مدیریت جسورانه بدهی­های جاری[1]

اگر مدیری سیاست جسورانه اتخاذ کند، می­کوشد تا سطح وام­های کوتاه مدت را به حداکثر برساند و دارایی­های جاری خود را از محل این وام­ها تامین کند. اجرای این نوع مدیریت مستلزم این نیست که شرکت اصلاً از وام بلند مدت استفاده نکند، زیرا دارایی­های ثابت شرکت را می­تواند از محل وام­های بلند مدت تامین مالی کند. اگر وام­های کوتاه مدت یک شرکت به حداکثر ممکن برسند، خطر و احتمال اینکه شرکت نتواند به موقع آنها را باز پرداخت نماید افزایش خواهد یافت.

روش­های تامین منابع مالی به لحاظ گستره زمانی با نرخ بهره رابطه مستقیم دارند. بنابراین شناخت انواع روش‌های تامین مالی، دستیابی به اهداف مدیریت مالی را تسهیل خواهد کرد.

جدول زیر رابطه بین دارایی­های نقد و روش­های تامین مالی را با توجه به خطر و بازده و ارتباط آنها با مدیریت سرمایه در گردش نشان می­دهد. (نیکومرام ،30:1380)

زمانی که، میزان نقدینگی پائین و تامین مالی کوتاه مدت باشد، نوع مدیریت سرمایه در گردش جسورانه است. بنابراین بازده و خطر بالاست. در مقابل وقتی که نقدینگی بالا و تامین مالی کوتاه مدت است نوع مدیریت سرمایه

در گردش محافظه­کارانه خواهد بود. آنچه که توجه به آن ازاهمیت خاصی برخورداراست، انتخاب مناسب ترین نوع مدیریت سرمایه در گردش در شرکت است. در شرایطی، مدیریت محافظه کارانه، کارآمدتر و اثربخش­تر است اما در شرایط دیگر، مدیریت جسورانه می­تواند موثرتر باشد. انتخاب این دو نوع مدیریت و توجه به سایر شرایط هر واحدانتفاعی، کیفیت مدیریت سرمایه درگردش را ارتقاء خواهد بخشید. عواملی نظیر بازار، موقعیت زمانی و مکانی واحد انتفاعی، حجم عملیات، نوع فعالیت، سیاست مدیریت، درجه مخاطره پذیری مدیران، زمان و شرایط تامین مالی، محدودیت ابزار و بازار مالی، میزان ریسک و بازده مدیریت، الگوهای رفتاری و تجربیات مدیران سرمایه درگردش، هر یک به سهم خود در انتخاب مناسب مدیریت سرمایه در گردش تاثیر دارند.

مطلب مرتبط :   خطر پذیری در زنان؛ زنان خطر پذیر موفق ترن؟ 

 

[1]  aggressive current liability management

دسته بندی : علمی