توسعه پایدار شهری

5. تقویت حاکمیت قانون.
6. حمایت از محیط زیست و منابع طبیعی(رزمی و صدیقی،پیشین: 10-9).
در جامعه مصر که تاکنون به شکل یک جامعه پدرسالار اداره می‌شده است بخش خصوصی در این کشور نه تنها فعالیت چندانی ندارد بلکه زیرساخت‌های لازم یا به مفهوم دیگر برنامه‌های قوی و لازم برای تقویت آن وجود ندارد البته لازم به ذکر است در شهرداری قاهره یک سری از فعالیت‌های شهرداری نظیر اداره فضای سبز شهری و جمع‌آوری زباله‌های شهری به برخی از نهادهای وابسته به شهرداری قاهره محول شده است. ولی همان طور که گفته شد بخش خصوصی که بخواهد در بخش‌های زیرساختی شهر قاهره سرمایه گذاری کند وجود ندارد.
ب. جمع بندی و بیان شاخص‌های حکمرانی و مدیریت شهری مطلوب در کلان شهر قاهره
حکمرانی، امری صرفاً انتزاعی نیست و باید بر گسترهای جغرافیایی اعمال شود و نمود بیرونی داشته باشد. این گستره جغرافیایی می‌تواند کل کره زمین، قاره، منطقه، کشور، شهر یا یک محله شهری باشد. در این بین با توجه به تمرکز جمعیت دنیا در شهرها و پیچیدگی‌های زندگی شهری، حکمرانی شهری از اهمیت ویژهای برخوردار است.
آن‌گونه که از تعریف حـکمرانی بر می‌آید، مجموعهای از ارتباطات و تعاملات عمودی و افقی بین افراد و سازمان‌های مختلف شکل می‌گیرد و تعامل مثبت آن‌هاست که موجد و موجب حکمرانی خوب (شهری) میگردد. پس شناسایی این افراد و سازمان‌ها یا همان کنش‌گران عرصه شهری از اهمیت بالایی برخوردار است.
1. حاکمیت قانون
میزان احترام عملی که دولت مردان و شهروندان یک کشور برای نهادهایی قائل هستند که با هدف وضع و اجرای قانون و حل اختلاف ایجاد شده است. زمینه ساز بحث قانونمندی در یک کشور می‌باشد. در ضمن در حکمرانی خوب شهری توجه به حقوق شهروندان اهمیت زیادی دارد. در کشور مصر دولت مرکزی در ظاهر امر سخنان بسیاری از رعایت حقوق شهروندان مصری کرده است منتها میزان تحقق آن و رعایت حقوق شهروندان و حقوق اقلیت و اقشار ضعیف در این کشور بسیار ضعیف می‌باشد. در شهر قاهره نیز رعایت قوانین و مقررات شهری از سوی مدیران شهری تا قبل از انقلاب مصر تا حدی رضایت بخش بود منتها پس از آن به بهبود وضعیت و اجرای صحیح قانون از سوی دست اندرکاران نه تنها کمکی نکرده بلکه وضعیت وخیم‌تر هم شده است. برای نمونه کاغذبازی و پارتی بازی و عدم رعایت قانون بسیار زیاد به چشم می‌آید. در بحث استخدامی نیز از آنجایی که هنوز تجمیع صورت نگرفته دست‌کاری و اعمال نفوذ در آن بسیار زیاد می‌باشد(Newman,2012:pp. 87-89).
2. حق اظهار نظر و پاسخ گویی
بدین معنا که شهروندان بتوانند حکمرانان شهری را در برابر آنچه که بر مردم تأثیر می‌گذارد مورد پرسش و پاسخ قرار دهد. این شاخص بیانگر مفهوم‌هایی مانند: حقوق شهروندی، حقوق سیاسی، آزادی بیان و تجمعات سیاسی و اجتماعی، آزادی مطبوعات، میزان نمایندگی حاکمان از طبقه‌های اجتماعی، فرایندهای سیاسی در برگزاری انتخابات و … است. این موارد در مصر اغلب به صورت افراطی و کنترل نشده بارها مورد استفاده قرار گرفته؛ هر بار نیز این تجمعات نیز سبب تخریب‌های بسیاری شده است. شاید چنین به ذهن برخی تحلیل گران متبادر شود که این مورد که شهروندان مصری بتوانند از این حق خود استفاده نمایند به معنای آزادی اظهارنظر می‌باشد ولی واقعیت امر این گونه نیست چرا که این مسئله نشان دهنده عدم تحقق گفتمان مسالمت آمیز بین گروه‌های مصری و شهروندان این کشور می‌باشد.
به هر حال، در شهر قاهره تدابیری اندیشیده شده است که در تالار شهر قاهره هر شهروندی که پرسشی داشته باشد می‌تواند با مراجعه به آنجا پاسخ خود را دریافت کند ولی با این حال شهر قاهره راه بسیاری دارد تا بتواند خود را به عنوان یک شهر موفق در عرصه حکمرانی خوب شهری بداند.
3. ثبات سیاسی و عدم خشونت
این شاخص به میزان ثبات رژیم حاکم و رهبران آن، درجه احتمال تداوم حیات مؤثر دولت و تداوم سیاست‌های جاری در صورت مرگ و میر یا تغییر رهبران و دولت مردان فعلی می‌پردازد.
ثبات سیاسی و عدم خشونت به عنوان مؤلفه‌هایی که بسترساز توسعه پایدار شهری می‌باشند. در مصر کنونی نشانی از ثبات سیاسی در این کشور دیده نمی‌شود. جامعه کنونی مصر در تلاطمی از ناآرامی‌ها و بی‌ثباتی فرو رفته است. از آنجایی که شهردار شهر قاهره نیز به وسیله دولت مرکزی برگزیده می‌شود می‌تواند در عملکرد او نیز تأثیر بسزایی بگذارد.

4. کارائی و اثربخشی
بیانگر کارآمدی دولت در انجام وظایف محوله که شامل مقولات ذهنی همچون کیفیت تهیه و تدارک خدمات عمومی یا کیفیت نظام اداری، صلاحیت و شایستگی کارگزاران و استقلال خدمات همگانی از فشارهای سیاسی می‌باشد. براساس گزارش برنامه توسعه سازمان ملل می‌بینیم که در مصر تا قبل از انقلاب، شهرداری قاهره در ارائه خدمات عمومی به شهروندان قاهره‌ای موفق‌تر عمل می‌کرده است. منتها بعد به بار نشستن انقلاب مصر اختلالاتی در ارائه خدمات عمومی پیش آمد که رفته رفته ارائه خدمات عمومی و انجام وظایف شهرداری به درستی انجام می‌شد تا پس از مدتی با توجه به تحولات اخیر مصر حتی شهرداری‌های مصر به ویژه شهرداری قاهره در ارائه خدمات عمومی و انجام وظایف قانونی خود با مشکلات عدیده ای روبرو شده است. برای مثال حتی شهرداری از انجام یکی از وظایف سنتی خود که همان رسیدگی به وضعیت زیباسازی شهر و جمع‌آوری زباله‌های شهری می‌باشد، عاجز و در مانده است. البته در سخنان شهردار فعلی قاهره در مورد تلاش برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان قاهره‌ای بسیار صحبت شده است.
5. مشارکت شهروندان در حکمرانی خوب شهری قاهره
مدیران شهری، بدون شک اداره امور شهر و شهرداری بدون مشارکت شهروندان نمی‌تواند در هیچ کدام از امور محوله و ذاتی خود موفق عمل نمایند. در شهر قاهره با توجه به تمرکز قدرت که در ساختار سیاسی این کشور نهادینه شده است به طور اخص‌تر به ساختار شهری قاهره و سایر شهرهای این کشور نیز رسوخ پیدا کرده است. این تمرکز شدید قدرت و سلسله مراتبی بودن تصمیم‌گیری در مصر سبب شده که تصمیمات عمده و اساسی در مرکز اخذ شود و در مناطق شهری و سایر مناطق بدون نظرخواهی واقعی از شهروندان مصری (قاهره‌ای) به اجرا درآید.
6. تمرکززدایی به عنوان یکی از مؤلفه‌های اصلی حکمرانی خوب شهری در مصر
تمرکززدایی وظایف دولت که از طریق ایجاد نزدیکی بین مردم و دولت انجام می‌شود یکی از طرق افزایش میزان پاسخگوئی دولت می‌باشد. از آنجا که گرایش عمومی مردم، مشارکت بیش‌تر در تعیین سیاست‌های محلی، پیگیری امور بومی و مشارکت در انتخابات محلی است تمرکززدایی می‌توان این گرایش‌ها را محقق ساخته و دولت محلی پاسخگو را به وجود آورد. همان طوری که پیش از این بیان شد ساختار سیاسی مصر یک ساختار متمرکز می‌باشد در اداره امور شهری نیز این تمرکزگرایی ادامه دارد. در شهر قاهره مصر که یکی از بزرگ‌ترین شهرهای عربی به حساب می‌آید رابطه شورای شهر، شهرداری با سایر کنش‌گران شهری یک رابطه یک طرفه است چرا که رابطه قویی بین بخش خصوصی، نهادهای مدنی و شهروندان با بازیگرانی همچون شورای شهر و شهرداری وجود ندارد بلکه قدرت اصلی در فرایند تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در دست دولتمردان این کشور و این دو نهاد خلاصه شده است.
ج. نگاهی اجمالی به دلایل عدم موفقیت حکمرانی شهری در کلان شهر قاهره
در موفقیت یا عدم موفقیت اجرای شاخص‌های حکمرانی خوب شهری به عوامل متعددی بستگی دارد که در ذیل به مواردی از آن اشاره شده است.
1. فقدان جامعه مدنی در کشور مصر

                                                    .