دانلود پایان نامه

در حال حاضر چالش اساسی نظام حکمرانی شهری در جهان در حال توسعه، چاره اندیشی علمی برای رویارویی با پیامدهای ناشی از پیچیده‌تر شدن نظام جامعه شهری است(همان،92-91).
ب. ویژگی‌های حکمرانی شهری در کشورهای در حال توسعه
برخی خصیصه‌های حکمرانی شهری در کشورهای در حال توسعه و از آن جمله ایران را می‌توان به شرح زیر بر شمرد:
– اولویت‌های تعیین شده، برنامه‌ها و طرح‌های از بالا تعیین شده، جای اندکی برای اولویت‌های محلی باقی می‌گذارند.
– تصمیمات مربوط به توسعه از بالا به پایین هستند و دستگاه‌های بین‌المللی، ملی و استانی تهیه کننده طرح‌ها و برنامه‌ها، معمولاً نحوه تخصیص منابع و سرمایه گذاری‌ها را تعیین می‌کنند.
– معمولاً حکومت محلی در مقابل خواسته‌های رفاهی احساس عجز و ناتوانی می‌کنند.
– شرکت‌ها و مؤسسات سرمایه گذاری منافع خاص خود و اغلب متعارض با یکدیگر را دنبال می‌کنند.
– منافع، نیازهای و مطالبات گروه‌های آسیب پذیر نظیر مستمندان، زنان، افراد مسن و سایر گروه‌های اقلیت فرصت کافی برای بیان پیدا نمی‌کنند.
– آگاهی از حقوق و مسئولیت‌های مدنی در میان شهروندان و تصمیم گیرندگان حکومت‌های محلی بسیار ضعیف است.
– اراده موجود برای تغییر معمولاً با موانع زیادی از جمله قوانین و مقررات مطرود، عقب مانده، و رویه‌های قدیمی جا افتاده مواجه می‌شود.
– کوشش اندکی برای بسیج و به حداکثر رساندن منابع محلی صورت می‌گیرد(لاله پور،پیشین:64). به هر حال به دلایل مختلف، حکمرانی خوب شهری در شهرهای کشورهای در حال توسعه از وضعیت مطلوبی برخوردار نیست، از جمله این دلایل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
– نهادهای لازم گاهی به درستی و به تناسب برپا نشده است.
– ویژگی‌ها و شایستگی‌های مدیران شهری به درستی طبقه بندی و تبیین نشده است.
– نهادهای موجود، به ویژه در شهرهای بزرگ، با یکدیگر هماهنگی ندارند.
– نقش بخش‌های رسمی و غیر رسمی به درستی ترسیم نشده و مدیران شهری اغلب به نقش بخش‌های غیر رسمی در زمینه‌هایی همچون اشتغال، فقر زدایی و توسعه شهری کم توجه هستند.
– مشارکت مردمی ضعیف است و شهروندان برای دخالت در امور شهری آموزش و آگاهی‌های لازم را کسب نکرده اند(سعیدی،1387: 709).
ج. برنامه سازمان ملل متحد برای کشورهای در حال توسعه در زمینه حکمرانی شهری
شهرها، به خصوص در کشورهای در حال توسعه، تاکنون به هر طریق که بوده است اداره شده‌اند. اما با تاکیدی که امروزه در مطالعات و بحث‌های توسعه حکمرانی شهری می‌شود سبب شده که این مسئول شکل جدیدی به خود بگیرد. در حال حاضر حکمرانی شهری یک وسیله کلیدی در توسعه شهری است، که به طور گسترده در کشورهای در حال توسعه کنونی به کار گرفته شده است و از حمایت‌های رسمی سازمان ملل و سایر ارگان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی، مرکز اسکان بشری و برنامه توسعه سازمان ملل برخوردار شده است. بر اساس گزارش‌های سالانه برنامه حکمرانی شهری، برنامه مدیریت شهری بزرگ‌ترین و وسیع‌ترین برنامه کمک رسانی فنی به توسعه شهری در سطح جهان است(رضویان،پیشین: 98).
گفتار پنجم: بررسی اجمالی حکمرانی و مدیریت شهری در ترکیه (استانبول)
جمهوری ترکیه که در سال 1923 تاسیس شده است بر اساس قانون اساسی، حکومتی دموکراتیک مبتنی بر پارلمان محسوب می‌شود(Uzun,2010: p.760). نظام قانونی آن شامل قوای مقننه، مجریه و قضاییه است.
در ابتدای سال 1995، ترکیه به 76 استان تقسیم شد. هر استان نیز به حدود 8 بخش تقسیم شد.هر بخش نیز به طور میانگین به تعداد 493 زیر بخش تقسیم شد. هر مرکز استان، هر مرکز بخش و هر شهر دارای جمعیت بیش از 2000 نفر دارای نهاد شهرداری است که توسط شهردار منتخب مردم اداره می‌شود. واحد جدید حکومت محلی که به مراکز شهری پر جمعیت محدود شده، یعنی شهرداری کلان شهر از سال 1983 به این سو به وجود آمده است(آیکوت،1380: 148).
شهر استانبول بزرگ‌ترین شهر ترکیه و مرکز فرهنگی و اقتصادی آن است. این شهر در کنار تنگه به سفر و دریای مرمره قرار دارد. تنگه به سفر دو قاره آسیا و اروپا را جدا می‌کند و استانبول تنها شهر بزرگ جهان است که در دو قاره قرار دارد. بندر طبیعی شاخ طلایی یا خلیج در این شهر واقع شده است.
این کلان شهر به عنوان پایتخت فرهنگ اروپا در سال ۲۰۱۰ انتخاب شده است. همچنین از لحاظ تعداد گردشگران خارجی سومین شهر توریستی جهان به شمار می‌رود.
الف. نگاهی گذرا به شهرداری و شورای شهر کلان شهری استانبول
استانبول بزرگ‌ترین شهر ترکیه و مرکز اصلی تجاری و فرهنگی این کشور محسوب می‌شود. رد سال 2010 جمعیت رسمی استانبول در حدود 14.750000 نفر اعلام شده است که این میزان 18 درصد از جمعیت ترکیه را در بر می‌گیرد.

مطلب مرتبط :   پیامبر اسلام (ص)

دسته بندی : علمی