامه های صادره از سوی این نهاد را مورد بررسی قرار خواهیم داد. و در نهایت می خواهیم به پاسخ این سوالات برسیم. ارکان سازمان بین المللی و نقش و وظایف هرکدام از این ارکان چیست؟ اهداف و وظایف آژانس چیست و اینکه تا چه اندازه در تحقق اهداف و وظایفش موفق بوده است؟ نقش آژانس در توسعه حقوق بین الملل چیست؟ فرایند رابطه ایران با آژانس و شورای امنیت چگونه بوده است؟
فصل اول: تاریخچه و چگونگی ایجاد آژانس بین المللی انرژی اتمی
بخش اول: تاریخچه و ساختار آژانس
گفتار اول: تاریخچه آژانس
مبحث اول: قبل از تاسیس سازمان ملل
بند اول: آغاز انفجار اتمی و پایان جنگ جهانی دوم
پس از حمله ژاپن به پرل هاربر در هفتم دسامبر سال 1941 آمریکا به طور رسمی وارد جنگ جهانی دوم شده و بدین ترتیب این واقعه تاریخی با دو مساله مقارن گردید:
همزمان با تحقیقات و ارائه نظریات جدید درباره نیروی هسته ای، استفاده از این نیرو جهت ساختن بمب و متوقف کردن ماشین جنگی ژاپن، ذهن سیاستمداران و نظامیان آمریکایی را به خود مشغول نمود.
وحشت از این موضوع که دولت آلمان نازی به این سلاح مخرب دست یافته و آن را علیه نیروهای متفقین به کار گیرد.
روزولت رئیس جمهور آمریکا تعدادی از دانشمندان را مامور تحقیق در زمینه امکان انجام واکنش های زنجیره ای و تهیه مواد جهت ساخت بمب هسته ای نمود. این فعالیت ها تحت عنوان پروژه ای به نام مانهاتان با شرکت چند هزار نفر که در میان آن برندگان جایزه نوبل و نخبه های علم فیزیک و ریاضی دنیا وجود داشتند در یک فرصت زمانی چهار ساله با 3 هدف زیر تعقیب شد:
امکان انجام واکنش زنجیره ای که توسط فرمی در حال آزمایش بود.
جدا سازی ماده جدیدی به نام پلوتونیوم حاصل از واکنش زنجیره ای
ساخت اولین بمب که توسط اوپنهایمر و گروه کاری او با موفقیت انجام شد.
این پروژه تا اواخر سال 1944 پیگیری و در ژوئیه سال 1945 بمب های ساخته شده در محلی به نام لوس آلاموس آزمایش شدند. آزمایش با موفقیت همراه بود و تدارک نظامی استفاده از این بمب ها به آرامی آماده شد.
در کنفرانس پوتسدام ترومن از موفقیت آزمایش انجام شده آگاه شد و در 24 ژوئیه وی دستور پرتاب بمب اتمی را بر روی کشور ژاپن صدار نمود. دو بمب به بر روی شهر های هیروشیما و ناکازاکی پرتاب و خسارات وحشتناکی را در روی این دو شهر موجب گردید. متعاقب آن جنگ جهانی دوم در 14 اوت سال 1945 با تسلیم ژاپن پایان یافت. پس از این دو انفجار بود که وحشت و بهت حاکی از ناباوری که آیا واقعا دانشمندان توانایی ساختن بمب اتمی را بدست آورده اند، همه مردم جهان را فرا گرفت. اثرات نا شناخته تشعشعات هسته ای و ریزش هایی که به تدریج افزوده می شد نیز از دلایل این ترس بود.
دانشمندان کشف این نیرو را ورود به یک عصر جدید دانسته و مدت کوتاهی پس از انفجارات هسته ای در ژاپن به نظر می رسید که افکار عمومی این سوال را مطرح نمایند که چرا این نیروی عظیم در راه نادرستی مورد استفاده قرار گرفته است و آیا می توان برای آن کاربردهای صحیحی یافت و یا چگونه می توان از بکارگیری آن در راه های نظامی جلوگیری بعمل آورد.
بند دوم: گزارش فرانک
تاریخچه اقدامات پادمانی مقارن با ساخت اولین بمب ها می باشد. دولت آمریکا به عنوان اولین سازنده بمب اتم، هم زمان با تدارک و تحقیقات برای دستیابی به این سلاح مخرب، بخشی از اقدامات و تلاش های خود را بر روی این جنبه از موضوع متمرکز نمود تا بطور جدی از دسترسی کشورهای دیگر به دانش فنی و تجهیزات مربوط به این تکنولوژی جلوگیری نماید. در کنار این موضوع تلاش برخی از دانشمندان نیز جهت استفاده صلح آمیز از این نیرو مطرح می باشد.
اولین گزارشی که در این موضوع موجود است موسوم به گزارش کمیته فرانک می باشد که به افتخار جیمز فرانک دانشمند مهاجر که ریاست یکی از کمیته های تحقیقاتی مربوط به ساخت بمب در پروژه مانهاتان را عهده دار بود، گزارش فرانک نامیده شد.
موضوع اصلی گزارش در خصوص انعقاد یک موافقت نامه بین المللی جهت جلوگیری کامل از ساخت و کاربرد سلاح های هسته ای بود با ذکر این نکته که استفاده از بمب اتمی علیه ژاپن نیز تابع این دستور قرار گیرد. این کمیته اعتقاد داشت که در صورت استفاده از بمب اتمی بر علیه ژاپن بدون هشدار قبلی باید شاهد بوجود آمدن یک شورش بین المللی بود و این موضوع لزوما باعث اختتام جنگ نمی شود.
بند سوم: موافقت نامه کبک
در 19 آگوست سال 1943 دولت های آمریکا و انگلیس با همکاری کانادا، بر روی کنترل انحصاری اورانیوم موافقت نمودند. این موافقت نامه،‌ تصمیمی اتخاذ شده در زمان جنگ بود و احتمال بروز خطرات گسترش هسته ای را در بعد از پایان جنگ نیز پیش بینی نموده بود، لذا تلاش خود را بر کنترل یکی از اقلام ضروری سلاح های هسته ای یعنی اورانیوم طبیعی معطوف نمود. اکثر شرکای پروژه مانهاتان قادر به کنترل تدارکات اورانیوم بودند و می توانستند اطمینان حاصل نمایند که کشورهای خارج از این پروژه مواد لازم به منظور پی گیری مسیر غنی سازی اورانیوم یا تولید پلوتونیوم را جهت ساختن بمب اتمی ندارند. از موافقت نامه کبک می توان به عنوان اولین اقدام نهادینه شده در رژیم عدم سلاح های هسته ای نام برد. موافقت نامه مذکور،‌ شکل و ترکیبی از یک تراست توسعه یافته بود که در سال 1944 به عنوان یک آژانس تدارکاتی مشترک بوجود آمد و سه دولت آنگلوساکسون را جهت انحصار بر روی صادرات اورانیوم با یکدیگر متحد نمود. این موافقت نامه تا سال 1961 که سیستم پادمان آژانس بوجود آمد، به قوت خود باقی بود.
بند چهارم: طرح استیمسون

در 25 آوریل سال 1945 هنری استیمسون وزیر جنگ آمریکا طی نامه ای به ترومن رئیس جمهور آمریکا، لزوم کنترل بمب اتمی و حق بازرسی دقیق و کنترل داخلی که قبلا درباره آن چاره ای اندیشیده نشده بود را یادآوری نمود. او طی پیشنهادی به ترومن عنوان کرد: آمریکا باید مستقیما جهت تشکیل جلسه ای برای کنترل و محدودیت استفاده از بمب اتمی به عنوان یک ابزار در جنگ اقدام نموده و سپس استفاده صلح آمیز و انسانی از انرژی هسته ای را تشویق نماید. او سپس ادامه می دهد: اگر ما بر روابط خود با شوروی بر مساله بمب اتمی تاکید داشته باشیم، ممکن است به طور غیر قابل جبرانی روابط ما را با این کشور تیره نماید. و سپس اضافه می نماید: سیاست نزدیکی به روسیه می تواند مورد حمایت انگلستان نیز قرار گیرد.
مبحث دوم: بعد از تاسیس سازمان ملل
بند اول: بیانیه سه جانبه
زمانی که منشور سازمان ملل متحد در تاریخ 26 ژوئن 1945 (حدودا 6 هفته قبل از واقعه هیروشیما) در سانفرانسیسکو امضاء شد، هیچگونه اشاره ای به سلاح یا انرژی هسته ای نداشت. در 15 نوامبر سال 1945 ترومن رئیس جمهور آمریکا،‌ اتلی نخست وزیر انگلیس و مکنزی رئیس دولت وقت کانادا طی ملاقاتی در واشنگتن بیانیه ای را تحت عنوان “بیانیه سه جانبه” امضا نمودند که در آن بر مبادله اطلاعات علمی برای اهداف صلح جویانه با تمام ملل و از سوی دیگر امکان ایجاد یک پادمان قابل اجرا جهت جلوگیری از دستیابی دیگر کشورها به سلاح هسته ای تاکید شده بود. شوروی نیز متعاقب اعلام این بیانیه پیشنهاد نمود سازمان ملل تشکیلاتی را به منظور مقابله با این تهدید بسیار جدی، بوجود آورد.
بند دوم: تاسیس کمیسیون انرژی اتمی سازمان ملل
در تاریخ 27 دسامبر 1945 نمایندگان آمریکا و شوروی ضمن ملاقاتی در مسکو طرحی را پیشنهاد نمودند که در آن ایجاد کمیسیونی جهت بررسی مشکلات بوجود آمده ناشی از کشف انرژی هسته ای پیش بینی شده بود. این کمیسیون پس از امضاء منشور سازمان ملل در سال 1945، در اولین قطعنامه مجمع عمومی تاسیس گردید. در دستور کار این کمیسیون، بر پادمان موثر به وسیله بازرسی و دیگر روش ها تصریح شده بود.
بند سوم: گزارش آچسون- لیلیننتال
نخستین لایحه همه جانبه برای سیستم پادمان در گزارشی به نام آچسون – لیلیننتال مطرح گردید که این گزارش توسط کمیته ای به ریاست معاون وزیر خارجه ایالات متحده و شورایی به ریاست رئیس مجمع قانونی ایالت تنسی تهیه شد. در این لایحه ایجاد یک مرجع بین المللی به منظور نظارت بر تحقیقات و استفاده از مواد هسته ای و رآکتورها پیش بینی شده بود. همچنین پیشنهاداتی جهت لغو و بر چیده شدن بمب اتمی و کنترل انرژی هسته ای به منظور استفاده صلح آمیز از آن ارائه شده بود.
بند چهارم: طرح باروخ
لایحه فوق با اصلاحات مهمی توسط برنارد باروخ به کمیسیون انرژی اتمی سازمان ملل ارائه شد. در طرح باروخ ایجاد یک مرجع بین المللی توسعه انرژی اتمی پیش بینی شده بود که مدیریت کنترل و حاکمیت بر همه فعالیت های بالقوه خطرناک را جهت تامین امنیت بین المللی برعهده گیرد. یکی از وظایف این تشکیلات ارائه و نگهداری اطلاعات در خصوص منابع جهانی عناصر اورانیوم و توریم و کنترل این مواد بود. این طرح همچنین تمام کارخانجات غنی سازی و بازفرآوری و تمام رآکتورهای هسته ای بجز آن دسته از رآکتورهای کوچک تحقیقاتی که بدون خطر هستند را تحت نظر این ارگان بین المللی قرار می داد. این مرجع با صدور مجوز، نظارت و بازرسی از فعالیت های دیگری که کمتر خطرناک هستند مانند فعالیتهای معدن کاری و فرآوری سنگ معادن اورانیوم تا حدی که به تولید نیرو مربوط می باشد را بر عهده گرفته و همچنین باید مسئول توسعه انرژی هسته ای و استفاده های اقتصادی و تحقیقاتی نیز باشد. باروخ در طرح خود توجه زیادی نسبت به مشکلاتی که در مرحله اجرا بروز می کرد، نمود و حق اقدامات تنبیهی و اعمال تحریم توسط شورای امنیت را قائل شد و عنوان نمود که این تصمیمات نباید موضوع حق وتو برای قدرت های ذینفع قرار گیرد. این طرح در عمل یک انحصار بین المللی را در زمینه توسعه هسته ای برای آژانس مزبوز ایجاد می کرد و دارای کنترل اجرایی با حق حاکمیت بر تمامی فعالیت های بالقوه خطرناک انرژی اتمی بود. باروخ در لایحه خود اشاره کرده بود زمانی که این مرجع تاسیس و فعالیت خود را شروع نماید، امریکا ساخت سلاح هسته ای را متوقف نموده و سلاح هایی را که قبلا تولید کرده نابود خواهد کرد. همچنین آمریکا باید کلیه اطلاعات در مورد تولید انرژی هسته ای را در اختیار این مرجع قرار دهد. باروخ چند مورد مهم را به گزارش آچسون – لیلیننتال افزود که این موارد عبارت بودند از نگرانی عمیق او درباره شکل اجرا و اصراری که مرجع مورد نظر باید برای اعمال تحریم ها یا تنبیهات مناسب علیه کشورهایی که این قوانین را نادیده می گرفتند، داشته باشد.
در رابطه با اهداف این بحث نیز تاکید می شود که هم گزارش آچسون – لینینتال و هم طرح باروخ، مفهوم پادمان را فراتر از بررسی و ممیزی تلقی کرده و آن را اساسا مستلزم کنترل فیزیکی کافی می دانند. در این دو طرح، پادمان برای جلوگیری از گسترش کاربرد نظامی انرژی هسته ای لازم می باشد و در اساس تضمینی جهت جلوگیری از مسلح شدن کشور هایی بود که هنوز قابلیت ساخت سلاح های هسته ای را نداشتند. بنابراین مدت ها پیش از اینکه مفهوم (گسترش) به قاعده در آید، منع گسترش به عنون اقدامی اساسی و امری بدیهی مطرح بود.
و در نهایت، طرح باروخ واگذاری جامع اقتدار و حاکمیت ملی به نفع

مطلب مرتبط :   ادبیات فارسی
دسته بندی : علمی

دیدگاهتان را بنویسید