دانلود پایان نامه

ابزارهای ارزیابی یکپارچه.
در این مقاله همچنین ابزارها بر اساس تمرکز و تأکیداتشان و نیز سطح ادغام و ترکیب نظام‌های اجتماعی، اقتصادی-طبیعی تقسیم بندی شده اند(Barry,2007).
میشل در پژوهشی با عنوان “پایداری ناحیه ای: ابزارهای موجود برای ارزیابی پایداری، چگونه در مقیاس ناحیه ای بکار گرفته می‌شوند”. به دنبال تدوین یک روش شناسی ویژه برای ارزیابی پایداری در سطوح ناحیه ای می باشد و نتیجه گرفته شده است که ارزیابی و مدلینگ پایداری در سطوح ناحیه ای به عنوان مقیاس بهینه فضایی در فهم و درک پایداری از اولویت بیشتری برخوردار است. این پژوهش به بررسی میزان اثرگذاری روش های ارزیابی هم چون روشهای جای پای اکولوژیکی، ارزیابی رفاه، ارزیابی سلامت اکوسیستم، کیفیت زندگی و در دسترس بودن منابع طبیعی در سطوح ناحیه ای می پردازد و هر کدام از روشها و مدلهای فوق، در جنوب شرقی ناحیه کویینزلند که به دلایل تنوع جمعیتی، اقتصادی و محیطی به عنوان نمونه موردی انتخاب شده، مورد ارزیابی قرار می گیرند. کاربرد هر کدام از این روشها برای ارزیابی پایداری منطقه ای با استفاده از “جدول معیارهای ارزیابی” که متغیرهای مرتبط در آن جمع آوری شده، انجام گرفته است. در پایان و پس از بکارگیری و آزمایش هر کدام از مدلها در سطح ناحیه ای به این ختم می شود که هیچ کدام از روشهای فوق به تنهایی از کارآمدی لازم برای ارزیابی پایداری در سطح ناحیه ای برخوردار نبوده و تدوین و طراحی روش های جدید ضروریست. اگر چه از میان پنج روش فوق، روش ارزیابی رفاه از کارآمدی بیشتری در مقایسه با سایر روشها برخوردار است؛ لکن بکارگیری این روش مستلزم وجود داده ها و شاخص های فراوانی است که خود از جمله محدودیت های فراروی مطالعات منطقه ای است و لذا مدل بارومتر پایداری به دلیل در دسترس بودن اطلاعات مورد نیاز به عنوان یک مدل پایه ای در حوزه های با تنوع اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مطرح شده است(Michelle, 2008).
کاندیلی (2009) در مقاله” سنجش و ارزیابی توسعه پایدار؛ شاخص های مرکب برای جزیره اژه شمال، یونان” با استفاده از تحلیل سیستمی و ترکیب معرفهای مختلف سعی در سنجش پایداری این منطقه دارد. عملیاتی نمودن مفهوم توسعه پایدار، بستگی به تحلیل های عمیق درون سیستمی عواملی که مربوط به مسائل و مشکلات اقتصادی، اجتماعی و محیطی می شود، دارد. در این پژوهش شاخص نهایی توسعه پایدار بر اساس ترکیب سه بعد پایداری ارائه شده است(kandyli,2009).
لورنزو و همکارانش(2012) در مقاله ای با عنوان ״شهرهای پایدار:آیا فاکتورهای سیاسی کیفیت زندگی را تعیین می کنند؟״ با استفاده از دو مدل متکی به تکنیک های رگرسیون خطی به مطالعه 78 شهر بالای یکصد هزار نفر کشور اسپانیا در فاصله سالهای 2009 و2010 میلادی پرداخته اند. هدف مقاله نشان دادن تاثیر فاکتورهای سیاسی و توسعه اقتصادی شهرها بر پایداری شهری می باشد. نتایج مقاله نشان می دهد که رقابت سیاسی، پایداری شهری را بهبود می بخشد. همچنین یک ارتباط مهم مستقیم بین پایداری شهری و فعالیت اقتصادی شهرداری وجود دارد.
کویی چیرو و آریس (2012) در مقاله ای با عنوان ” مروری بر شاخص ها و سنجه های پایداری: به سمت شاخص های یک شهر پایدار” به معرفی و ارائه شاخص های اصلی سنجش پایداری شهرها پرداخته اند. بعضی از مهمترین این شاخص های ارائه شده در این پژوهش عبارتند از: شاخص رفاه، شاخص های پیشرفت واقعی(GPI)، شاخص رفاه اقتصادی پایدار، شاخص توسعه شهری، شاخص توسعه انسانی، شاخص آسیب پذیری محیطی(EVI)، شاخص سیاست محیطی(EPI)، شاخص رد پای بوم شناختی(EF) ، شاخص های پایداری زیست محیطی (ESI)، داشبورد پایداری(EF) تولیدات سازگار با محیط زیست(EDP) و شاخص پس انداز واقعی(GS) و همجنین بعضی از شاخص های ترکیبی و چند متغیره در ابعاد منطقه ای و محلی. نتایج این پزوهش نشان داد که این شاخص ها می بایست همه جنبه های محیطی، اجتماعی و اقتصادی را در نظر بگیرند تا بتوانند شهرها را به سمت توسعه پایدار شهری هدایت کنند.
والتنبرگ و همکارانش در سال(2013) در پژوهشی با عنوان “انتخاب شاخص‌ها برای توسعه پایدار شهرهای کوچک نمونه: شهر والمیرا” به ضرورت و اهمیت انتخاب شاخص‌های توسعه پایدار شهرهای کوچک پرداخته اند. این پژوهش متدولوژی خاصی را در ارتباط با انتخاب شاخص‌های توسعه پایدار ارائه می کند. بطوری که در یک فرایند انتخاب شاخص های مناسب و کاربردی، 108 شاخص در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و بعد محیطی ارائه و ارزیابی شدند و در نهایت تعداد 15 شاخص اصلی و کلیدی برای ارزیابی پایداری شهرهای کوچک انتخاب و فیلتر شدند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که شاخص ها می‌بایست با اولویت های شهرهای کوچک مرتبط باشند، و همچنین می بایستی مسائلی که این شهرها در آینده با آن مواجه می شوند را هم در نظر بگیرند. در شرایط کننونی همه شاخص های ارائه شده در شهرهای کوچک قابل استفاده نمی باشند و نیاز به شاخص‌های جدیدی که همه ابعاد توسعه پایدار را در بر گیرد، می باشد. شاخص هایی درباره حمل و نقل عمومی، دسترسی به خدمات در سطح محله مانند درمانگاه، حمل و نقل عمومی، بهداشت و سلامت، جای پای اکولوژیکی، که برای توسعه و حل مشکلات این شهرها و نواحی مرتبط با این شهرها می بایستی به عنوان معیارهایی برای نظارت پیشرفت شهرهای کوچک در یک چاجوب منظم عمل کننند.
در مجموع می توان گفت که بررسی سابقه مطالعاتی و پژوهشی در حوزه پایداری و شهرهای کوچک اعم از داخلی و خارجی بیانگر موارد زیر است:
در بسیاری از مطالعات صورت گرفته، مقیاس منطقه‌ای به عنوان مقیاس بهینه برای مطالعه، بررسی و رصد مستمر پایداری پیشنهاد شده است.
در بیشتر این منابع به تفاوت های مکانی-فضایی و نقش آنها بر روی میزان پایداری تأکید چندانی صورت نگرفته است. در حالی که به نظر می رسد این تفاوت ها تاثیر بالایی بر روی پایداری حوزه های مطالعاتی خود داشته باشند و ما در این رساله بر این جنبه ها تأکید داریم.
بیشتر مطالعات معتبر که توسط نهادهای بین المللی و متخصصان صورت پذیرفته شده تأکید خاصی بر طراحی مجموعه شاخص‌های ویژه دارند تا از این رهگذر فرایند سنجش پایداری و ارزیابی عوامل موثر بر آن از حداکثر اعتبار برخوردار باشد که این خود می تواند مبنایی برای اعتبار بخشی و آغاز مطالعه حاضر باشد.
پایداری شهرهای کوچک به عنوان کانونهایی با ویژگی های منحصر به فرد داخلی با هدف ارتقای جذابیت درونی آنها، کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته و اکثر مطالعات بر روی نقش منطقه ای شهرهای کوچک متمرکز شده اند.
بخش گسترده‌ای از مقالات معتبر در حوزه پایداری بر روی ابداع و آزمون روشها و ابزارهای موثر برای ارزیابی پایداری تأکید نموده اند که این روشها می تواند در مطالعه حاضر مورد استفاده قرار گیرد.
بر این اساس می توان گفت در این پژوهش با استفاده از تجارب و دیدگاههای مطرح شده و در راستای بومی سازی و تکمیل آنها، علاوه بر تدوین مجموعه تلفیقی از مفاهیم و نظرات علمی، شاخص‌های مناسب و مرتبط با ارزیابی پایداری شهرهای مورد مطالعه شناسایی و بکار گرفته می شود. در انتها بر مبنای نتایج و یافته های پژوهش و نیز بر اساس نظرات جامعه محلی(کارشناسان) به جمع بندی و تدوین الگو و استراتژی‌های ویژه شهرهای کوچک مورد مطالعه اقدام می گردد.
1-7- فرایند انجام تحقیق:
روش تحقیق حاضر از لحاظ ماهیت توصیفی- تحلیلی و از لحاظ هدف کاربردی است. روش گردآوری اطلاعات با توجه به ماهیت مطالعه حاضر، به دو صورت کتابخانه ای-اسنادی و میدانی می باشد. با توجه به اینکه ویژگی های وضع موجود مناطق شهری از منظر شاخص‌های اصلی تحقیق، از آمارهای توصیفی بدست می آید و از دیگر سو، نتایج بدست آمده در مناطق مختلف مورد بررسی و مقایسه قرار می گیرد، روش تطبیقی انتخاب شده است. به عبارت دیگر روش مورد استفاده در این تحقیق مبتنی است بر تلفیقی از روش های توصیفی، پیمایشی و تحلیلی. در واقع در این تحقیق به منظور تبیین فرضیات از روش های توصیفی و به منظور آزمون فرضیات نیز از روش های تحلیلی بهره جویی شده است. برای طبقه بندی و تجزیه و تحلیل داده ها و اطلاعات، از نرم افزارهای مناسب نظیر spss، Exel و نیز مدل های بارومتر پایداری پرسکات آلن، رادار پایداری، تاپسیس و روش های آماری و در نهایت برای ارائه الگو و استراتژیهای مناسب از مدل تحلیلی Swotاستفاده شده است.
1-8- قلمرو تحقیق (مکانی، زمانی، موضوعی):
قلمرو مکانی این مطالعه، بطور عام همه شهرهای کوچک استان مازندران و بطور خاص برای مطالعه موردی تعداد 7 شهر کوچک آن می باشد.
محدوده زمانی تحقیق در برگیرنده سال های منتهی به تدوین این تحقیق می باشد. بر این اساس سالهای 1392و1393 هجری شمسی زمان انجام تحقیق می باشند.

مطلب مرتبط :   ارتباط چهره به چهره

دسته بندی : علمی