دانلود پایان نامه

استراتژی محور اصلی استراتژی این گروه، تمرکز بر موضوعاتی حاد و بحرانی است که بتواند وضعیت زنان ایران را مورد توجه قرار دهد. در واقع، توجه به حوزه‌های ملموس و در عین حال متنوعی که بتواند توجه رسانه‌ها را به خود جلب کند. همچنین، برنامه‌های گروه میدان عمدتاً محدوده زمانی کوتاهی دارند، و به جای تمرکز بر نتیجه بخشی فعالیت‌ها، فرایند و رویکردی ترویجی مدنظر است.
روش‌‌ها و ابزار استفاده از ابزار رسانه ای در گروه میدان، بویژه تمرکز بر امکانات فضای اینترنتی از خصوصیات اصلی این گروه است. همچنین، تلاش برای تولید محصولات رسانه‌ای مانند فیلم‌های مختلف درباره موضوعات مورد اعتراض، یکی دیگر از ابزارهای این گروه است. البته، در مورد کمپین «استادیوم» و همچنین «اعتراض به سهمیه بندی جنسیتی» می توان به استفاده از سیاست‌های خیابانی همچون تجمع نیز اشاره نمود. یا در مورد اعتراض به لایحه خانواده، که از توزیع کارت پستال استفاده شد. از دیگر روش‌های گروه میدان، تلاش برای بسیج فشار بین‌المللی سازمان‌های حقوق بشری به دولت ایران است.
ساختار سازمانی اعضای گروه میدان بصورت گروه‌های کوچکی که هر یک در قالب یک کمپین خاص فعال هستند، ساختار خود را سازمان داده است. در واقع، دسته های کوچک 5 تا 10 نفره از افراد که حول موضوعات کاری مشخص با هم همکاری می کنند.
البته، برای تصمیماتی که مربوط به کل جمع است، تمام اعضاء مشارکت دارند، که البته، در این مورد نیز مشکلات شکلی برای تصمیم گیری بوجود می‌آید.
چالش‌ها و مشکلات شاید بتوان از چالش‌های اصلی این گروه، به سه مورد اشاره کرد:
1. نحوه پایان یافتن هر کمپین
3. بزرگ شدن جمع اصلی تصمیم گیرنده و ضعف الگوی شورای عمومی برای تصمیم گیری سریع
2. ناتوانی در اولویت‌بندی عملی برای پیگیری مطالبات
ج) زنان اصلاح‌طلب
پیشینه زنان اصلاح‌طلب، به گروه‌های زنان اسلام‌گرایی باز می گردد که از اواخر دهه 1360 به مسائل زنان حساس شدند. «نقطه آغاز انسجام زنان اصلاح طلب را می توان زمانی دانست که ستاد انتخابات خاتمی بخش ویژه ای را به زنان اختصاص داد. در آنجا بود که اولین هسته سیاسی زنان اصلاح طلب با حضور زهرا شجاعی، فخرالسادات محتشمی پور، فریده ماشینی و دیگران شکل گرفته و بعدها با تاسیس حزب مشارکت در آنجا نهادینه شد» (عباسقلی‌زاده، 1386). در واقع، تا زمان حضور اصلاح‌طلبان حکومتی در دولت، اکثر زنان اصلاح‌طلب در مقام‌های دولتی فعالیت داشتند. البته برخی از آنها نیز نماینده مجلس بوده یا در قالب احزاب سیاسی و سازمان‌های غیر دولتی فعالیت می‌کردند. جرقه‌های نخستین فعالیت مستقل آنها از سال 1382 آغاز شد.
اما در حقیقت، پس از روی کار آمدن دولت احمدی نژاد در سال 1384، بسیاری از آنها از قدرت دور شدند، و در نتیجه به فعالیت در قالب گروهی مستقل از دولت اقدام نمودند. حتی برخی از آنها در تجمع 22 خرداد 1384 حضور داشتند، که نشان‌دهنده تغییری جدی در نگرش آنها بود. سرانجام، در سال 1385، پس از انتخابات شوراها، مجمع زنان مدیر در پیوند با زنان فعال سیاسی که عمدتاً در احزاب اصلاح طلب عضویت و فعالیت داشتند، «مجمع زنان اصلاح‌طلب» را بنیان گذاشتند (عباسقلی‌زاده، 1386). برنامه‌های اصلی زنان اصلاح‌طلب تاکنون معطوف به انتخابات شوراهای شهر (دوره سوم) و همچنین مجلس شورای اسلامی (دوره‌های هفتم و هشتم) بوده است. در واقع، توجه به ابزارهای سیاسی از ویژگی‌های بارز این جریان از زنان به شمار می آید.
توجه زنان اصلاح‌طلب به ارائه تفاسیر مترقی از اسلام در خصوص حقوق زنان نیز از جمله دیگر ویژگی‌های آنها به شمار می آید. در واقع، زنان اصلاح‌طلب تلاش می کنند که از طریق ارتباط با مردان سیاست و همچنین مراجع مذهبی، تفاسیری برابری‌خواهانه از اسلام را رواج دهند. همچنین، در این خصوص بر تقویت فقه پویا تاکید دارند. در جدول زیر، مشخصات این گروه از زنان بطور خلاصه آمده است:
جدول شماره 5: مشخصات ائتلاف زنان اصلاح‌طلب
سابقه اعضای اولیه جمع اولیه تشکیل دهنده این جریان، عمدتاً زنانی بودند که سال‌های پایانی دهه 1360 به مسائل زنان حساس شدند. برخی از آنها در دوره دولت خاتمی، در دولت حضور داشتند و گروهی دیگر عضو احزاب اصلاح طلب بودند. جمعی از آنها نیز در قالب تشکل‌های غیردولتی نزدیک به اصلاح‌طلبان فعالیت داشتند.
در حال حاضر جمعی از زنان عضو حزب مشارکت، انجمن رزا، جمعیت زنان مسلمان نواندیش، گروه حقوق بشر زنان، جمعی از زنان مدیر، تحت عنوان مجمع زنان اصلاح‌طلب با هم کار می‌کنند.
اهداف و استراتژی هدف مشخص این جریان را می‌توان «ارتقای مشارکت سیاسی زنان» عنوان کرد. در واقع، زنان اصلاح‌طلب معتقدند که با افزایش حضور و مشارکت زنان در موقعیت‌های سیاسی و اجتماعی، آنها می‌توانند با وضع قوانین و سیاستگذاری‌های لازم در جهت بهبود وضعیت زنان اقدام کنند.
در این خصوص، استراتژی آنها توانمندسازی زنان است تا بتوانند از فرصت‌های مشارکت سیاسی استفاده کنند.
البته، می توان تقویت نواندیشی دینی در حوزه حقوق زنان را نیز جزء استراتژی‌های آنها برشمرد.
روش‌‌ها و ابزار برای نیل به این اهداف، روش اصلی مورد توجه زنان اصلاح‌طلب، استفاده از فرصت‌هایی همچون انتخابات مجلس شورا یا شوراهای شهر و روستا است. البته، این گروه از زنان، از ابزارهای رسانه‌ای، برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای توانمندسازی اعضای خود، و همچنین برگزاری نشست‌های سراسری نیز استفاده می‌کنند.
بعلاوه، زنان اصلاح‌طلب نسبت به سایر مسائل زنان نیز واکنش نشان می‌دهند و در مواقع ضروری با دیگر جریان‌‌های جنبش زنان وارد ائتلاف می شوند.
ساختار سازمانی از آنجایی که اکثر زنان اصلاح‌طلب پیشتر در سازمان‌هایی رسمی حضور داشتند، نحوه سازماندهی درونی آنها نیز به صورت بوروکراتیک و هرمی شکل است. البته، با این وجود، آزادی عمل شخصی برای آنها وجود دارد. اما اکثر گروه‌های آنها از ساختاری سلسله مراتبی تشکیل شده‌اند.
چالش‌ها می‌توان سه چالش عمده برای این جریان بر شمرد:

مطلب مرتبط :   ﻗﺪﺭﺕ

دسته بندی : علمی